[Alex Parker]

Tak. Miał mnóstwo pytań. Bo nic już kompletnie z tego nie rozumiał.
- Tak naprawdę.... To ja tego kompletnie nie czaje - westchnął znowu - Czyli w zasadzie co nas teraz łączy w rozumieniu tej całej poliamoryczności? No bo tak... - zaczął wyliczać na palcach - Jesteśmy tej jakby przyjaciółmi, ale z drugiej strony nie przeszkadza nam się to tulić i całować, ale też nie sypiamy ze sobą, poza tym jeden razem. Mówisz, że mogę się zaangażować, bo nic nie zrobisz za moimi plecami, ale też mówisz, że możesz żywic uczucia do więcej niż jednej osoby. - to było coraz bardziej pogmatwane - No to... Co jest w takim razie między nami i jak to widzisz?

[Imari Blanc]

Zamilkła na dłuższą chwilę, wpatrując się w swój rękaw, skubiąc nitkę, która z niego wystawała. Pewnie będzie trzeba to potem podszyć czy coś, jak ją tak oskubie.
- Jeśli chcesz się zaangażować w jakąkolwiek relację ze mną, to, tak jak mówiłam, nic nie zrobię za twoimi plecami. Jeśli będziesz chciał jakoś ustandaryzować to, co mamy.. Ale.. mi bardziej odpowiada zostawienie tego tak, jak jest obecnie. Tylko wiem, że tobie może to nie odpowiadać - uniosła na niego spojrzenie po tym wyjaśnieniu, mając nadzieję, ze to wystarczy. To samolubne z jej strony.
- Po prostu, ze swojej strony nie czuję potrzeby jakiegokolwiek.. nie wiem. Systematyzowania tego? I nie chce cię skrzywdzić niedopowiedzeniami.

[Alex Parker]

Powinien być zadowolony. W końcu taki układ, to marzenie każdego faceta. Prawda? Dlaczego więc nie był?
Wbił spojrzenie w swoje kolano.
- Imari... Nigdy nie byłem w żadnym związku... Ale zawsze podskórnie chciałem być. Zawsze chciałem mieć kogoś, w nim się zakocham, chciałem założyć normalną rodzinę, mieć dzieci. I chcę mieć pewność, że moja druga połowa, będzie moja. I tylko moja. Fizycznie i psychicznie - powiedział cicho - Boje się, że nie dam rady, mając świadomość, że dla Ciebie byłoby lepiej, gdybyśmy nic sobie nigdy nie deklarowali
Westchnął ciężko, nie podnosząc wzroku.
- Nie wiem co ci powiedzieć. Nie wiem co teraz robić.

[Imari Blanc]

Rozumiała, chociaż z drugiej strony bolało ją to. Miała świadomość, że mogła nic mu nie mówić, po prostu korzystać z sytuacji, która się pojawiła i miała w sobie sporo niedopowiedzeń, ale nie była typem takiej osoby.
Podniosła się i stanęła przed siedzącym na łóżku Alexem. Przeczesała palcami przydługie włosy mężczyzny i na koniec oparła mu dłoń na policzku, by podnieść ją delikatnie do góry, żeby Alex na nią spojrzał. Uśmiechnęłą się, gładząc kciukiem jego zarośnięty policzek.
- Rozumiem. Mimo wszystko.. Uważam, że fair było ci to powiedzieć. Nawet jeśli.. teraz źle się czujesz - nie dało się sprawić, by każdemu było dobrze, nawet jeśli tego chciała. Nie była naiwna, chociaż taka mogła się wydawać niektórym. Pochyliła się i pocałowała go delikatnie i czule, jeśli jej na to pozwolił. Jesli nie, ograniczyła się do cmoknięcia go w czoło.
- Chyba potrzebujesz teraz chwili dla siebie, hm? - zapytała, prostując się i cofając o krok,a tym samym nie dotykajac go dalej i chowając ręce w kangurka bluzy.

[Alex Parker]

Wpatrywał się uparcie w swoje kolano, gdy Imari uniosła jego twarz ku sobie, a potem złożyła na jego ustach czuły pocałunek. Nie protestował, chłonął tą kradzioną chwilę bliskości, aż kobietą się odsunęła.
- Może małej - uśmiechnął się smutno, patrząc na nią.
Mógł mieć kobietę marzeń, a rezygnował z niej, nie mogąc znieść myśli o dzieleniu się nią. Chyba się starzał.

[Imari Blanc]

Tez nie miała zadowolonej miny, a uśmiech był smutny. Ale co mogła na to poradzić? Kłamać, a potem cierpieć z własnej winy? Bez sensu. Skinęła tylko głową i odwróciłą się, by wyjść z pokoju.
Zastanawiała się czy właśnie wszystko zepsuła. Wiedziała, ze tego potrzebuje, że o wiele łatwiej jej tak.. być. Mając kogoś koło siebie. Z drugiej strony ta relacja dla każdego mogła wydawać się dość dziwna i nietypowa. W końcu oficjalnie miało nie być nic więcej poza tamtą nocą. I właściwie, jeśli chodzi o seks, nie było. Ale przecież nie o to chodziło i nie mogła mówić inaczej. Widziała i po nim i po sobie, że zbliżają się do siebie coraz bardziej, a to mogło nie wrózyć nic dobrego tak koniec koncow.
Alex musi to przemyśleć.
Ona musi to przemyśleć.

zt