[Amber Jackson]

Jackson słuchała co mówił Alex. Hobby? No, ale zawsze warto spróbować. Może Amber więcej dowie się o Panu Gekonie i gdzie on zniknął. Przecież od tak nie mógł się rozpłynąć w powietrzu? Prawda?
Zaraz usłyszała, że to "pewnie jeden z nas".
- Tak. Nazywa się Christopher Varcer. Chciałabym się o nim jak najwięcej dowiedzieć - wyjaśniła.
Miała nadzieję, że nie będzie musiała tłumaczyć swojej relacji z Chris'em i po co jej te informacje.
- W ramach podziękowania mogę nauczyć się w pewien sposób walczyć, albo samoobronny. Co Ty na to? - zapytała.
Amber nie znała Alexa i nie wiedziała czy robi coś bezinteresownie, więc stąd ta propozycja.

[Alex Parker]

Ok. Czyli mieli przynajmniej imię i nazwisko, o ile było prawdziwe. Przydałaby się kolejna rzecz, ale o tym za chwilę.
- Jasne, nie ma problemu - kiwnął głową - Możemy spróbować namierzyć jego telefon. Wątpię, że znajdziesz go na Facebooku- zażartował, bo ci jak co, ale ci, którzy tu było, raczej się w mediach społecznościowych nie udzielali.
Na jej propozycję, uśmiechnął się. Co oni mają z tą samoobroną? To Liam go poniewierał po macie, teraz ta kocica chciała go uczyć, hehe.
- Nie chce niczego w zamian, dziękuję. - stwierdził, wymigując się od nauki. Był raczej kanapowcem. - Jak go namierze, dam ci znać - obiecał Amber.
- Długo tu jesteś? - zagadnął. - Mi w tym miesiącu stuknął rok

[Amber Jackson]

- Numer telefonu to ja jego mam, ale... - zawahała się.
Jednakże jak Amber już powiedziała jak się nazywa to odrzekła: "A, więc trzeba i B."
- Wiesz jak to jest nie raz zmienia się numer telefonu. Martwię się o niego. Można wyczytać o nim w internecie - wyjaśniła.
Zamyśliła, ale cały czas maszerowała. Alex nie chciał nic w zamian? Szkoda.
Jednak nie chciała zrezygnować z tego.
- To może ugotuję Ci coś w ramach podziękowania. Nawet jeśli to próba - wyznała.
Jackson nie bardzo wiedziała co ma powiedzieć.
- Sama nie wiem. Próbuję żyć normalnie, ale jak widzisz trudno mi jest. Nawet mam pojęcia w jaki sposób bardziej panować nad swoją mocą. Może mój wygląd może zdawać się uroczy, ale... Chciałabym mieć znajomych takich jak my, ale ludzie dziwnie się na mnie patrzą. Nie wiem czy oprócz mnie i Chrisa jest ktoś podobny ze zwierzęcymi aparycjami - opowiedziała.
Amber miała nadzieję, że Alex okaże się przyjacielem, a nie tzw. kretem. Tak naprawdę można wszystkiego się spodziewać nawet w Domu Bractwa.

[Alex Parker]

Kiwnął głową na fakt, że każdy może zmienić numer, ale już o wyczytywaniu w internecie nie wiedział.
- Wyczytać w internecie? Co masz na myśli?. Jest ścigany - zapytał, klikając kolejny raz na panelu, przez co już niemal truchtał.
Mając jego numer, namierzenie było dla niego raczej proste... pytanie, czy to będzie skuteczne? W końcu jak Varcer był sławny, mógł się go pozbyć, by nikt nie mógł się z nim skontaktować.
Na razie, zostawił te przemyślenia wyłącznie dla siebie.
- Umowa stoi - uśmiechnął się. Nie chciał kolejny raz torpedować starań Jackson, a ta wyraźnie chciała się odwdzięczyć. Sam był świetnym kucharzem, dzięki wyczulonym zmysłom, ale tym razem odda pałeczkę kotce.
- Taaak, musi być trudno. No i jakiekolwiek wyjście poza Bractwo, odpada. Od razu by cię złapali - pokiwał głową - Wybacz, że drążę, pewnie masz już dość pytań o to...ale to zwykła ciekawość... Na czym polega Twoja moc? Chodzi tylko o kocie atrybuty, czy przejęłas też jakieś cechy czy umiejętności ? - pytał zaciekawiony
Przez jeden głupi moment, wyobraził sobie Amber, jak pozbywa się kłaczka, co go nieźle rozbawiło.

[Amber Jackson]

Amber nie będzie oszukiwać, że Pan Gekon nie jest ścigany. Musiała odpowiedzieć pozytywnie.
- Niestety tak - przyznała smutno.
Zamyśliła się gdy Alex powiedział o jej niby nie wychodzeniu z Bractwa. Włączyła się na następny bieg bieżnie i odezwała się:
- Normalnie chodzę sobie po ulicy. Tylko mogę wydać się dziwna, bo noszę zawszę kapelusz lub czapkę, a na schowanie ogona mam sposób.
Mówiąc to wszystko uśmiechnęła się tajemniczo.
- Moja moc to zmiennokształtność czyli mogę zmienić się w każdego ssaka - wyśniła.
Jeśli on mógł zadać takie pytanie to Amber też chciała wiedzieć jaką moc ma Alex.
- A Ty jakie masz zdolności? - zapytała.

[Alex Parker]

Czyli jednak mieli ściganego. To dobrze i niedobrze. Zapewne pan Varcer będzie robił wszystko, by go nie znaleziono. Z drugiej strony, będzie mógł zobaczyć jak typ wygląda, nieco łatwiej będzie wyśledzić jego działalność. No, ale do baz danych DOGS nie będzie się włamywać, głupi nie był, zwłaszcza, że sam w nich figurował jako ścigany.
- Zazdroszczę ci. Ja nie mogę się stąd wyrwać - westchnąl
Był wdzięczny, że dano mu schronienie, ale chciałby też od czasu do czasu, wyjść się zabawić.
Nie wiedział, gdzie miałaby schować ten ogon ( choć wyobraźnia, podpowiadała mu niebo sprośne scenariusze) , nie zapytał o to jednak. To pytanie wydawało mu się nieco zbyt intymne, jak na nową znajomość.
- Fajnie. Rozumiem, że te kocie atrybuty, to dlatego, że nie do końca nad tym panujesz ? - zagadnął
Zapytany o swoją moc, uśmiechnął się delikatnie.
- Mam wyczulone wszystkie zmysły. Całkiem przydatne, ale pierwsze co, to nauczyłem się to tłumić, bo dostawałem pierdolca od nadmiaru bodźców. - to był ciężki czas. Ciągle migreny, torsje, bezsenne noce... był w pewnym momencie cieniem człowieka.
- Mogę bez trudu usłyszeć bicie Twojego serca, pracę mięśni, mogę usłyszeć o czym rozmawiają parę pokoi dalej, mogę wyszczególnić składniki perfum, których używasz, dotknięciem dłoni wyczuć zmiany w strukturze włosków na Twoim ramieniu, mogę w nieznacznym stopniu przewidzieć Twoje ruchy, wynajdywać pozornie niezauważalne szczegóły.. długo by opowiadać. Większość czasu to wytłumiam, bo nie da się tak funkcjonować. - przyznał

[Amber Jackson]

Niestety Amber nie zdradzi jak chowa swój ogonek. Poza tym ma sposób, że na trochę umie on zniknąć.
Słysząc przypuszczenia Alexa uśmiechnęła się potwierdzająco.
- Reagują one na moje zmienne emocje. Jednakże mam wrażenie, że kocie atrybuty cały czas mi towarzyszą. Nauczyłam się by głęboko oddychać i w myślach się uspokajać. Powiem Ci, że to trochę pomaga - przyznała.
Zamyśliła się.
- Może i fajna moc, ale też trudna do opanowania. - przyznała.
Impreza? Coś trzeba na to poradzić.
- A nie można tutaj zrobić np. zabawę, tańce? No wiesz jakąś rozrywkę. Co o tym myślisz? - zapytała.

[Alex Parker]

Fakt, nie było łatwo to opanować. Tak jak Amber, pomagało osiągnięcie wewnętrznego spokoju.
- Mi pomogła medytacja - podsunął kobiecie - Wewnętrzna równowaga robi swoje.
Na jej propozycję, zachichotał pod nosem.
- Daj spokój, tu czasami jest jak w kostnicy - machnął ręką. -No i nikt nie chce zwracać na siebie uwagi, a głośna muzyka jednak przykuwa uwagę - zauważył, zaczynając truchtać. - Impreza w słuchawkach raczej odpada.
To byłoby ciekawe zjawisko.

[Amber Jackson]

Kitty wysłuchała podpowiedzi Alexa.
- Dzięki, jak pomaga to zastosuję się. - przyznała.
Wysłuchała wyjaśnień swojego towarzysza.
- Szkoda. A mogę wiedzieć czemu nie wychodzisz z Bractwa? - zapytał
Zamyśliła się.
- A może po prostu zorganizować dla małej grupy takie "przyjęcie"? Nawet tylko z herbatą by lepiej się poznać
Co o tym myślisz? Przejdzie? - zapytała.

[Alex Parker]

Alex uśmiechnął się nieco krzywo pod nosem.
- Figuruję w aktach DOGS. Źle się pracuje, gdy przykładają ci broń do skroni, więc niestety doszło do małej wpadki przy łamaniu zabezpieczeń. - westchnął
Stare czasy. Pamiątką była urocza blizna na torsie, bo przecież próbowali się go pozbyć. Szczęście, że pojawiła się Eve i go uratowała, operując na podłodze...
- Zawsze można spróbować - stwierdził, choć szczerze wątpił, że się to uda. Nie chciał jednak gasić entuzjazmu kobiety. - Byle to nie było spotkaniu w kółeczku, rodem ze spotkań AA - parsknął
Przyspieszył trucht.
- Jak tu trafiłaś? - zagadnął

[Amber Jackson]

- Myślałam, że możesz mieć podobny problem z wyglądem jak ja - pomyślała na głos.
Zastanowiła się. No cóż... jak widać tylko ona i Chris miała te zwierzęce atrybuty.
Przełączyła sobie na szybszy bieg, że także truhtała.
- Mam nadzieję, że tak nie będzie. Niby trochę już tu jestem, ale tak naprawdę prawie nikogo stąd nie znam - wyznała.
Amber to raczej taki towarzyski duszek, ale przez to jak ukazała się jej moc to mniej.
- Szczerze to już nie pamiętam - powiedziała.
W sumie to bardziej wymazała z głowy to wydarzenie zmianę przypadkowo w psa jak jakieś kolesie chcieli ją zgwałcić, potem jej pomógł człowiek imieniem Chase. Cóż... i ukrywanie oraz ból po znajomości z nim. Po prostu nie chciała o tym rozmawiać jedynie Chrisowi jakby od razu zaufała i to opowiedziała, ale więcej nie chcę... Niestety rozstania są bolesne. Tym bardziej jak myślało się, że to coś więcej...
- A Ty masz tutaj jakiś znajomych? - zapytała zmieniając temat.

[Alex Parker]

Alex zaśmiał się cicho.
- Nie, wyglądam dokładnie tak jak widać - zapewnił ją. Nie wyrastały mu dodatkowe skrzydła czy skrzela.
Nie naciskał, gdy nie pamiętała, jak się tu znalazła. Być może była to jakaś bolesna historia...a może faktycznie ją już pamięć zawiodła. Na jej spostrzeżenia o ewentualnym kółeczku AA, uśmiechnął się porozumiewawczo.
- Nie jesteś jedyna. Jestem tu ponad rok, a znam też tylko kilka osób. Liam...Imari, Marian... - i chyba kończyła mu się lista znajomych - Reszta tylko przelotem, w większości nie znam ich imion - sięgnął po butelkę wody mineralnej i upił spory łyk

[Amber Jackson]

- To chociaż nie musisz używać kamuflażu jak ja jak wychodzę na zewnątrz - przyznała.
Zamyśliła się na chwilę, ale dalej truhtała na bieżni.
- A kiedyś mnie poznasz z nimi? Może wtedy urządzimy sobie spotkanie. Co Ty na to? - zapytała.
Zastanowiła się o czym jeszcze porozmawiać z Alex'em.
- Może musisz bardziej wychodzisz że swojego pokoju pracy np. do stołówki czy gdzieś są ludzie. Czy może wolisz być takim samotnikiem? - zapytała.
Czekała na odpowiedź mężczyzny.

[Alex Parker]

Fakt, nie musi używać kamuflażu. Zwłaszcza, że nie może wychodzić, bo od razu go DOGS capnie.
- Cóż...- tu uśmiechnął się nieco zakłopotany - Trochę teraz niezręcznie... Imari to moja była, ale w sumie mamy koleżeńskie stosunki...tyle, że rzadko tu ostatnio bywa. Liam to mój obecny, ale mieliśmy małe zwarcie i nie rozmawiamy.. - skrzywił się - mogę cię na chwilę obecną zapoznać z Marianem. Ma całkiem zabawna moc- wargi mu zadrżały w stłumionym śmiechu
Nie wstydził się przyznać, że jest w związku z innym facetem. To nie było średniowiecze, za bycie biseksualnym jeszcze tu nie mordowano.
- Sam nie wiem. Jestem domatorem, ale tęsknię za kontaktem z drugim człowiekiem i dobrą zabawą - zastanowił się głośno

[Amber Jackson]

Kitty słuchała tych wszystkich rewelacji. No patrze jak trawiła na ciekawą osobę jakim był Alex. Amber była tolerancyjna i nie potępiała go. Jej zdaniem każdy miał prawo żyć, a czy miał inną orientację to jej nie przeszkadzało. Ważne by był szczęśliwy.
- No to trochę słabo. Jednakże takie życie. Mam nadzieję, że pogodzisz się z partnerem. Możliwe, że potrzebujecie czasu. Jednakże wierzę, że wszystko między wami będzie jak dobrze - odrzekła z uśmiechem Jackson.
Nie chciała już pytać o co poszło. Może Alex sam jej, powie, a może nie tak. Nie chciała być wścibska. Starczy, że i tak się nie powstrzymała i dopowiedziała coś o związku mężczyzny wkładają przysłowiowe swoje trzy grosze.
- To może jak będzie to chętnie z nim się spotkam i poznam tego Mariana. - powiedziała Rogue.
Bardzo ciekawiła ją jego moc, ale chciała pozostawić to jako niespodziankę chyba, że teraz Alex się wygada.
- A nie myślałeś by wyjść hmm... incognito? - zapytała Amber.