[The Gifted]

[Elaine Weasley]

#1
<hr>
Ryneczek to idealne miejsce na zakupy, aby później przyrządzić coś pysznego do jedzenia. Elaine lubiła tę część gotowania. Tak, robienie zakupów to również gotowanie. Kilka świeżych warzyw, parę przypraw od jakichś szamanek i wiele, wiele innych rzeczy, Gdy zrobiła już zakupy postanowiła porozwieszać ogłoszenia odnośnie poszukiwania swojego kuzyna.
Jej wzrok w międzyczasie śledził również niteczki rozciągające się wokół ludzi. Niektórzy w ogóle byli sobie obcy w tym miejscu i nitki się nie pojawiały, ale za to iskrzyli się kolorami emocji. Gdy dostrzegła jedną dziewczynkę z barwą smutku natychmiast postanowiła poczęstować ją jabłkiem, które kupiła. Chwilę ją zagadała, uśmiechnęła się i ruszyła dalej samemu radośnie przyklejając swoje ogłoszenie. Pytała też ludzi, czy zostawią kilka ogłoszeń przy swoich straganach. Było to dla niej ważne, a każdy doskonale widział i przede wszystkim słyszał, że jest obca w tym miejscu.
Seattle było miejscem, które pierwszy raz sama odwiedziła. Nigdy wcześniej nie była w tym miejscu, a w dodatku nie wiedziała, czy oprócz Phila jest tu jej jakaś inna rodzina. Czasami myślała, że był to błąd, ale jednocześnie wiedziała, że nie miała zbyt wiele do stracenia.
Podejrzewała, że Phil mógłby się tu znaleźć. On zawsze lubił jedzenie. Każdy lubi jedzenie, a gdzie jest najwięcej jedzenia? NA RYNKU!

[Ricky Roseberry]

/ jakoś po 4 kwietnia


Nie miałam ochoty siedzieć dzisiaj w domu. A zwłaszcza nie sama. Wyplakalam już dość łez. Przynajmniej na razie.
Musiałam zrobić listę zakupów i kupić coś do jedzenia bo moja lodówka zaczęła robić się pusta. W supermarkecie nie wiele produktów mnie zaciekawiło. Wiedziałam za to że na rynku powinny być rozstawione stragany z warzywami i owocami. Może to właśnie tam znajdę coś dobrego do jedzenia. Może....
Z resztą mogła bym nie jeść i nikt by nie zauważył.
Tak jak myślałam na rynku było sporo stoisk ale nic na chwilę obecną mnie nie zaciekawiło na tyle bym rzuciła się na to bez opamiętania.
Zaciekawiło mnie jednak ogłoszenie które zauważyłam przyczepione a na kolejnym straganie przy którym stanelam mężczyzna wręczył mi to samo ogłoszenie.
- Kto to rozdaje? - zapytałam a mężczyzna pokazał mi na ruda dziewczynę która krecila się obok. Kiwnelam głową i kupiłam kilka jabłek i jakieś warzywa zeby usmażyć je na patelni. Nie miałam ani ochoty ani czasu na gotowanie a najlepiej jak zrobię na zapas takich warzyw to nie będę musiała wychodzić zbyt często z domu.
Przeszłam obok rudej dziewczyny ktorapokazał mi sprzedawca gdy nagle ktoś zaczął biec a wrzask jakiejś kobiety ze ktoś ukradlbjej torebkę był tak dobrze słyszalny ze prawie zaslonilam uszy bo od paru dni bolała mnie głowa. Rozejrzalam się szybko i zauważyłam że mężczyzna biegł prosto w tą stronę gdzie byłam.
Nie miałam ochoty się wtrącać ale stanęłam w miejscu i patrzyłam wprost na niego. Gdy się zbliży lub zbytnio oddali to go zatrzymam , ale może jest tu ktoś kto zrobi to zgodnie z prawem.

[Elaine Weasley]

Elaine odwróciła się w kierunku hałasu. Kobieta, która krzyczała zdecydowanie była przerażona i wściekła zarazem. Oczy Elaine skupiły się na złodzieju, który był otoczony ciemnym odcieniem zielonego. Chciwość, pragnienie. Rudowłosa nie lubiła tego koloru. Zazwyczaj osoby te były złodziejami i osobami podłymi. Elka zostawiła kartki na jakimś straganie i rozejrzała się dookoła. Nie dostrzegła żadnego policjanta ani innej takiej osoby. Sama też nie była zbyt dobra w potyczkach, zważając, że wyglądała jak mały kurdupelek. Pod ręką miała tylko dwukilogramowy worek ziemniaków, którym bez zastanowienia rzuciła w złodzieja. Dostrzegła też dziewczynę w depresji, która stała jak słup soli. Gdy złodziej dostał workiem ziemniaków dopadł go jakiś wysoki oraz silny mężczyzna, który go złapał jak... worek kartofli. Elaine odetchnęła z ulgą dostrzegając, że bohater był policjantem po godzinach. Worek ziemniaków, którym rzuciła przeleciał spory kawał lądując tuży przy depresyjnej dziewczynie.
Weasley podeszła do dziewczyny wokół, której unosił się ciemno niebieski kolor. Uśmiechnęła się do niej delikatnie. Elaine zawsze ostrożnie podchodziła do takich osób, ale teraz sama zagroziła jej życiem rzucając ziemniakami.
— Nic ci się nie stało? – zapytała przyglądając się jej uważnie.

[Ricky Roseberry]

Zatrzymany. Na szczęście bo naprawde nie mailami ochoty sie w to wszystko wtracac. Nie moja interes zwlaszcza teraz gdy probuje ulozyc sobie zycie. Usmiechnelam sie widzach jak ktos rzucił wyrokiem ziemniakow w mezczyzne a pozniej został unieszkodliwiony. Usmiechnelam sie pod nosem i wtedy uslyszalam czyjs glos. To byla ta ruda co pokazal mi sprzedawca. Zerknelam na nia i lekko sie usmiechnelam.
-Nic dzięki. - powiedziałam i sięgnęłam do kieszeni gdzie miałam tabletki. Wyciągnęłam i wysłałam sobie na rękę trzy od razu je polykajac. Może tym razem pomogą mi na dłużej niż dwie godziny. Rozejrzalam się i westchnelam wyjęłam z drugiej kieszeni ogłoszenie, które dostałam od sprzedawcy.
- Ty to rodzajesz? - zapytałam silac się na jakikolwiek ladny i uprzejmy uśmiech. nie miałam zamiaru jej pomagać ale wydawala się uprzejma. Chciałam tylko ją ostrzec że to zamiast pomóc to znaleźć może pogorszy sytuację.

[Elaine Weasley]

Odetchnęła z ulgą widząc, że dziewczyna jest cała i zdrowa. Martwił ją tylko fakt iż dziewczyna ewidentnie ma problemy, ale z drugiej strony nie miała czasu teraz rozmawiać z obcymi. Musiała odszukać Phila. W końcu nie chciała tu żyć sama. Chociaż przez chwilę chciała pobyć z kimś, kto jest jej rodziną. Czuła się dziwnie samotna w tym świecie.
— To dobrze, że nic ci nie jest – odpowiedziała, a uśmiech nie schodził z jej ust. Był ciepły i zdecydowanie było widać, że był częścią jej. — Tak, szukam kuzyna. Phil się nazywa. On na bank będzie wiedział o co chodzi – odpowiedziała i przeczesała swoje rude włosy. — Wybacz, ale się śpieszę. Muszę szukać Phila. Może do zobaczenia... nigdy nie wiadomo... – uśmiechnęła się i odeszła jeszcze pomachała do dziewczyny.
Elaine zniknęła w tłumie nadal rozdając kartki.

[ z tematu ]