Znalezionych wyników: 35

Siri. Ale ta od Ajfona

Generalnie ja uznaję takie faky:
1. Rosario nie jest mocno wprowadzona w bractwo, nie mieszka z nimi, nie żyje
2. Emocje? Co to emocje?
3. Skaczemy sobie do gardeł, ale w sumie się szanujemy, ale w sumie unikajmy się tak często jak się da, bo to bez sensu.
Konkluzja: ona chce porachować mu kości bo uważa go za bubka, ale tego nie zrobi bo ktoś musi te dzieciaki w ryzach trzymać.

Marry me

(1) nowa wiadomość od Ciotka

Dobra, pożyczę Ci. Wpadnij do mnie dzisiaj o 17

Uczucie wykonywania rozkazu bez protestu było nieprzyjemne i nie zrobiło na Rosario dobrego wrażenia. Zawsze uważała, że na posłuch trzeba zapracować. Dlatego nie lubiła polityki.
Żołnierze nie musieli jej specjalnie przytrzymywać, nie protestowała ani nie szarpała się, ba! Nawet odsunęła włosy, aby nie musieli się męczyć z grubymi lokami luźno opadającymi na łopatki. Najlepszą ochroną w takim przypadku jest współpraca. W końcu przetrwa najsilniejszy, a ona taka właśnie była.
- Dziękuję za awans, sir. Co zalicza się do najpotrzebniejszych rzeczy, sir? - zapytała jeszcze, stojąc przy wyjściu. - Czy raczej, czego wziąć nie mogę?

Hola! Nie wiem co, ale coś bym chciała, bo mnie KP urzekła.

Gdyby usłyszała myśli Jeremy'ego, powiedziała mu dosadnie, że nie może być gejem, bo geje to mężczyźni, a on jest taką ciapą, że nie jest w stanie powiedzieć tampon. Mężczyźni potrafią to zrobić, ba, nawet kupić paczkę dla swoich sióstr, matek, dziewczyn czy koleżanek. Może on nie ich nie miał?
Wiecie jaka jest naczelna zasada? Nie zachodzi się policjanta od tyłu, bo może grozić to ręką wyłamaną z barku, kolanem w krzyżu i bardzo niemęskim piskiem bólu. Lata treningu i pracowania jako krawężnik spowodowały, że Rosario nie była łatwa w zaatakowaniu od tak. Plus, spodziewała się, że ktoś (i mam tu na myśli mężczyznę, na którego kurtce tampon zostawił śliczny, pociągły, krwawy ślad) postanowi się zrewanżować za ten niecny i niespodziewany atak.

Podsumowując: Rosario broni się przed atakiem, starając się złapać napastnika za rękę i ją wygiąć lub podciąć mu nogi, zależnie do tego jak jest ustawiony. Utrudnienie do ugryzienia to bluza i materiałowa maska na twarzy, zsunięta na czas kłótni.

//Czekam na MG.

- Seksistowska kupa mięśni - warknęła Rosario swoim niskim głosem, z chrypką nabytą przez bieganie na zimnie. Oczywiście, wina była również jej, ale ona się do tego na pewno nie przyzna, nie przed kolesiem, który używa więcej kosmetyków do włosów niż ona do całego ciała. Już miała odbiec, właściwie pokonała kilka kroków, niby wracając do rozgrzewki, biegnąc z jednym palcem uniesionym w górze w stronę mężczyzny. Łatwo się domyślić, którym. Zatrzymała się, aby chciała się porozciągać, aby uniknąć kontuzji. Przechyliła biodra na bok, jedna noga w przód, prosta, druga zgięta na dziewięćdziesiąt stopni. Dłonie ciągną do dołu. Podniosła się i rzuciła w mężczyznę, trafiając prosto w jego klatkę piersiową zużytym, jeszcze ciepłym tamponem.
I tak właśnie Rosario Acosta sprawiła, że Jeremy stał się gejem.

Dzień dobry, zaglądam do nie-przedszkolaków, czyli znakomitej mniejszości tego forum.

O 5:40 z Olympia Transit Center wyjechał autobus, w którym siedziała Rosario Acosta. Nie była zadowolona z wezwania, które przerwało jej pracę nad śledztwem wyłudzacza odszkodowań, ale bardziej niż samym wezwaniem, które jej komendant od razu podbił, bez mrugnięcia okiem, w końcu to D.O.G.S., martwiła się powodem, dla którego miała się tam zjawić. Zjadła śniadanie, składające się z puddingu chia na mleku kokosowym, z musem z kiwi i jabłek, dopiła herbatą w termosie, która w połowie drogi zrobiła się idealna. W Lakewood Station była zmuszona do przesiadki, bo o tak wczesnej porze nie było jeszcze bezpośrednich połączeń, by o 8:02 znaleźć się na King Street Station. Znała tę trasę jak własną kieszeń i była trochę zła, że wiadomość nie przyszła wcześniej, gdy jeszcze była u rodziny, w tym samym mieście.
Zanim jednak skierowała się do biura, odwiedziła swoją matkę, aby się przywitać, a później złapała autobus pod siedzibę Psów.
O godzinie 9:02 wylegitymowała się w recepcji i powiedziała po co tu jest. Oddała swoje rzeczy do szatni, aby jej nie przeszkadzały. Nie pasowała do tego miejsca, w czarnej, tiulowej spódnicy w stylu tutu, butach wojskowych oraz skórzanej kurtce narzuconej na białą koszulę. Wjechała windą na odpowiednie piętro, absolutnie bez uśmiechu, trzymając dłonie na pasku, na którym lśniła jej odznaka. Oczywiście szelki z bronią były na miejscu (o ile nie musiała oddać broni w recepcji, do decyzji MG). Zapukała do odpowiedniego pokoju i jeśli pozwolono jej wejść, zrobiła to, przedstawiając się, bez zmiany mimiki.

(1) nowa wiadomość od Rosario

I tak to robisz, tylko za darmo.

Do Anonimka:

(1) nowa wiadomość od Rosario

Cienias.

Do płk Friedrichz Wellera, D.O.G.S

(1) nowa wiadomość od Rosario Acosta

Nie brzmiał pułkownik jakby był pewien mojego imienia nazwiska.
Stawię się.
Rosario Acosta

Zaszła mu drogę. Teraz, gdy opadało z niej rozgrzanie ruchem, pojawiła się gęsia skórka oraz dreszcze zimna, w końcu było raptem około trzydziestu stopni Farenheita i jeszcze trochę, aż zaczną zamarzać kałuże. Rosario nie lubiła tej pogody tak samo jak wiosny, lata i jesieni.
- Idziesz środkiem, kretynie, jeszcze z wielką torbą - warknęła na niego, zdejmując z twarzy maskę do biegania. Parowało z niej, jakby otworzyła pokrywę garnka, a jej usta skrzywiły się w grymasie. Była chyba gotowa kogoś potłuc i szukała zaczepki.

(1) nowa wiadomość od Rosario

Interesują mnie tylko realne sprawy. Zdjęcie. Bez koszulki.

(1) nowa wiadomość od Rosario

Nie lubię kawy.