[Cheryl Moonwater]

/Po grze z Quentin/

Cheryl jakoś udało się znaleźć opuszczony dom by się przespać. Rano udało jej się zjeść porządne śniadanie. Była także już dziś w pracy.
Powiedzmy za starania się dostała trochę pieniędzy, więc kobieta taksówką podjechała nad wodę.
Nie rozumiała czego od niej chce kierowca. Przecież zapłaciła ile chciała. Jednakże po tym jak na nią patrzył w aucie pojęła, że jest zagrożona.
Gdy opłaciła swój przyjazd i wyszła ruszyła w stronę wody.
Jednak kierowca taksówki zaraz ją dogonił i złapał za dłoń ciągnąć znów do samochodu. Jednak Cheryl była już prawie na mostku.
Raz udało jej się drapsnąc zboczeńca.
- Przeklęta już ją ci pokażę - krzyknął.
Moonwater szatała się dalej. Niestety woda jej nie pomoże by zmienić chociaż dłonie, a mocy nie mogła użyć by nie była wykryta i ścigana.
- Zostaw mnie zboczeńcu! - krzyczała Siren.

[Evelyn Harris]

Mówią, że nie każdy bohater nosi pelerynę - cóż, Evelyn z całą pewnością jej nie nosiła, ale też nigdy w życiu nie przyznałaby sobie samej tytułu bohaterki. Ot, widziała że jest problem więc interweniowała, wkraczając do akcji ze swoim śmiercionośnym paralizatorem. Słowo śmiercionośny było tu rzecz jasna jedynie metaforą, bo nigdy w życiu nikogo nie zabiła - choć wielokrotnie zdarzało jej się zadawać z podejrzanymi typkami którzy niewątpliwie mieli krew na rękach, to jednak jedyną nielegalną rzeczą którą sama robiła było hakerstwo. Wróćmy jednak do tego, co działo się tu i teraz.
Mężczyzna zdawał się być zbyt zajęty swoją ofiarą, co działo na jej korzyść, bo im później ją zauważy tym lepiej. Postanowiła dać znać o swojej obecności dopiero, gdy znalazła się wystarczająco blisko.
- Spierdalaj od niej, cabrón! - wydarła się na typka, przy czym wyraźnie załączył jej się tryb przeklinania, również tego obcojęzycznego. Nie miała pojęcia, czemu akurat hiszpański, po prostu jej się nasunęło, a koleś wyglądał jak taki typowy cabrón (z hiszp. skurwysyn). Zapewne nie zrozumiał rzuconej w niego obelgi, lecz mimo to jego uwaga na moment skupiła się na Evelyn, co rudowłosa natychmiast wykorzystała by zapodać mu porządną dawkę prądu, przytrzymując paralizator kila sekund, by mieć pewność, że facet nie podniesie się z ziemi przez najbliższe kilka minut.
- Nic ci nie jest? - zwróciła się do dziewczyny, przenosząc wzrok z napastnika na nią. Wolała się upewnić, że wszystko jest w porządku.

[Cheryl Moonwater]

Chyba pierwszy raz odkąd przyjechała do tego miasta była w porządku. Naprawdę musiała mieć takie szczęście by znów ktoś chciał ją skrzywdzić.
Pieprzony zboczeniec! Cheryl chciał jakoś powstrzymać mężczyznę, ale...
Znalazła się nieznajoma jej płomiennowłosa i rozproszyła trochę uwagę zboczeńca. Siren wyrwała swoje ręce. Potem nie spodziewała się, ale facet został porażony prądem? Chyba tak.
Jednak Cheryl nie była pewna.
- Tak, ale myśl, że facet chciał mnie skrzywdzić i wykorzystać. Nie nastraja mnie zbyt dobrze. Uratowałaś mnie, dziękuję - powiedziała.
Pierwszy raz Siren komuś podziękowała. Cóż... to był postęp. Bo zawsze nie czuła potrzeby i nawet jak jej ktoś pomagał była zdania, że sama da radę.
- To ja może pójdę. Muszę znaleźć dla siebie jakieś miejsce do spania - odrzekła.
Nie wiedziała czemu to mówi nieznajomej. Przecież jej tym czymś może zrobić krzywdę. To tylko kwestia czasu. Bała się tego Moonwater. Nie wiedziała czy może rudowłosej zaufać.