[Bradley Grey]

Taka sytuacja nie byłaby cyrkiem tylko jego gwoździem do trumny. W takiej kradzieży doszukaliby się zamachu terrorystycznego i zrobili z niego przykład, dzięki któremu reszta się nauczy. Sroga kara za swoje urodzenie. Ale takie było teraz życie i nie ma co się nad tym rozwodzić. I tak nic to nie zmieni.
- Dość nerwowa reakcja, ale w porządku - nie drążył. Już się nauczył, że jeśli ktoś chce mu coś powiedzieć to robi to na własnych warunkach i w swoim czasie. Przyśpieszanie niczego nie ułatwi dla żadnej ze stron, także jeśli nie chciała mu powiedzieć o swoim lęku to on też nie będzie naciskał.
Opadł z powrotem na poduszki, nieco zmęczony. Nie był zbyt wypoczęty ostatnio. Nie potrzebował dużej ilości snu, ale jakiejś minimalnej dawki już tak, a z tym ostatnio było krucho.
- Wybacz, Ann - przyciągnął ją do siebie i pocałował w kącik ust. Jedną rękę położył jej na boku podczas przytulenia, a drugą głaskał po policzku. Podczas tych czynności patrzył w te jej piękne oczy i uśmiechał się delikatnie.

[Anna Payne]

-Wiem... Wybacz...
Powiedziała jedynie po czym odstawiła szklankę na stolik po czym przytuliła się do niego. Może powinna była mu powiedzieć, czemu zareagowała tak a nie inaczej.
-Kilka lat temu wpadłam do basenu i zaczęłam się topić. Od tamtej pory gdy tylko albo się zakrztuszę, czy cokolwiek momentalnie wraca do mnie tamten moment i wpadam w panikę...
Postanowiła, że jednak mu powie o tym. Prędzej czy później i tak by się dowiedział.
-Nie przepraszaj...
Spojrzała na niego i uśmiechnęła się lekko. Po chwili zbliżyła się nieco bardziej do niego i pocałowała go kładąc dłoń na jego policzku. Po chwili jednak usiadła na nim okrakiem po czym nachyliła się i ponownie pocałowała.

[Bradley Grey]

Ścisnął ją nieco, gdy się do niego przytuliła. Nie musiała go przepraszać za to co się stało. Przestraszyła się i choć nie chciała podać prawdziwego powodu to wiedział, że jej reakcja była prawdziwa a nie udawana, dlatego nie miał jej za złe takiego zachowania. To on nie do końca mądrze postąpił, więc jeśli już to on powinien przepraszać... co też ostatecznie zrobił. Pokręcił tylko głową, żeby się tym nie przejmowała. Przynajmniej dopóki nie powiedziała mu prawdziwego powodu.
- Nie wiedziałem. Ale już rozumiem, dlaczego unikasz wody. Ciesz się, że w Prima Aprilis nie wrzuciłem Cię do jeziora, bo miałem taki zamiar - zaśmiał się nieco nerwowo na samą myśl. Po takiej akcji chyba już nigdy by się do niego nie odezwała. Także dobrze, że się dowiedział. Przynajmniej nie odwali nic głupiego.
- Cieszę się, że mi powiedziałaś. Każdy ma jakieś swoje strachy i nie ma w tym nic złego - stwierdził jeszcze i na tym chyba zakończył temat. W końcu nie ma co drążyć, skoro już wszystko się wyjaśniło.
- Pokażę ci jak mi przykro - wymruczał tylko i zatopił się w pocałunku, który był na tyle namiętny, że dziewczyna zdołała już poczuć jego "radość", skoro siedziała na nim okrakiem. Wplótł dłoń w jej włosy i przycisnął ją mocniej do swoich ust, natomiast drugą ręką trzymał na jej boku. Coraz bardziej podobał mu się ten poranek.

[Anna Payne]

Może i nie musiała przepraszać, ale zrobiła to, dlatego, że; jakby nie było, zareagowała dość nerwowo.
-Gdybyś to zrobił to albo bym się utopiła, albo musiałbyś mnie ratować.. A później dłuuuuugo przepraszać...
Powiedziała lekko się do niego uśmiechając. Na pewno by z nim rozmawiała, w końcu dotychczas nie wiedział, że Ann panicznie boi się wody i że nie umie pływać.
Jednak nie to było teraz ważne. Mieli zupełnie inne zajęcie.
Nie zdążyła mu nic odpowiedzieć, jedynie uśmiechnęła się krótko. Pocałunki stawały się coraz bardziej namiętne a czując coś twardniejącego w jego spodniach specjalnie poruszała nieco biodrami by rozochocić go jeszcze bardziej.
-Tylko tak Ci przykro??? No chyba się będziesz musiał bardziej postarać...
Powiedziała rozbawiona odsuwając się nieco od niego na chwilę. Jednocześnie gładząc dłońmi po jego torsie i ramionach. Uwielbiała się z nim tak droczyć w takich sytuacjach.

[Bradley Grey]

- Hm, kusząca opcja. Może w przyszłe Prima Aprilis wykorzystam tę opcję - zaśmiał się. Podtopi ją, uratuje i jak będzie bardzo zła to ją dłuuugo będzie przepraszać. Będzie fajnie.
Nie no, tak poważnie, nie chciałby wywołać u niej jakieś urazu psychicznego, zwłaszcza do jego osoby. Nie chciał pogłębiać jej fobii, chociaż czasem takie wrzucenie na głęboką wodę sprawia, że zdajemy sobie sprawę, że nasze strachy są czasem irracjonalne. Ale to nie jego rola, żeby jej w taki sposób pomagać.
- Tak? Masz na myśli coś konkretnego? - zapytał, obsypując pocałunkami jej szyję. Powinno jej być dobrze, biorąc pod uwagę jak to zwykle działa na kobiety.
Jeździła mu to rosie, poruszała biodrami tylko go tym nakręcając... postanowił pójść o krok dalej. Złapał za końce jej koszulki i jednym sprawnym ruchem pociągnął do góry i pozbawił jej górnej części garderoby. Uśmiechnął się przy tym zawadiacko, jeżdżąc dłonią po jej nagim brzuchu i boku.
- Nie będzie ci to teraz potrzebne - mruknął jeszcze. Rozochociła go, więc nic dziwnego, że miał na nią ochotę. Jej seksowne zachowanie tylko go pobudzało.

[Anna Payne]

-Jakbyś tak zrobił specjalnie to już bym się chyba do Ciebie nie odezwała...
Zagroziła jednak z uśmiechem na twarzy. Nie potrafiłaby się długo do niego nie odzywać. Zwłaszcza, zważywszy na to, ile już razem przeszli.
Uśmiechnęła się lekko słysząc jego słowa by chwilę później przymknęła oczy czując pocałunki na jej szyi. Brad doskonale wiedział co i jak działa na kobiety. A już w szczególności też na nią.
-Coś by się znalazło...
Mruknęła tylko a później pozwoliła mu zdjąć jej koszulkę by i Ann mogła chwilę później zrobić to samo z jego.
-Tobie raczej też się nie przyda...
Odpowiedziała paznokciem lekko przejeżdżając po jego klatce piersiowej, poprzez brzuch aż do spodni.
-To raczej też nie....
Oznajmiła nagle z uśmiechem rozpinając jego spodnie w celu pozbycia się ich.

[Bradley Grey]

Uśmiechnął się tylko, jakby zastanawiał się, czy to nie jest dobry deal, żeby wrzucić ją do wody i żeby nigdy więcej się nie odezwała. Oczywiście żartował sobie tylko. Czasem może kobiety faktycznie za dużo gadały, ale życie bez Ann byłoby jakieś takie puste. Znali się już parę ładnych lat i między nimi o nią się bał, że pewnego dnia nie zapanuje nad swoją mocą i ją skrzywdzi. Te wizje - jego utraty kontroli - nie dawały mu spokoju.
No tak po prawdzie to nie tylko na kobiety działało całowanie po szyi. Ten bardzo erogenny fragment ciała był wrażliwy również dla mężczyzn. Bradowi również podobały się takie czułości.
Kiedy ściągnęła koszulkę jej oczom ukazała się umięśniona klatka piersiowa, choć nie brakowało na niej blizn, więc nie była taka piękna jak z obrazka. Ann wiedziała, że miał ciężkie dzieciństwo, więc o szczegóły nigdy nie pytała - tym lepiej, bo musiałby od razu powiedzieć o swojej naturze.
Ułatwił jej zadanie w ściąganiu spodni i od razu odwzajemnił ruch, rozpinając i jej garderobą dolną. Także już teraz prezentowali się jedynie w bieliźnie. Brad omiótł ją wzrokiem i uśmiechnął się uwodzicielsko.
- Jesteś taka seksowna - wyszeptał jej prosto w usta, by zaraz po tych słowach pocałować ją namiętnie, wręcz drapieżnie, przegryzając jej dolną wargę. Jego ręka mimowolnie spoczęła na piersi i choć w staniku nie miał zbyt dobrego dostępu to jednak taka częściowa trudność była zachęcająca dla niego.
- Na ostro czy delikatnie? - zapytał, jakie zbliżenie preferuje. Wszystko zależało od nastroju, a nie chciał też jej do niczego zmuszać, więc pytanie było jak najbardziej na miejscu.

[Anna Payne]

[Bradley Grey]

[Anna Payne]

[Bradley Grey]

[Anna Payne]

[Bradley Grey]

[Anna Payne]

[Bradley Grey]