[Mistrz Gry]

Hopper nie mógł być świadomy tego, że od dłuższego czasu jest obserwowany. Stał się centrum zainteresowania dla kilku informatorów, którzy w ostatnim czasie mieli za zadanie poznać tryb dnia tego domostwa. Kto, kiedy i gdzie się znajduje? Jak długo nikogo nie ma w domu? Czy znajdują się tu dodatkowe zabezpieczenia, monitoring? Wbrew pozorom, nie było to tak trudne zadanie, biorąc pod uwagę możliwość dojścia do kilku utalentowanych mutantów.
To była kwestia znalezienia idealnej pory dnia - gdy w tych kilku ścianach nie było już nikogo. Przy zabudowie pojawiło się trzech osobników - jeden technopata, wpływający na wszelkie zabezpieczenia i ewentualne elektryczne zamki, po prostu rozregulowując ich działanie, jedna drobna kobietka, która zajęła się otwieraniem zamków i ostatni mężczyzna, wchodzący do środka i kierujący się ku biurze. Miał proste zadanie - złamać hasło dostępu i wstukać jeden, specyficzny adres mailowy. Gdy tylko David powróci, będzie mógł ujrzeć uruchomiony ekran swojego komputera, z otworzoną stroną The Free Voice of Seattle.
Na biurku znalazła się za to krótka notka:

[David Hopper]

Tego dnia David jak każdego poprzedniego, wyszedł z psem na parogodzinny spacer. Jego dom posiadał tylko od wejścia monitoring, a dom był normalnie zabezpieczony, ponieważ aż tak nie było stać Davida by mieć lepszą ochronę domu. Zresztą, co inwalida może zrobić? On sam musiał uważać na siebie i co robi, by komuś nie podpaść. W domu pozostawiał włączony alarm.
Wrócił późniejszą godziną i otworzył drzwi wjeżdżając do środka. Alec, jego pies, od razu zaczął wąchać czując pozostawione po kimś obcym zapachy. Zaszczekał, kierując się do biura. David nie do końca wiedział o co psu chodzi, ale trochę jego zachowanie mu nie pasowało. Włamanie? Wątpliwe. Ktoś przyjechał? Jedynie żona miała klucze do domu. Zamknął drzwi i pchnął swój wózek kierując się do pomieszczenia, gdzie przebywał pies. Rozejrzał się, ale niczego podejrzanego nie widział. Choćby pod względem bałaganu. Dopiero jak spojrzał w stronę monitora, był w szoku. Rzucił okiem na kartkę a serce mu zabiło mocniej. To nie mógł być przypadek, że ktoś się tutaj włamał. Ale jeżeli byli profesjonalistami, nie robiąc szkód i omijając alarm. Mutanci? Nie mógłby się pomylić. Od razu zaczął przeglądać stronę, lecz z ostrożnością, czy nie jest to czasem jakiś program wirusowy. Ale im bardziej się zagłębiał, tym widział jasność wypowiedzi. Sporo prawdziwych informacji przekazywanych sobie między odbiorcami, którzy są... mutantami? Może i nie tylko. Ale wszyscy działają i piszą przeciwko rządowi. Jeżeli tak... To czy faktycznie byłby bezpieczny publikując dane DOGS? I tak było to ryzykowne, ale obiecał dziewczynie że im pomoże. Westchnął i postanowił pierw zająć się sprawami domowymi, zając psem i potem przy kawie zaczął zapoznawać się z tą stroną (nie, nie przeglądał ofert damskich sandał).