[William Hopper]

Świat się walił, mieli sam środek wojny, mógł zginąć w dowolnym momencie... ale dzisiaj, dzisiaj był zwycięzcą. Pewnie gdyby nie leki, otworzyłby szampana po powrocie do Bractwa. Pierwszy raz negocjował z szefem mafii, który próbował go zabić i biorąc pod uwagę, że wszyscy wyszli z tego żywi, Hopper już mógł świętować, nie mówiąc o tym, że załatwił wszystko, co chciał załatwić, a Rebelia wiedziała, że nie da sobie wejść na głowę.
Była tylko jedna rzecz, którą musiał jeszcze załatwić, zanim wyskoczy z tego garnituru, wróci do domu, do swojej maleńkiej córeczki i opowie Wallace, jak poszło. Chciał mieć to jak najszybciej z głowy, więc od razu poprosił Fay, żeby wsiadła z nim do samochodu. Jechali okrężną drogą, o to samo poprosił parę z drugiego samochodu - nie sądził, że ktoś ich będzie śledził, ale zawsze lepiej było się upewnić, że żaden nadajnik przypadkiem nie przyczepił się do samochodu i dmuchać na zimne. Nie potrzebowali powtórki z marca.
Już od dłuższej chwili jechali w milczeniu, zanim Hopper w końcu się odezwał.
- Której części dajcie mi mówić nie rozumiesz, Murphy? - spytał twardo. Cóż, udało mu się wtedy z tego wybrnąć... Ale Fay miała jedno zadanie. Powinna rozumieć tego wagę, nawet jeśli tym razem nic się nie stało.