[Simon Miles]

Niesamowite jak bardzo Michael podziwiał Eliota. Nie wstydził się chwalić brata przed całym tym towarzystwem, jakby był dumny z tego, że byli ze sobą spokrewnieni. Było doskonale widać, że bracia bardzo dobrze się ze sobą dogadywali i łączyły ich pozytywne relacje. Jeszcze te rumieńce starszego z braci na ten komplement, które rozbawiły wszystkich obecnych. Simon zaśmiał się lekko i przyjaźnie na ten widok, uznając zaistniałą sytuację za uroczą.
W tym samym pozytywnym nastroju, z uśmiechem zapytał Michaela o jego ozdobę na szyi, lecz słysząc jego odpowiedź momentalnie zrzedła mu mina i wręcz odruchowo potrząsnął głową w geście sprzeciwu. Nie chciał żadnej obroży. Nawet nie zanalizował dokładniej tych słów i zareagował w ułamku sekundy, nie zastanawiając się nad tym czy zrazi tym do siebie Michaela. Chciał, aby się przesłyszał. Nie spodziewał się, że usłyszy taką odpowiedź i pytanie od brata Eliota. Nie był na to przygotowany.
Simon wyglądał na przestraszonego, co było do przewidzenia. Tao jednak zareagował natychmiast i poprosił Michaela, aby zaniósł przygotowane ciastka do ogrodu. Blondyn tylko spojrzał na Tao nadal zlękniony, ale zanim padły jakieś słowa, w kuchni pojawił się znajomy Indianin. Nowoprzybyły prawdopodobnie nawet nie był świadkiem tej niezręcznej sytuacji, ponieważ dopiero co do nich zawitał i luźno zagadał do Tao.
Nie chcąc sprawiać wrażenia nienaturalnie spiętego, Simon na widok spotkanego już wcześniej chłopaka spróbował się rozluźnić. Nie mając co zrobić z rękoma, zaczął pocierać swoje odsłonięte ramiona jakby było mu zimno. Nawet pomogło i przynajmniej z zewnątrz wyglądało to tak, jakby mu przeszedł ten dziwny stan, w jakim przez chwilę się znajdował. Nie chciał zawracać sobie tym głowy. Nie teraz.
Chłopak o ciemniejszej karnacji, który do nich zawitał to był ten, który miał pokój sąsiadujący z pokojem Tao. On i Simon minęli się na korytarzu na górze, ale nie mieli jeszcze okazji osobiście się sobie przedstawić. Blondyn spoglądał z boku jak Indianin wręczał Tao butelkę z nieznaną zawartością. Uniósł brew, ale nie dopytywał. Możliwe, że sam domyślił się, iż mógł to być jakiś alkohol. Raczej nic innego...
Wtem Tao postanowił ich ze sobą zapoznać. Blondyn uniósł wzrok, mając do czynienia z całkiem wysokim chłopakiem. Indiański nastolatek oraz jasnowłosy Amerykanin. Doprawdy interesujący kontrast. Simon miał na tym wyjeździe niepowtarzalną okazję poznać naprawdę ciekawe osoby. Wszyscy tutaj akceptowali się, bez względu na wiek, kolor skóry czy pochodzenie. To nastolatkowi bardzo się podobało. W szkole bywało z tym bardzo różnie, a tutaj każdy był sobie równy.
- Cześć, Naiche. Ciebie również miło poznać.
Odparł nastolatek, zabierając dłoń ze swojego ramienia i chętnie ściskając dłoń. Uwagę Simona przykuło jednak coś jeszcze prócz odzienia czy karnacji chłopaka. Oczy wręcz mu zabłysły.
- Będziesz na niej grać?
Zapytał, wskazując palcem na gitarę w futerale. Zachwyciła go wizja, podczas której na wspólnej, radosnej biesiadzie będą mogli posłuchać utworów granych na strunach gitary. Bardzo klimatycznie, co tu kryć.
- Chętnie posłucham. Może się czegoś od Ciebie nauczę.
Zaśmiał się promiennie. Ostatnio uczył się grać na gitarze, choć do tej pory raczej nikomu o tym nie mówił. Trochę się tego wstydził, jednak będąc poza domem zaczął wychodzić ze swojej skorupy i otwierać się przed innymi.
W międzyczasie zerknął na poczynania Tao, który był w trakcie przygotowywania napoi. Wtedy Simon pomyślał, że może zaraz będzie odpowiedni moment, aby przynieść z góry to, co zabrał ze sobą na ten wyjazd, aby podzielić się z resztą i dać im coś od siebie. Przykładowo jakiś napój owocowy i coś słodkiego. Tak więc jak tylko Simon skończy rozmawiać z Naiche, pójdzie na górę do pokoju Tao, przeszuka prędko swój bagaż i wróci do kuchni z dodatkowymi przekąskami.