[Alex Parker]

Jeżeli wcześniej czuł się nieco zagubiony, tak teraz czuł się już zakłopotany na 200%. Była tak blisko...a jednocześnie była tak bardzo nieosiągalna. Jego ciało b zdawało się z nim nie zgadzać, ale starał się zbytnio z tym nie afiszować. O ile się dało, w tym wypadku.
- Nie jest źle. - mruknął nieco unikając jej spojrzenia. - Zroslo się szybciej, niż się spodziewałem, biorąc pod uwagę warunki, w jakich była zaszywana - podniósł w końcu na nią wzrok, delikatnie kładąc dłoń na jej plecach.

[Imari Blanc]

Zakryła dłonią bliznę i spojrzała na moment na swoją rękę. westchnęła lekko. Zapewne jej oddech pachniał alkoholem, w głowie szumiało..
- Nie odpowiedziałeś na moje pytanie - przekrzywiła lekko głowe. Nie odpowiedział, ale dotknął ją, co właściwie sugerowało by, że nie ma nic przeciwko. Zsunęła mu koszulkę w dół, a potem oparła palce delikatnie na jego policzku, podciągajac się na drugiej ręce trochę wyżej. Widać było, że nie była trzeźwa. Ale on też.
Pochyliła się nad nim i delikatnie musnęla ustami.
- Śpij lepiej. Może uda ci się zasnąć chociaż na chwilę - wyszeptała, bo przecież nie musiała mówić głośniej, skoro byli tak blisko. Uśmiechnęła się lekko, przenosząc wzrok z jego ust na oczy. Nie wydawała się chcieć cokolwiek pushować, popychać dalej. Nie przedłużała też tego momentu, cofajac się, by ułożyć się wygodniej przy nim.

[Alex Parker]

Nie odpowiedział...bo w sumie nie musiał. Przecież to wyczuwała prawda? Nawet jak on o tym nie wiedział, to podskórnie czuł, że słowa są tu zbędne.
Poczuł jej miękkie usta na swoich i odpowiedział tym samym. Szybko jednak odsunęła się od niego, sugerując sen. Teraz? Po tym co przed chwila zrobiła, jak w końcu była tak blisko, wręcz na wyciągnięcie ręki?
Przysunął się do niej i bynajmniej nie odpowiedział jej słowami. Pocałunek ten był bardzo zmysłowy, ale też nie nachalny. Wiedziała, że wystarczy jeden jej gest, by przestał. Oderwał się po chwili, opierając czoło o jej, oddychając nieco szybciej i gładząc ja po policzku.

[Imari Blanc]

Jej też serce zaczęło bić szybciej, nie przerwała pocałunku, ale po nim otworzyła oczy, choć z tej odległości wszystko i tak było zamazane.
- Mam dziwne wrażenie... że nie powinniśmy ciągnąć tego dalej - odezwała się po chwili. Nie byli trzeźwi, mieli zaraz najprawdopodobniej mieszkać bardzo blisko siebie, a decyzje podejmowane po alkoholu niekoniecznie były tymi, które podjęło by się na trzeźwo. Nie uciekła jednak, obserwując go, wcale nie czując się jakoś źle w sytuacji, w której się znalazła.
Tak, była tą okropnie odpowiedzialną, ułożoną dziewczynką..

[Alex Parker]

No serio? Teraz? On miał zupełnie inne wrażenie. On miał dziwne wrażenie, że powinni zrzucić z siebie te ubrania i oddać się tej niespodziewanej namiętności.
- Na pewno? - musnął jej usta jeszcze raz. Jego wargi były gorące a oddech przyspieszony. Zjechał z pocałunkami na jej żuchwę, potem na szyję i wtedy obudziła się najgorszą rzecz jaką posiadał - sumienie. Skoro on nie czuł się komfortowo po rodeo z Cateriną, to co by było z Imari? Nie mógł jej tego zrobić, wiedząc jak słabą ma głowę.
- Nie, masz rację - odsunął się. - Nie chcę żebyś to zrobiła tylko dlatego, że wypiłaś mocnego drinka. powiedział cicho.
Nie wykorzysta jej pijanej, mowy nie ma.
- Ale możesz się przytulić, jak chcesz. - uśmiechnął się nieznacznie, zapraszając ją gestem.

[Imari Blanc]

Mruknęła, przymykając oczy, póki się nie odsunął. Wtedy pojrzała na niego, zawieszajac na dłuższy moment wzrok na ustach mężczyzny i uśmiechnęła się, jakoś tak ciepło i miękko, wydawała się zadowolona.
- Nie chodzi o drinka. Raczej o to, że najprawdopodobniej zaraz zamieszkamy.. razem, właściwie. W sensie na dość ograniczonej przestrzeni, gdzie... w razie czego ciężko byłoby się omijać. To znaczy, właściwie, byłoby to niemożliwe.. - poprawiła opadajacy na twarz kosmyk włosów.
- Dlatego nie wiem czy to taki najlepszy pomysł, po prostu.. - zagryzła wargę, obserwując go.

[Alex Parker]

Spojrzał na nią zdziwiony. Podparł się na łokciu, patrząc na jej zadowoloną minę.
- No...dobra, ale czemu mielibyśmy się omijać? - nie bardzo wiedział, do czego ta pije. - Wiesz, jesteśmy dorośli. - uśmiechnął się.
Zapewne alkohol pozwalał mu się rozluźnić w takiej sytuacji.
- Nie będę cię do niczego zmuszał - wyciągnął ku niej dłoń, by przejechać kciukiem po jej dolnej wardze.
Pragnął jej, jasne. Nawet bardzo i zapewne nie zdawała sobie z tego sprawy...ale nie chciał tego za wszelką cenę. Tak jak sama mówiła, będą mieszkać razem. Byłoby niezręcznie, gdyby miała o to do niego pretensje.

[Imari Blanc]

- Nie wiem... bo któremuś z nas zacznie się wydawać więcej, niż tej drugiej osobie, a zaraz będziemy musieli żyć na bardzo ograniczonej przestrzeni? - obserwowała go, spojrzała na jego dłoń i uśmiechnęła się, całując lekko kciuk, którym ją dotknął.
Nie czuła.. że ją zmusza. Ale wolała mieć pewność, że to wszystko nie zmieni się w spiralę niezręczności i wzajemnych pretensji, jeśli mają współpracować ze sobą dla dobra Bractwa.
One night stand były ok, jesli każda ze stron je za takie brała.
I nie robiła tego czesto, to fakt, ale i nie odcinała się od takich możliwości.
Tylko, właśnie, by wszystko było jaka najbardziej transparentne.

[Alex Parker]

Na jej kolejną uwagę, niemal wybuchnął śmiechem. Ograniczył się jedynie do drgnięcia warg. Czyli... mógł się z nią przespać, obiecując, że nie będzie naciskał na związek? Przecież to perfekcyjny układ ! Chyba by był głupi, gdyby się dąsał.
- Obiecuje, że ci się jutro nie oświadczę a w weekend nie zacznę naciskać, byś poznała moich rodziców - parsknął cicho pod nosem.
A skoro formalności mieli już za sobą, mógł się znów przysunąć, musnąć nosem o jej nos, a potem pocałować ją wręcz przelotnie, jakby się z nią trochę drażnił

[Imari Blanc]

Ludzie byli różni i mieli kompletnie różne potrzeby, kto wiedział by to lepiej niż Imari? A ona naprawdę nie chciała generować żadnych niejasności, to jej było obecnie najmniej potrzebne w życiu ze wszystkiego, co mogłaby robić.
- To dobrze, nie mam sukienki na takie rodzinne spotkania - parsknęła w odpowiedzi - Poza tym nie powinnam poznać rodziców przed oświadczynami? - uniosła lekko brew, jakby węszyła podstęp w tym, co Alex mówi.
- Chyba coś kręcisz.. - odpowiedziała na jego pocałunek, a potem lekko naparła by się położył z powrotem na plecy i przysunęła się do niego , opierając na mężczyźnie, wsuwajac udo między jego uda, by być bliżej i go pocalować.

[Alex Parker]

Uśmiechnął się na słowa Imari i pozwolił się powalić na plecy. Coś wątpił....w jej wątpliwości.
- Eee, chyba nie - wymruczał i już go całowała, już ją przyciągnął do siebie, już dali się ponieść, nie myśląc specjalnie o konsekwencjach. Bo zapewne już nigdy nie spojrzą na siebie tak samo.
Biorąc pod uwagę jego profesję, można było sądzić, że obycie łóżkowe z kobietami, miał raczej zerowe i będzie to pewnie bardzo niezgrabny i szybki numerek. Szczęśliwie dla Imari, nie był w tym aspekcie typowym przedstawieniem swojego informatycznego gatunku. Wiedział jak całować i gdzie, by jej się to zaczelo bardzo podobać

[Imari Blanc]

Raczej nie zastanawiała się obecnie, podpita, jaki to będzie seks, chociaż miała nadzieję, że z tych lepszych, a nie gorszych. Poza tym, jego pewność siebie widać było na parkiecie, chociaż wtedy boostowana była alkoholem. Teraz w sumie też, więc właściwie..
Imari może nie wyglądała najlepiej w obecnym czasie i średnio jej się to podobało, ale Alex najwyraźniej nie miał z jej wagą problemów, więc i ona sie nad tym nie zastanawiała specjalnie.
Szczęście, że Parker miał gumki, bo inaczej nie byłoby zabawnie, bo Imari ostatnie czego potrzebowała to ryzykowanie ciążą w obecnym czasie, już nawet pomijając jej stan. I zdążyli je złapać, zanim zrobiło się gorąco, by o nich czasem nie zapomnieć.

[Alex Parker]

Szczęśliwie Parker posiadał gumki, więc oboje mogli się nie bać o ewentualnego, nieplanowanego potomka. Mężczyzna postarał się, by Imari nie przejmowała się swoich wychudzonym ciałem i czerpała pełną przyjemność tej nocy. Pieścił jej ciało z takim namaszczeniem, jakby było dla niego najpiękniejsze na świecie.
Jakiś czas później, gdy słońce już wchodziło, opadli w swoje ramiona, zmęczeni i zrelaksowani. Alex musnął jej usta finalnie, uspokając oddech. No cóż.... Takiego obrotu spraw z pewnością się nie spodziewał. Nie żeby mu się to nie podobało.
- Uau. - mruknął z bardzo błogim uśmiechem

[Imari Blanc]

Uśmiechnęła się najpierw, potem parsknęła.
- Dobra dobra - mruknęła, wtulajac się w niego i tłumiąc ziewnięcie. Tak, była z tych, którzy lubią się tulić po. I tyle. Zresztą w ogóle lubiła spać do kogoś przytulona, jeśli juz mogła zasnąc..
Zerknęła w stronę okna i jęknęła.
- Jak my teraz zaśniemy, to wstaniemy w południe - zakryła usta dlonią, ziewając po raz drugi.
Podobało jej się, to fakt, ale uświadomiła sobie właśnie, że teraz jest kosmicznie zmęczona i jak zaśnie to nie wstanie za szybko.. A miała w sumie wrocić wczoraj. Will ją zabije.

[Alex Parker]

Alex czuł się absolutnie fantastycznie, pomijając potworne zmęczenie. No przecież mówił, że nie ma nic lepszego na dobry sen ! Uśmiechnął się szerzej.
- Nawet jak tak, to co? W końcu się wyśpimy- mruknął zadowolony. - Daj mi chwilę - musnął ustami jej policzek i wymknął się z jej ramion. Szybko pozbył się zużytej prezerwatywy i zszedł na dół. Tam równie sprawnie się odświeżył i wrócił ze szklanką wody.
- Już jestem - załóżmy, że Imari jeszcze nie spała.
Wsunął się z powrotem pod rozgrzaną pościel i wtulił się w Blanc. Musnął jej policzek ostatni raz i...shutdown. Jakby odcięto mu zasilanie. I spał sobie smacznie do południa