Znalezionych wyników: 1043

Phil zapewne wiedział, ze zamknąc Imari w domu się nie da. Uniosła brew gdy wyznał jej.. właściwie miłość, chociaż innymi słowami, bo miala nadzieję, że nie wyskoczy z kolejnymi oświadczynami. Przynajmniej teraz był trzeźwy, ale ona siedziała w wannie więc czas nie był idealny, poza tym przed chwilą wyciągał ją z brudnego magazynu, a do tego była zmęczona jak.. Na szczęscie nie wpadł na taki pomysł. Wpadł za to do wanny.
Roześmiała się, co w sumie od jakiegoś czasu zdarzało jej się raczej rzadko i podniosła się, wspierając na bokach wanny. Wymagało to trochę gimnastyki, ale poszlo jej nad wyraz sprawnie, bo ułożyla się na Philu, wciągając go przy okazji bardziej w wodę. I tak był już mokry, więc w sumie teraz nie robiło to różnicy.
- Mam nadzieję, że to o to ci chodziło.. - mruknęła - Bo jak chcesz mnie tu zamknąć i czekać aż będę gotować to możesz umrzeć z głodu! Nadal się nie nauczyłam - parsknęła, bo nigdy w to dobra nie była. Potrafiła parzyć herbatę.. ale z gotowania niewiele jej wychodziło.
- No, może dzisiaj dam się zamknąć w sypialni, żebym mogła się wyspać. Ale poza tym to nie! - to tak, żeby wiedział na pewno ze nie ma na co liczyc w kwestii królewny w zlotej wiezy!

Blanc spojrzała na Irminę i skinęła jej głową, po czym zniknęła za Williamem, by mu pomóc. Co jak co, ale jej moc tutaj przydawała się doskonale. Zresztą nie raz jej naduzywała, by pomóc bratu. Miała nadzieję, że uda jej się i tym razem ograniczyć to, co dzialo się z mocą Hoppera.
zt

Nie spodziewałą się, że Phil wróci z Vincentem.. A na pewno nie w takim stanie. Siedziała pewnie z jakimś napojem, czekając na Neumanna, a tutaj taka niespodzianka.. I w pierwszej chwili faktycznie uśmiechnęła się na ich widok, ale zaraz ten uśmiech zmienił się w grymas i skrzywienie.
- Co wyście robili..? - nie wiedziała tak do końca czy chce dostać odpowiedź na to pytanie, ale było już za późno. Poniekąd wiedziała co robi Phil. Poniekąd.

Zaskoczyło ją to i na pewno nie spodziewała się takiego obrotu sprawy. Tak, najchętniej wyjechała by razem z Williamem i tyle, bo jego obecność byla dla Imari szalenie ważna. Zresztą od czasu jak znikał zaczęła coraz więcej czasu spędzac w Rebelii i.. może ot tez był sposób na zatrzymanie jej w Bractwie? Nie wiedziała.
Skinęła glową.
- Jeśli nikt nie ma nic przeciwko.. - odpowiedziała kobiecie. Najwyraźniej nie była tego super pewna.

No tak, mogła się spodziewać jakiejś głupoty, ale miała w siebie wlaną już jakąś tam ilość alkoholu, humor miała całkiem dobry w sumie.. A piosenka przyszła jej do głowy sama!
Odstawiła szklankę, siegnęła po telefon, włączyła utwór na YT, bo przecież nie można tak bez podkładu..
https://www.youtube.com/watch?v=V0PisGe66mY
Szło jej.. koślawo. Na pewno za to wydawała się rozbawiona, z szerokim uśmiechem, tańcząc koślawo, bo nie pamiętała za dobrze układu.
Aż dech straciła jak skończyła!
Klapnęła obok Phila, śmiejąc się wciąż.
- Kto dalej..? - rozejrzała się po ludziach naokoło.
Wyzwanie? No tak, jak z Jokerem można bylo się spodziewać
Zastanowiła się przez chwilę.
- Weź na barana Vincenta i zrób z nim dwa kółka naokoło pokoju.

Oops. Tego pytania się nie spodziewała i na pewno nie chciała go usłyszeć. A już w ogóle nie w obecności Phila, bo ciężka rozmowa pewnie kiedyś ich czekała, ale bojąc się jego reakcji Imari odkładała ją dalej i dalej.
No cóż.
Poker face Vincenta był dość wymowny. Z nim też będzie musiała pogadać, ale jakoś miala dziwne wrażenie, że to będzie łatwiejsza rozmowa niż ta z Philem.
- Jesteśmy dobrymi przyjaciółmi, znamy się od dziecka - odpowiedziała. To w sumie nie było kłamstwo, chociaż na pewno tak w jej oczach wyglądało.
Z drugiej strony Brad znał Imari na tyle, że wiedział, że sama często szuka kontaktu fizycznego i nie ma problemu z byciem blisko ludzi, a szczególnie tych dla niej ważnych, jak Vinc. Dlatego w sumie nie było nic dziwnego w tym, że trzymali się za ręce gdy Vinc leżał w szpitalnym łóżku.
- Colleen - spojrzała na kobietę. - Prawda czy wyzwanie? - wybór Marie nie był zbyt oczywisty, w końcu praktycznie się nie znały. A do tego "prawda" utrudniała sprawę, bo ciężko zapytać o coś kogoś, kogo w ogóle się nie zna. Ims zagryzła więc wargę, wpatrując się w swojego drinka.
- Um.. co cię najbardziej wkurza w Bradzie?

17.05.2019

Oczywiście, że się popisywał, jak mogło by być inaczej? Miał ponad 30stkę, a zachowywał się jak trzynastolatek. Nie było to dla niej specjalnie zadziwiające, że postanowił stanąć na jednej ręce. Siedziała między ludźmi, zapewne wcześniej koło Phila, zanim nie wstał. Cieszyła ją ta chwila normalności i musiała przyznać, że kosmicznie brakowało jej takich.. pierdół. I swobodnego śmiechu naokoło.
- Prawda - odpowiedziała od razu, bo raczej wyzwania były w dużej mierze skazane na porażkę. A pytanie, które zadał Neumann.. cóż, raczej odpowiedź na nie nie pasowała do obecnej atmosfery rozluźnienia i zabawy. Wybrała więc inną, coś co też jej chodziło po głowie.
- Karton lodów o smaku cookie dough i wielkie brownie całe dla mnie - parsknęła, bo faktycznie to jej chodziło po głowie, ale takie zachcianki nigdy nie były dla niej na tyle priorytetowe, by je realizować szybko. A czasem w ogóle.
- Brad - obróciła się do znajomego - Prawda czy wyzwanie? - zapytała zainteresowana, bo w sumie nie wiedziała co może wybrać
Zmarszczyła nos na moment i zastanawiała się przez kilka chwil.
- Pięć pompek z Collen na plecach! - zawyrokowała.

Zacisnęła palce na jego na moment i uśmiechnęła się w przestrzeń.
- A jak się czuje Joker i reszta? - po dłuuuugiej chwili przerwała ciszę, ale na pewno nie zamierzała się ruszać czy uciekać od tych splecionych dłoni, bo kompletnie jej to nie przeszkadzało. I zapewne dobrze dla chłopaka, że nie było jaśniej, bo mógł się ukryć ze swoimi uczuciami.

- Możliwe - skinęła głową - Mówiłam, że czuć tam ten alkohol - dodała jeszcze. Przymknęła oczy, było jej dość chłodno, ale nie na tyle, by chciała stąd iść, a przynajmniej jeszcze nie. Nie mieli też chwilowo o czym rozmawiać, więc po prostu oparła dłoń na jego mostku, żeby nigdzie jej nie zniknął i ułożyła się wygodniej, chociaż trochę, co nie było łatwe, skoro leżeli na kocyku na dachu.

Uniosla na niego wzrok, lekko pytający.
- Hm? - zareagowała, gdy sie odsunal. Kolejne zaskoczenie. Nie naciskala jednak, zresztą rzadko to robiła, znajac jego reakcje. Teraz przynajmniej wiedziala dlaczego. Miala jeszcze kilka pytań, ale wolala je zostawić na kiedys..albo wieczne nigdy. Nie spieszylo się.

- Cieszę się. To znaczy nie cieszę, źle to zabrzmiało. Ale doceniam zaufanie - patrzyła na jakieś pojedyncze chmury, na gwiazdy, dając Vincentowi przestrzeń, której, jak sądziła, potrzebuje. Chłopak jednak zmieniał się, coraz bardziej, nawet jak mu się wydawało, że nie. SAM chciał być blisko, sam szukał kontaktu, sam tego potrzebował. Tym razem to nie "dawał Imari się przytulić, bo to lubi", a on się przytulał, bo tego potrzebował.
Zdziwiła się trochę, gdy się położył, ale po chwili obróciła bardziej w jego stronę, by móc go objąć.
- Dziękuję, że mi powiedziałeś - wymruczała po prostu.

Nie spodziewała się tego, myślala raczej o jakiejś historii pt. jak spróbowaliśmy, to moja moc oszalała i prawie ją zabiłem.
- Hm - miała na koncu jezyka "przykro mi" ale Vinc albo by ją zrzucił z dachu za to albo sam spadł, bo zapewne nie chciał współczucia. Ścisnęła tylko jego dłoń i wykaraskała się z jego częsci koca, żeby owinięta swoim polozyć się na plecach i spojrzeć w gwiazdy.
Nie wiedziała jak ma to skomentować inaczej, by nie zrobić mu przykrości, więc zwyczajnie milczala.

Słuchała uważnie histrii, którą zaczął opowiadać. Tym bardziej, że raczej nie zdarzało mu się często mówienie aż tyle na raz, więc to musiało być wybitnie bardzo ważne. Nie przerywała, ale widac było że słucha i skupia się na tym, co mówi Edams, siedząc tuż obok.
Właściwie.. widziała pewne podobieństwa tej całej sytuacji do ich relacji, przynajmniej w pewnym stopniu. Nie zamierzała mu tego jednak teraz wykładać, po prostu chciała uslyszeć całość. Wyciągnęła dłoń, by ścisnąc jego, jeśli podał swoją.
Nie odzywała się gdy skończył, też przetrawiając te wszystkie informacje, składajac je z resztą rzeczy, które wiedziała.
- A.. jak wspomniałeś, że nie jesteś prawiczkiem..? - bo to jej nie grało. Skoro ich relacja nie była za bardzo fizyczna? Delikatne pytanie, ale byli od zawsze dość otwarci wzgledem siebie i w rozmowach o wszystkim. Łązcnie z wyjaśnianiem o co chodzi z pornosami.

Nawet jeśli się przestraszył, to nie zdążył by zareagować przed wciągnięciem do swojej głowy, wszystko stało się za szybko.
Spojrzala na Simona, od którego własna moc uciekała.. cóż, to się zmieni z czasem.
- Jesteśmy.. poniekąd w twojej głowie. A ten dym to wizualizacja twojej mocy - zrobiła kilka kroków w przod, jakby chciała mieć lepszy widok.
- Tak jak mówiłam, zrobię jej.. tymczasowe opakowanie. Sitko powiedzmy. Moc będzie przeciekać, ale nie będzie tak silna z początku, więc będziesz mógł eksperymentować w bezpiecznych warunkach. Okej? - obrócila się do Milesa, czekając na jego zdanie.

Mógł sobie myśleć ile chciał, Ims raczej nie była specjalnie wstydliwą osobą, jeśli chodzi o swoje ciało. Przeszkadzało jej to, że waży trochę za mało, ale poniekąd przyzwyzaiła się do takiego stanu rzeczy, bo przy używaniu przez nią mocy spalała więcej kalorii niż przyjmowała, bardzo często. Więc było jak było i wiele się nad tym nie zastanawiała, bo sama często nie patrzyła na fizyczne aspekty wyglądu innych osób, przynajmniej nie było to jej glowne kryterium wyboru.
Spojrzała na kanapki, ale obecnie zajmował ją za bardzo Phil siedzący na skraju wanny, co aż się prosiło..
- Nie jeste kurą domową i chyba zdązyłeś już to zauważyć. Lepiej dla mnie.. i dla wszystkich.. jak mieszkam w Bractwie. Albo w Rebelii. To już chyba bez różnicy obecnie - w końcu Hopper zniknął, oddawał przywództwo, musiała sobie radzić sama.
Znów. Zacisnęła na moment zęby, nie chcąc się teraz w to zaglębiać myślami. W końcu miała Neumanna chociaż na chwilę dla siebie. To nic, że zaraz musiał uciekać i nie wiadomo ile mu zejdzie.
Gdy znów spróbował upolować buziaka Imari wyciągnęla dłoń by oprzeć ją na karku mężczyzny, by się wychylił by ją pocałować... I pociągnęła go do wody. ac