[Mistrz Gry]

Brian mogł tylko obserwować, jak mutanci rozbiegają się i odlatują w różnych kierunkach, samemu nie mogąc nic więcej zrobić. I kto by pomyślał, że mógł go pokonać zespół składający się z szaleńca z patelnią i gościa ze skakanką? Z całą pewnością nie doświadczony członek szwadronów... Trzeba jednak przyznać, że od początku był na przegranej pozycji - sam, przeciw całemu światu, skazany teraz tylko i wyłącznie na jak najszybsze pojawienie się (wciąż nieprzytomnych) sił wsparcia...
Marian wraz z Aleksem pędzili ile sił w nogach, jak najdalej od tego miejsca, pozwalając skrzydlatemu chłopcu na zabranie Tima. Kto wie, może już niebawem będzie okazja, by wszyscy mogli połączyć siły?
Magnus odleciał więc, na swoich skrzydłach, dźwigając wcale nie takie ciężkie ciało obiektu 0091. Ten, upuszczony na ziemię, zdawał się jeszcze nie do końca rozumieć, co tu się właśnie wydarzyło. Dlatego, gdy tylko poczuł grunt pod nogami, a przed sobą nie widział już nikogo z bronią w ręku - również zaczął biec, przed siebie, bez żadnego słowa. Vulcano jednak trzymało się to dziwne przeczucie, że to na pewno nie jest ostatnie spotkanie, a gdy tylko panika opuści Vellera - ten z pewnością odnajdzie swego wybawcę...
Mógł więc również ruszyć, przed siebie, tam, gdzie skrzydła chciały go ponieść...
__________________

Jeszcze przez kilka minut Kersey był skazany tylko i wyłącznie na siebie. Mógł jednak słyszeć, jak kolejne osoby na ulicy zaczynają się budzić, próbując zrozumieć, co się właśnie stało. Mógł słyszeć płacz dziecka, któremu zabrano skakankę, oburzenie matki, widzącej zabawiającego się w jakieś BDSMy dorosłego kolesia, jak i mógł w końcu zobaczyć swoich współpracowników, ratujących go z opresji. Ten dzień z całą pewnością nie należał do szczęśliwych dla biednego Briana. Pewne jednak było, że wszyscy zebrani tu mutanci, kiedyś popamiętają jeszcze naszego wojownika...

____________________
Techniczne:
- Magnus zyskuje Obiekt 0091 jako sojusznika.
- Pozostałe nagrody zostaną przydzielone po zakończeniu pozostałych wątków eventowych.

[Brian Kersey]

I obiekt mu uciekł. Sam jeden nie dał rady ze zgrają mutantów, która się na niego rzuciła. Błędem mogła być także sama zagrywka, by próbować przekonywać młodego mutanta do siebie. Pechem także okazała się być jego broń, która nagle przy wystrzale mu wybuchła w dłoni.
Związany skakanką, musiał wyglądać komicznie. Mordercze spojrzenie w kierunku tych, co przyszli mu pomóc, szybko ich musiało uspokoić, by nie zaczęli czegokolwiek komentować. Miał pecha. Konsekwencje niepowodzenia misji będzie później zbierał w siedzibie organizacji. Lecz z opisu swojego raportu, powinni zrozumieć jak upierdliwą moc musiał posiadać ten dzieciak.
Jak tylko został uwolniony ze skakanki, udał się wściekły do siedziby organizacji, swoim ludziom nakazując dalsze przeszukiwanie terenu. Wskazał co najwyżej kierunek, gdzie latający mutant mógł go zabrać. Nie zwracał uwag już na tych co wcześniej go minęli. Lecz ich twarze zapamiętał. Tego od skakanki jak i patelni...

[Magnus Vulcano]

Uśmiechnąłem się kiedy to mężczyzna zaczął uciekać szybko oddalają się od tego miejsca. Był to dobry wybór więc ja także postanowiłem się stamtąd ulotnić. Po rozłożeniu skrzydeł poleciałem w inną stronę niż w którą skręcał chłopak by przypadkiem nikt nie ruszył jego śladem. Leciałem najszybciej jak tylko potrafiłem chcąc szybko dostać się do zamieszkałego przeze mnie lasu by odpocząć od zgiełku miasta i tej dziwnej sytuacji. Leki mogą poczekać.