Znalezionych wyników: 19

Irlandia trochę bardziej *.*

bycie rannym ptaszkiem czy nocnym markiem?

Z niemałą przyjemnością pozostawiła za sobą parne pomieszczenia, zamieniając je na otwarte przestrzenie koszar. Styczniowe zimno przeszyło ją do kości, a policzki i nos zaczęły piec. Nie mogła się powstrzymać i żarliwie napełniła płuca mroźnym powietrzem, raz, drugi i trzeci. Śnieg zalegający na ziemi niszczył nieco sielski obrazek, rażąc oczy mocną bielą, widać jednak było, że lata jego świetności bezpowrotnie minęły i niedługo zniknie całkowicie. Coś jej to przypomniało... lecz umknęło równie szybko, co machnięcie skrzydeł motyla.
Zerknęła na stojącą u boku siostrę, nie mogąc powstrzymać się od rzucenia jej niezadowolonego spojrzenia. Były ubrane podobnie - w te niezbyt puszyste dresy, ciężkie buty i bluzy - jednak Siri nie zostawiła rozsądku w łóżku i mając na względzie panoszące się dookoła mrozy, wybrała cieplejszą odzież. Było jednak za późno, by wrócić się po stosowniejsze okrycie, toteż poprzestała tylko na zdegustowanym prychnięciu i ruszyła przed siebie żwawszym krokiem. Nie mogła pozwolić, by spóźniły się choćby i o kilka sekund. Jeśli zaszłaby taka potrzeba, bez wahania oddałaby Iris część odzienia albo znalazła inny sposób, by ją rozgrzać.
Na szczęście trening prawdopodobnie sprawdzi się w tym zakresie najlepiej, chyba że góra zafunduje im małe urozmaicenie zajęć w postaci wysłania w teren.
Jakkolwiek nieprofesjonalnie wyglądało leciutkie podskakiwanie Iris w połączeniu z typowo żołnierskim chodem Siri, ta nie potrafiła być poirytowana na tę uroczą sprężynkę. Okoliczności nie były maksymalnie oficjalne, można więc było pozwolić sobie na trochę swobody.
Oczywiście, w pewnych granicach. Brak okazania szacunku osobie wyższej rangą w pojmowaniu dziewczyny był równie bluźnierczy, co popełnienie jednego z siedmiu grzechów głównych. A za takie zachowanie można było uznać posłanie w stronę pani Flanagan skromnego, irysowego uśmiechu. Tylko uśmiechu.
Jak to się mówi, mleko się rozlało, więc jedyne, co mogła teraz uczynić, to je posprzątać.
Wyprostowała się jak struna i z kamienną twarzą zwróciła w stronę niewiele starszej kobiety.
- Pani kapitan. - Patrząc jej prosto w oczy swoim pustym wzrokiem, kiwnęła głową w geście szacunku. Nie dało się wprawdzie nie słyszeć, o czym szeptały ściany na temat nowego dowódcy oddziału Infiltracji, jednak po Siri trudno było stwierdzić, że słyszała cokolwiek. Nauczono ją pozostawiać swoje zdanie sobie samej, bo w większości przypadków nikogo ono nie obchodziło. Poza tym i tak była zbyt profesjonalna na uskutecznianie tak żałosnego procederu, jakim było łączenie prywaty z pracą.
Uznając, że może się już oddalić, musnęła nadgarstek siostry w niemej prośbie o pokierowanie się w stronę pozostałych członków oddziału, tam, gdzie było ich miejsce. Kilkanaście kroków dalej nie czekając na trenera, uraczyła się małą rozgrzewką, zwieńczoną zatrważającą ilością pompek robionych podpierając się raz na jednej, raz na drugiej ręce.

Siri Penderghast

Gorsza połówka broni rządowej masowego rażenia, wielce religijna panienka, która z chęcią pośle cię do piekła za odmienne przekonania. Potrafi przeklinać po irlandzku i walczyć po żołniersku, w czym jest dobra na tyle, że mogłaby zabić, używając tylko kciuka. Prawdopodobnie. Rozkazy wykonuje bez mrugnięcia okiem, ku chwale ojczyzny. Prócz bliźniaczki i Renatki nie ma przyjaciół i nie szuka, chyba że ktoś lubi być gryziony, drapany i kopany. Tak to zaprasza.

pozytywne

IMI? I NAZWISKO - opis relacji
IMI? I NAZWISKO - opis relacji
IMI? I NAZWISKO - opis relacji

negatywne

IMI? I NAZWISKO - opis relacji
IMI? I NAZWISKO - opis relacji
IMI? I NAZWISKO - opis relacji

neutralne

IMI? I NAZWISKO - opis relacji
IMI? I NAZWISKO - opis relacji
IMI? I NAZWISKO - opis relacji

Ostatnie dni spędzały jej sen z powiek.
Za każdym razem było ciężej. Czuła pod skórą tą rozdzierającą niepewność, niczym truciznę płynącą w krwiobiegu, która z każdą mijającą sekundą wydzierała z jej cielesnej powłoki ostatki życia i ociemniała umysł. Dnie dłużyły się nieznośnie, skracane dodatkowo przez niedostatki snu, powodowane nagłym wyrwaniem się z paszczy koszmarów. Budziła się wprawdzie z mocniej bijącym sercem i potem spływającym po ciele, ale to nie było wcale złe. Oznaczało, że mogła walczyć, chociażby tylko mentalnie. W bladym świetle poranka pozbawiano ją tego luksusu, argumentując, że musi ochłonąć, zregenerować siły po ciężkich przeżyciach na froncie. Wydanych bezpośrednio rozkazów zignorować nie mogła. Starała się więc wypełnić stawiane przed nią żądania w pełni, znosząc z trudem niesforne myśli, wyrywające się do wspomnień o przeżytych bitwach bądź tych, które dopiero miały nadejść.
Normalność należąca do postawionych wyżej szczeblem dla nie była niczym więcej, niż uciążliwymi przerwami od prawdziwego życia. Życia składającego się z odgłosów wystrzału, świszczących oddechów i ognistych spojrzeń, dłoni skąpanych we krwi nieprzyjaciół; wszechogarniającego chaosu i krytycznych momentów, w których jedynie wola Boska powstrzymywała ją od dołączenia do anielskich zastępów.
Dopiero stojąc w ogniu krzyżowym czuła się w pełni wolna. Wtedy wypoczywała, napełniając płuca rozkoszną wonią poległych innowierców i delektując się spełnieniem pokładanych w niej nadziei.
Jednak dowódcy mieli odmienne zdanie, co dziś, dwudziestego drugiego stycznia skutkowało ciągnącym się bezlitośnie cierpieniem, odbijającym się na aparycji dziewczyny. Drobne, aczkolwiek znaczące zmiany, takie jak przygaszone spojrzenie, podkrążone oczy, niespokojny chód i przytłaczająca bardziej niż zazwyczaj ponura aura zdawały się pomijane przez resztę towarzyszy broni, aczkolwiek nie umknęły siostrzanej uwadze. To właśnie dlatego ranek spędziły osobno, Siri wraz z powrotem z koszmarnych mar sennych do rzeczywistości prędko wybyła z pokoju i błąkała się to tu, to tam, z dala od Iris, byleby oszczędzić jej zmartwień. Od przeżywania na nowo kilku godzin przymusowego odpoczynku, osobiście uważanego bardziej za pracę, wybawiła ją informacja o treningu.
Zerwała się porwiście z kanapy, zostawiając na niej opasłe tomiszcze, które wertowała bezmyślnie w karkołomnej próbie relaksu i prężnym krokiem skierowała się w stronę siostry, chcąc obwieścić radosną nowinę. Strzelnica wydawała się oczywistym wyborem, co kilkanaście minut później zostało ostatecznie potwierdzone przez niemal identyczną co jej własną sylwetkę, oddającą raz po raz celne strzały. Zakuta w sprzęt ochronny, nie miała szansy usłyszeć żadnych dźwięków z otoczenia, w tym i kroków Siri. Jedyną możliwością zwrócenia na siebie uwagi było zakończenie zabawy.
Poczekała na kolejny strzał i gdy kula wydostała się na zewnątrz, nonszalanckim mrugnięciem spowolniła jej trajektorie lotu, sprawiając, że opadła żałośnie w pewnej odległości od tarczy i miast potoczyć się po podłodze, zamarła w bezruchu.
Ściągając na siebie uwagę swojego lustrzanego odbicia, oznajmiła:
-Iris. - I choć prezencje wciąż utrzymywała niewzruszoną, w jej tonie musiała usłyszeć podekscytowanie. Nie kłopocząc się z wyartykułowaniem większej dawki słów, wykonała sprawnie dobrze im znany gest - trening, chodź, po czym odwróciła się na pięcie i znikła z pola widzenia.

/zt x2

to teraz ktoś po trzydziestce!

może ktoś z bractwa?

Iris

(1) nowa wiadomość od Siri

spłoń.

Ukryj:

:

Siri Penderghast

alias Leviathan, 19 lat

Choroby i alergie:
brak

Obrażenia:
fdsfsdf

Frakcja i pozycja:
D.O.G.S.
Zawód:
członek oddziału taktycznego

Rodzina:
Iris Penderghast - siostra bliźniaczka

Opis mocy i poziom mocy:77%

Dodatkowe umiejętności:
wpisz (np. walka wręcz, umiejętność strzelania z łuku, znajomość kilku języków itp.)

Mocne i słabe strony:
wpisz

Przyjmowane leki:

Ukryta Wiadomosc:

JeÂśli jestes *zarejestrowanym uzytkownikiem* musisz odpowiedziec w tym temacie zeby zobaczyc ta wiadomosc
--- If you are a *registered user* : you need to post in this topic to see the message ---

Cele życiowe:

Ukryta Wiadomosc:

JeÂśli jestes *zarejestrowanym uzytkownikiem* musisz odpowiedziec w tym temacie zeby zobaczyc ta wiadomosc
--- If you are a *registered user* : you need to post in this topic to see the message ---

Marzenia:

Ukryta Wiadomosc:

JeÂśli jestes *zarejestrowanym uzytkownikiem* musisz odpowiedziec w tym temacie zeby zobaczyc ta wiadomosc
--- If you are a *registered user* : you need to post in this topic to see the message ---

Mleko is love, mleko is life

jajo na miękko czy na twardo?

może trochę ja :think:

nie ma tak dobrze.

Siostro, przybywaj! :dance:

na pewno nie Iris :alko:

ja bym tu widziała Charlesa!

dołączam się do prośby Williama *.*