[Cassandra Gardner]

(1) nowa wiadomość głosowa od: Cassie

Hej... Tato... Nie wiem, kiedy to odsłuchasz, ale... Zadzwoń, dobra...? No... To tyle... Pa...

[Mistrz Gry]

połączenie przychodzące od: Tato

Dzwoni

[Cassandra Gardner]

połączenie: Cassie

Nie spodziewała się tak sprawnej odpowiedzi na wiadomość, jaką pozostawiła mu na automatycznej sekretarce. Wiedziała przecież - a może trochę się łudziła? - że zazwyczaj był wyjątkowo zajęty. Kiedy jednak, niespełna kilka godzin później, jej telefon zawibrował, sygnalizując przychodzące połączenie... Przez moment nic z tym nie zrobiła. Wpatrywała się tylko w literki na wyświetlaczu, przełykając ślinę.
A potem ostatecznie przeciągnęła palcem po ekranie, odbierając.
- Hej, tato... - Niewiele mogła poradzić na to, jak słyszalne było zawahanie w jej głosie. - Jak się czujesz?

[Mistrz Gry]

połączzenie z: Tato

Czy trzeba coś mówić? Niespodziewana wiadomość od córki niemal od razu postawiła go na nogi. Choć zdawał sobie sprawę, że córka nie dzwoni tak po prostu i że pewnie ma do niego jakąś sprawę, ten telefon i tak go ucieszył. Ucieszył i zmartwił.
- Wszystko w porządku, Cassie? - spytał, bez zbędnych ceregieli. Jak się czuł? Czy to było istotne? Nie, nic nie było istotne. Nie dzwoniła bez powodu. Coś musiało się stać.

[Cassandra Gardner]

połączenie z: Cassie

To była stresująca sytuacja, nie mogła temu zaprzeczyć. Paradoksalnie, nie miała najmniejszych powodów, by bać się ojca czy jego reakcji. Była przecież ukochaną jedynaczką, oczkiem w głowie samotnego rodzica. Jeszcze bardziej paradoksalnie, być może dlatego tak bardzo obawiała się tej rozmowy. Nie chciała go zawodzić, nie chciała być złym dzieckiem, fatalną córką, w którą - bądź co bądź - się zmieniła. Nie chciała odczuwać jego zawodu. Może właśnie przez to rozpoczęła rozmowę od prostego, mało angażującego pytania, na które przecież chciała znać odpowiedź.
- Nie wykręcaj się, tato. Pytanie za pytanie, pamiętasz? - Burknęła, słysząc jego odpowiedź i ton głosu, jaki sprawił, że chociaż trochę odetchnęła. - To... Skomplikowane. - Dodała ostatecznie, nie mówiąc mu, by usiadł, ale zdecydowanie mając to na końcu języka.

[Mistrz Gry]

połączzenie z: Tato

Joshua westchnął ciężko, masując sobie skronie palcami. Nie powinien rozmawiać ze swoją córką o interesach, a to głównie one zależały od jego samopoczucia. Dlatego też zdecydował się postanowić na najbardziej ojcowską odpowiedź.
- Teraz już wszystko w porządku. Dawno nie dzwoniłaś, już myślałem, że się pogniewałaś - pomimo żartobliwego tonu głosu, idealnie wręcz dało się usłyszeć, że mężczyzna wysoko wznosi brwi.
- Jak bardzo skomplikowane? - choć silił się na spokojny ton głosu, było to raczej pytanie z tych: kogo zabić.

[Cassandra Gardner]

połączenie z: Cassie

Nie musiał na nią patrzeć, by zapewne wiedzieć, jak bardzo nastoletnio wywróciła oczami w chwili, w której usłyszała jego pierwsze słowa. Chciała wiedzieć, jak było naprawdę, nawet jeśli takie wypowiedzi nieco łechtały jej ego. Mimo wszystko, dobrze było czuć się dla niego ważną. Szkoda tylko, że jednocześnie tak mocno wszystko zawalała. Wręcz teatralnie. Zupełnie niczym w jakiejś pierdzielonej tragikomedii. O tym jednak nie zamierzała mu wspominać, przynajmniej nie na samym początku ich rozmowy.
Szkoda tylko, że zaraz usłyszała te zdanie - choć teoretycznie żartobliwe - które sprawiło, że wolała odpowiedzieć mu w bardziej szczery sposób, niżeli to z początku zakładała. Nie chciała w końcu, aby myślał, że nadal była na niego o coś wściekła. Już dawno temu pozbyła się tej złości, o ile w ogóle irytacja nie była lepszym określeniem na tamten stan.
- Wstydziłam się, tato. - Nadal się wstydziła. W końcu zdecydowanie nie tak zaplanowała sobie jakąkolwiek przyszłość po opuszczeniu domu rodzinnego. Prawdę mówiąc, zamiast odnieść jakiś sukces, nawet niekoniecznie spektakularny, miała teraz jeszcze mniej niż w chwili, w której wyjeżdżała z Albuquerque. Do podejmowania tak głupich decyzji życiowych trzeba było mieć talent.
- Spektakularnie skomplikowane... - Mruknęła, zaraz zadając konkretne pytanie. - Siedzisz? Jak nie, to usiądź.

[Mistrz Gry]

połączzenie z: Tato

- Nie masz się kogo wstydzić, Cassie - powiedział znaczącym, ale jednocześnie stanowczym tonem głosu. Był jej ojcem. Był z niej dumny nieważne co robiła. Powinna dzwonić częściej, co chyba dość jasno dał jej do zrozumienia tonem swojego głosu. Joshua westchnął ciężko. Bardzo skomplikowane?
- Mów o co chodzi, bo zaczynam się martwić

[Cassandra Gardner]

połączenie z: Cassie

Chociaż nieznacznie uśmiechnęła się do siebie na słowa ojca - tak bardzo do niego pasowały, przypominając jej te wszystkie chwile, kiedy mówił dokładnie to samo - nie mogła się z nim zgodzić. Czy chodziło o wyjątkowo nieczęste, czasem zdecydowanie nieszczere telefony, czy o wszystko inne... Miała powody do wstydu. Bądź co bądź, nawet wieściami w stylu u mnie wszystko okej, jakie przekazywała mu raz na ruski rok, go okłamywała. Nic nie było w porządku.
- Musiałam uciekać, tato. Nie pracuję już na dobrym stanowisku, nie mam praktycznie żadnych pieniędzy, nie mieszkam we własnym domu, tylko w jakimś obskurnym motelu i... Mam dosyć. - Nie planowała zakończyć wypowiedzi aż tak słyszalnym załamaniem głosu, ale prawdopodobnie zbyt mocno starała się powstrzymać fizyczną reakcję na przyznawanie się do porażki, by zapanować także nad tonem wypowiedzi. Nawet w najgorszych scenariuszach, o jakich myślała w młodości, nie była w stanie przewidzieć tego, co się stało. A przecież nie wspomniała jeszcze o tym, co bolało ją najbardziej i co poniekąd doprowadziło do całej reszty tego paskudztwa. Skoro już zaś wyciągała wszystko inne...
- A mój narzeczony był wtyką... - Przełknęła ślinę, wbijając wzrok w palce wolnej ręki i po prostu milknąc.

[Mistrz Gry]

połączzenie z: Tato

- Pieniądze to nie problem, Cassie. Wystarczyło zadzwonić - przecież nie zarabiał pieniędzy dla siebie. Od zawsze najważniejsza dla niego było dobro córki. Gdyby nie ona pewnie nawet nie pchałby się w żadne interesy. Pracował ze względu na nią.
- Dużo potrzebujesz? - zapytał spokojnym głosem. Nie chciał nic mówić o jej pracy bo nie wiedział jak ująć w słowa to co myślał. Dla niego najważniejsze było, by robiła to co lubiła. To wszystko. Był z niej dumny, ale nie chciał, by mieszkała w motelu. Nawet jeśli to byłoby coś co [ilubiła[/i]. Nie potrafił jednak opanować spokoju, kiedy usłyszał tą ostatnią informację. Gardner wstrzymał oddech, by po chwili przełknąć ślinę. Ton jego głosu nie był już taki miękki i ojcowski, słychać było jak bardzo zdenerwowała go ta informacja.
- Zajmę się nim, tylko mi powiedz jak się nazywa.

[Cassandra Gardner]

połączenie z: Cassie

W całkowitym milczeniu, przymykając oczy na kilkanaście sekund, pokręciła głową i ciężko wypuściła powietrze z ust. Tak, faktycznie, być może wystarczyło tylko zadzwonić, ale nie chciała go przecież wykorzystywać. Nader wszystko, pragnęła wreszcie się usamodzielnić, być dorosłym człowiekiem, jakim przecież teoretycznie była. Być... Kimś, na myśl o kim mógłby odczuwać dumę, nie zawód. Dlatego to nie było dla niej takie proste. Była w końcu typową córeczką tatusia, też dosyć ciężko przyjmowała życiowe porażki. Zupełnie tak jak on.
- Na wynajem czegokolwiek. - Westchnęła ostatecznie, po części będąc sobą naprawdę mocno zawiedzioną, bo nie chciała przecież całe życie siedzieć mu na głowie, wydzwaniając zwłaszcza wtedy, kiedy miała jakiś problem. - Postaram się coś znaleźć. Nie wiem, czy zostanę tu, gdzie jestem. - Dodała, nie zamierzając deklarować się, co do wyjazdu, ale też... Przecież tego nie wykluczając, czyż nie? To była kwestia wielu rzeczy. Potrzebowała chociaż trochę czasu, by to ogarnąć. Jedną część sypiącego się życia.
- Tato... - Jęknęła, słysząc zmianę w tonie jego głosu. To nie była rozmowa na telefon. Wiedziała, że to nie była rozmowa na telefon. A jednak ją zaczęła. Cholera. - To już przeszłość. Nie chcę mścić się na Billym... - O ironio, chciała tylko, by ojciec wiedział, że nie mógł się spodziewać happy endu. Nie miało być długo odwlekanego spotkania z przyszłym mężem córki. Nie miało być niczego. Jak mówiła, to była historia.

[Mistrz Gry]

połączzenie z: Tato

Nie trzeba mu było powtarzać dwa razy. Mężczyzna przełączył córkę na tryb głośnomówiący, by po chwili wejść na stronę internetową swojego banku i zacząć wypełniać dane.
- Przelałem ci cztery tysiące, resztę dostarczy zaufany człowiek - powiadomił córkę, naciskając myszką na klawisz "dokonaj przelewu". Jeśli miała szczęście pieniądze mogły znaleźć się na jej koncie bankowym jeszcze dzisiaj. Jeśli nie miała tego szczęścia, musiała poczekać do jutra. Ale chyba da radę, prawda? Gardner zanotował sobie w notesie, by wysłać jednego ze swoich ludzi do Seattle, by przekazał jego córeczce pokaźniejszą i poważniejszą sumkę.
- Nowy Meksyk zawsze będzie twoim domem - powiedział, cicho wzdychając. Nie chciał na nią naciskać, ale o wiele spokojniejszy by był, gdyby miał Cass na widoku. Gdyby wróciła do domu. Ale niestety była już dorosła i nie mógł za nią decydować.
- Ten człowiek może być wciąż niebezpieczny, Cassie - odparował głosem, nieznoszącym sprzeciwu. Nie mógł pozwolić, by ten mężczyzna, który tak paskudnie wykorzystał jego córkę, nie dostał za swoje.

[Cassandra Gardner]

połączenie z: Cassie

Otworzyła usta, by powiedzieć, że nie potrzebowała nic więcej, bo taka suma z pewnością mogła wystarczyć, aby przyczaić się gdzieś na jakiś czas, nie żyjąc w skrajnym ubóstwie i nie musząc korzystać z usług szemranych motelików. Chwilę później zrezygnowała jednak z tego pomysłu, dobrze wiedząc, co miała usłyszeć na próbę protestu. Jakakolwiek suma, w jaką miał ją zaopatrzyć, z pewnością nie miała doprowadzić go do bankructwa. A ona już i tak odczuwała przecież wyrzuty sumienia.
- Dziękuję, tato. - Powiedziała zatem tylko, może nie do końca radośnie, ale także nie kompletnie bezuczuciowo. Naprawdę starała się zabrzmieć lepiej niż się w tej chwili czuła. Szkoda tylko, że to było do tego stopnia ciężkie. Rozpoczynając rozmowę między nimi, spodziewała się - co prawda - tego nieprzyjemnego wrażenia, ale chyba nie do tego stopnia.
- Pamiętam o tym. - Prawie niezauważalnie kiwnęła głową do telefonu, przełykając przy tym ślinę, bo chociaż naprawdę to doceniała, była związana z rodzinnym miastem, dzielnicą, w której się wychowała, jak i również z wieloma ludźmi stamtąd... Nie chciała ich wszystkich narażać. Nie, gdy grunt i tak niebezpiecznie sypał się pod nogami, a ona w pewnym sensie już i tak naraziła ich swoją głupotą. Teraz zresztą ojciec też o tym wiedział...
Przyjmując to prawdopodobnie znacznie gorzej niż ona obecnie.
- Tato... - Jęknęła ponownie, już samym tonem głosu prosząc go o to, aby się w to nie mieszał. Już i tak było kiepsko. Poza tym, to była naprawdę skomplikowana sytuacja. Nie mogła temu zaprzeczyć. - To nie jest takie proste... I rozmowa na telefon. - Dodała ostatecznie, przecierając zmęczone oczy.

[Mistrz Gry]

połączzenie z: Tato

Na słowa podziękowania Joshua jedynie się uśmiechnął pod nosem, czego jego córka niestety nie była w stanie zobaczyć przez telefon. A potem po prostu pozwolił jej mówić, choć w pewnym sensie dla niego sprawy już i tak były przesądzone. Nieważne. Właśnie otwierał usta, by odpowiedzieć coś córce, gdy drzwi do jego gabinetu się otworzyły. Cass mogła jedynie usłyszeć jak ktoś po drugiej stronie z hiszpańskim akcentem zaczyna żywo opowiadać.
- Tak... innym razem... uważaj na siebie, Cassie - Joshua wyrzucił podenerwowanym tonem głosu, a potem się rozłączył.


połączenie zakończone