Znalezionych wyników: 18

Cornelia potrzebowała chwili, żeby dojść do siebie. Nadal ciężko oddychała, a jej serce biło jak szalone, bo adrenalina krążyła po jej ciele. Wiedziała, że musiała zadziałać szybko, bo jej ratowniczka zaraz by uciekła i musiała ją zatrzymać za wszelką cenę, żeby pomyśleć nad jakimś planem działania.
Jej misja zakończyła się powodzeniem, lokator rudery odjechał do lepszego świata, a w walącym się budynku nie było nikogo. Tym już nie musiała się przejmować.
Teraz stała na lekko trzęsących się nogach i myślała co zrobić. Były protokoły na takie sytuacje, choć kiedy jeszcze przed chwilą jej życie było zagrożone, to trzeźwe myślenie niestety nie działało jak powinno.
- Nie zrobiłaś nic złego, ale muszę dostarczyć cię do DOGS, żeby potwierdzili, że nie jesteś terrorystką. Nie ma się czego bać, jak jesteś niewinna to cię wypuszczą - przedstawiła swój naiwny tok rozumowania. Naiwny dlatego, że nawet gdyby Mary była niewinna to i tak by jej nie wypuścili. Ale tak jej to było przedstawiane, więc nic dziwnego, że teraz mówiła ze spokojem. Nawet wierzyła, że dziewczyna jest z tych dobrych, ale jednak nie mogła jej puścić bez sprawdzenia w bazie. Przecież równie dobrze mogła ją pomylić z kimś bliskim i dlatego uratowała jej życie, a na co dzień zajmuje się wysadzaniem takich budynków.
- Tak, dziękuję ci za to - powiedziała bardziej miękkim głosem. W tym szoku zapomniała, że przede wszystkim powinna podziękować. - Czyli to nie jest jednorazowa akcja? Z kim współpracujesz? Możesz być szczera albo zostać zmuszoną do prawdy.
Zbierających się ludzi Cornelia zauważyła, ale póki co nie przeszkadzali, więc kobieta nie zawracała sobie nimi głowy ani nie słuchała co między sobą mówią.

// 10.06

Jej praca w DOGS miała wiele ciekawych i różnych od siebie aspektów. Czasami musiała iść w teren i pracowała z innym oddziałem, czasem sama miała misje lub szła w celu konkretnej infiltracji, a czasami musiała popracować w biurze przy papierkach. Rzadziej brała udział w przesłuchiwaniu więźniów, bo jej pracodawcy mieli swoje sposoby na wydobycie prawdy. Ona uczestniczyła tylko w skrajnych przypadkach, gdy ktoś za nic nie chciał zdradzić sekretów. A bywało, że i jej moc na nic się zdawała, bo im bardziej ktoś był zaprogramowany by nic nie mówić, tym ciężej jej było to zmienić.
W każdym razie dzisiaj był jeden z tych spokojniejszych dni w biurze, gdzie musiała sporządzić raporty z ostatnich misji i generalnie sama papierkowa robota, która po kilku godzinach zmęczyła jej oczy i postanowiła zrobić sobie przerwę. Wzięła więc kanapkę, którą rano kupiła po drodze do pracy i poszła do przestrzeni otwartej, można powiedzieć socjalnej, gdzie pracownicy spotykali się na neutralnym terenie i mogli porozmawiać albo też w spokoju odpocząć.
Na szczęście nie było tu dziś zbyt wielu ludzi, więc Cornelia poszła do kanapy znajdującej się najbardziej na uboczu i tam usiadła, a właściwie rozłożyła się wygodnie. Na tyle, na ile pozwoliła jej na to ołówkowa spódnica i dopasowana koszula. Strój w pracy musiał być elegancki, a co jak co, kobieta miała dobry styl. Zaczęła więc rozwijać opakowanie kanapki i powoli pochłaniać swój posiłek, uważając jednocześnie by się nie pobrudzić.

3 posty napisane

Nazwa konta: Cornelia Reed
Link do aktywnej rozgrywki: http://thegifted-pbf.pl/topics10/229.htm?start=15#
Grupa, do której należy postać: DOGS
Ranga: członek oddział Infiltracji
Nazwisko i imię osoby użyczającej wizerunek: Vanessa Hudgens
Nazwa mocy i jej jedno-dwuzdaniowy opis: Sugestia - naginanie ludzi i mutantów do swojej woli

linki nie zostały przeniesione do archiwum więc chyba nie muszę ich podawać?
Link do kp:
Link do informatora:
Link do relacji:
Link do telefonu:

Corneli całe życie przeleciało przed oczami, miała wizję, że zaraz ją przygniecie i skończy się jej cudownie krótkie życie. Nie miała zbyt wiele okazji, by być tak blisko śmierci, więc teraz po prostu stała i czekała na nieuniknione.
Ale to co się zdarzyło chwilę później, jeszcze bardziej wytrąciło ją z równowagi. Coś podhaczyło ją i upadła na... coś. Nie była w stanie określić, ale po kilku sekundach już leciała w bezpieczne miejsce. Gdy zorientowała się co się dzieje, budynek już był w połowie zawalony. Wtedy odezwała się kobieta, która była jej wybawczynią. Cornelia przez kilka sekund milczała, bo była w lekkim szoku i jej mózg działał nieco inaczej niż normalnie.
- Nie, nikogo tam nie było - odpowiedziała na pytanie, nieco się jąkając. Wstała, otrzepała się i spojrzała na siebie, czy nie ma żadnych ran, ale okazało się, że wyszła z tego bez szwanku.
Spojrzała na dziewczynę w kapturze, która próbowała zamaskować swój głos. Zawdzięczała jej życie, ale obowiązek to obowiązek.
- Słyszałam, że nie będziesz się ruszać ani używać swoich mocy - powiedziała głośno, by kobieta na pewno ją usłyszała. Dzięki temu nie będzie w stanie jej zaatakować, gdy Cornelia będzie dzwoniła po posiłki do pracodawców.
- Niestety muszę cię zwrócić w ręce władz - powiedziała służbowym, chłodnym tonem i zaczęła szukać swojej komórki, ale dopiero po chwili zrozumiała, że jej torebka wraz telefonem upadła gdzieś pod budynkiem i teraz znajduje się pod gruzami. Westchnęła i zaczęła się zastanawiać, co powinna zrobić. Mary choć nie mogła się ruszyć ani użyć mocy to nadal mogła się odzywać i próbować przemówić do rozumu pannie służbistce.

// 05.06

Jej praca wiązała się z wieloma obowiązkami. Jej moc często pozwalała osiągać niemożliwe, więc DOGS chętnie to wykorzystywało. Oczywiście były to polecenia służbowe w zakresach jej obowiązków i naiwnie sądziła, że robi je dobrowolnie i mogłaby odmówić, gdyby coś jej nie odpowiadało. Nie miała wypranego mózgu na zasadzie ogarów DOGS, niemniej miała bardzo zakrzywioną rzeczywistość, ponieważ znała wersję tylko jednej strony.
W każdym razie dzisiaj miała za zadanie przekonać starszego mężczyznę, że ma się wyprowadzić z rozwalającego się budynku. Został ostatnim lokatorem, ale opierał się, bo nie miał się gdzie podziać. Rząd potrzebował tego miejsca, by zburzyć stary budynek i postawić nowy, który jakoś im się przyda. Na widok budynku zrobiła zbolałą minę. Był stary i naprawdę w kiepskim stanie. Miała wrażenie, że sam wkrótce runie, a mieszkający tam mężczyzna był w niebezpieczeństwie, nawet jeśli tego nie widział.
- Dzień dobry, nazywam się Cornelia Reed - powiedziała, gdy mężczyzna otworzył drzwi. - Słyszałam, że wyprowadzi się pan z tego mieszkania w ciągu 30 minut i nigdy więcej nie wróci.
Po tych słowach twarz mężczyzny stała się neutralna i wbrew własnej woli zaczął się pakować, zostawiając drzwi otwarte, więc Cornie poszła za nim do środka. To straszne w jakich warunkach przyszło mu mieszkać. Nie miał pieniędzy, to było wiadome.
- Nie mam dokąd iść - powiedział jej, jakby czytając jej w myślach. Uśmiechnęła się i podała mu teczkę z papierami.
- W środku ma pan wszystko czego potrzeba do zamieszkania w ośrodku - powiedziała, bo naprawdę cieszyła się, że mężczyzna będzie miał teraz łatwiejsze życie. I to wszystko dzięki jej wspaniałym pracodawcom. Byli chyba ze złota, prawda? Nawet jej nie przyszło do głowy, że mieli gdzieś tego faceta, a jedyne o co dbali to swoje plany odnośnie tej rudery. A gdyby wyrzucili go na bruk, wszystkie gazety miałyby pożywkę.
Poczekała aż mężczyzna się spakuje. Nie miał zbyt wiele rzeczy, które mógłby zabrać - większość była nie do użytku.
- Na zewnątrz stoi zaparkowany van, zabierze pana na miejsce - uśmiechnęła się do niego przyjaźnie, zupełnie jakby przed chwilą nie zabrała mu wolnej woli.
Mężczyzna wyszedł pierwszy i kobieta stanęła przed budynkiem i patrzyła jak staruszek odjeżdża. I już miała iść, gdy usłyszała na górze jakieś trzaśnięcie. Gdy spojrzała, w jej kierunku leciały elementy budynku, które zaczęły się rozpadać. Wizja rychłej śmierci wypełniła głowę Cornie i nawet nie było szans na ucieczkę, więc instynktownie podniosła do góry ręce, zasłaniając twarz i czekała na uderzenie.

Jasne, że czuła się niezręcznie prosząc nieznajomego o pomoc w wybraniu bielizny. To raczej intymna sprawa, choć z drugiej strony i tak pewnie nigdy więcej się nie spotkają. Równie dobrze mogłaby się wstydzić kasjera, a nie była jakąś cnotką.
- Nie każdy bohater nosi pelerynę - zaśmiała się i ukryła swój zakup w koszyku.
- Miło mi cię poznać, Dominic - uśmiechnęła się promiennie, mając nadzieję, że trochę go zarazi swoim pozytywnym nastawieniem. Oczywiście nawet jej do głowy nie przyszło, że może podawać nieprawdziwe dane i tak naprawdę ma do czynienia z kimś innym. Oczywiście, gdyby tylko chciała mogłaby to szybko zweryfikować, ale już dawno obiecała sobie, że nie będzie używała swoich mocy na bezbronnych ludziach. Obdzieranie kogoś z wolnej woli jest raczej niezbyt przyjemne, jeśli ktoś ma choć odrobinę moralności w sobie.
- To dobrze, w innym razie będę musiała cię zabić - powiedziała na pozór śmiertelnie poważnie, ale po chwili się zaśmiała i podrapała w tył głowy.
"Co ty wygadujesz, głupia" - skarciła się w myślach, bo zaleciało cringem, choć nie miała złych intencji.
- Właściwie dla równowagi powinnam teraz poznać rozmiar twojej bielizny - wyszczerzyła ząbki, cały czas utrzymując kontakt. Sama nie wiedziała, dlaczego, raczej rzadko zaczepiała ludzi w sklepach. Zaczęła iść w stronę kasy i kiedy zapłaciła za zakupy i trzymała jej już w torbie, miała zamiar wyjść ze sklepu, kiedy pomyślała, że może powinna iść na spontan?
- Hej - zaczepiła Liama jeszcze przed jego wyjściem ze sklepu. - Tak sobie pomyślałam, że skoro mi pomogłeś to mogłabym ci się odwdzięczyć i któregoś dnia zabrać na kawę?
Jeśli wyraził chęć podała mu numer telefonu, żeby mógł do niej zadzwonić i umówić się na konkretną datę, choć nie była pewna, jaka będzie jego odpowiedź, więc patrzyła na niego nieco zestresowana.

Problem z ludźmi oraz z mutantami był taki, że często byli nieprzewidywalni. Wobec tego nie miała pewności, czy nawet jeśli teraz Gabriel nie widzi w niej zagrożenia i nie atakuje to znaczy, że nigdy nie zobaczy i nie zaatakuje. Dlatego jednak zwykle była ostrożna. Ale nie tylko w kontakcie z nim, bo raczej ze wszystkimi. Takie zboczenie zawodowe, że nie do końca mogła się wyluzować na spotkaniach towarzyskich.
- Zawsze. Ty nie? - zapytała, wyczekując odpowiedzi z uśmiechem. Zastanawiała się, czy podejmie ten mały rodzaj flirtu, czy jednak odpowie zgodnie z prawdą.
- Przemyśleć? Brzmi tajemniczo, ale na razie nie będę drążyć - postanowiła dać mu spokój, chociaż była ciekawa co chodzi po głowie mężczyzny. Zastanawiała się czy to nie ma czegoś wspólnego z pracą i czy nie powinna go zmusić do wyjawienia o co chodzi, ale z drugiej strony to było spotkanie towarzyskie, a nie praca. Nie mogła na niego dowolnie wpływać, a właściwie nie chciała.
Jego pytanie nieco zbiło ją z tropu, a po chwili ogarnęła, że chodzi mu o szybką zmianę tematu. Typowe podczas przesłuchań. Znów musiała sobie przypomnieć, że nie jest w pracy, dlatego napiła się więcej alkoholu.
- No przecież się umówiłam dzisiaj z tobą. To nie randka? - znów zagrała w tę grę i wydęła usta zawiedziona, czekając na odpowiedź. Gdy ją otrzymała lub też nie, pokręciła głową i uśmiechnęła się bardziej neutralnie, zbierając się do szczerej odpowiedzi.
- Kto powiedział, że nie randkuję? - zapytała z tajemniczym uśmieszkiem, po czym wzruszyła lekko ramionami. - Czasem z kimś wyjdę, ale to nic poważnego. Nie mam czasu na związki.

Skakała tak chwilę, aż w końcu usłyszała za sobą męski głos. Miała nadzieję, że to ktoś z obsługi przyszedł jej pomóc, gdy zobaczył jej żałosne próby ściągnięcia tego kompletu.
- Jak dobrze... - zaczęła, gdy się odwróciła, ale zobaczyła tam wysokiego mężczyznę, który nie wyglądał na pracownika sklepu. Miał własne zakupy w koszyku i nie miał żadnej plakietki z imieniem czy tam uniformu służbowego.
Przez chwilę się wahała, bo była skrępowana sytuacją, ale z drugiej strony miał być jej wybawieniem w tym przypadku.
- Nie mogę sięgnąć. Czerwony, koronkowy komplet - powiedziała z zaróżowionymi policzkami. Pokazała też na której półce leży i wskazała rozmiar, który ma znaleźć. Był taki wysoki, że nie miał z tym najmniejszego problemu i już po chwili miała w rękach bieliznę.
- Dziękuję... skoro już znasz mnie na tyle dobrze, żeby wiedzieć jaką noszę bieliznę... Cornelia Reed - przedstawiła się i wyciągnęła do niego rękę z wesołym acz nieco zakłopotanym uśmiechem.
Nie była nigdy w takiej sytuacji i generalnie nie wiedziała jak się zachować, ale skoro spotkała go na swojej drodze, to co stoi na przeszkodzie, żeby się poznali? Oczywiście mężczyzna może nie mieć na to ochoty i to uszanuje. Tylko czy będzie w stanie się oprzeć jej uroczemu uśmiechowi?

Faktycznie nie musiała długo na mężczyznę czekać, na jego widok uśmiechnęła się lekko. Nie można było zaprzeczyć, że jest przystojny i pociągający, ale nie dlatego się z nim kolegowała. Chociaż to może za duże słowo, ale była chyba jedną z niewielu osób, z którymi gdziekolwiek wychodził, więc prawdopodobnie była najbliżej koleżeństwa w jego przypadku.
Właściwie to wiedziała o nim tylko tyle co przeczytała w jego aktach w DOGS. Zanim postanowiła mu w jakiś sposób pomóc, musiała wiedzieć o nim więcej. Za wiele tego nie było, ale przynajmniej znała jego moc. Czy bała się, że użyje jej na niej? Nie. Może dlatego, że wiedziała, że byłaby w stanie go powstrzymać, gdyby próbował coś jej zrobić. Plusy jej mocy były takie, że mogła go zmusić niemal do wszystkiego. Tylko bardzo rzadko używała tego poza pracą, bo było to zwyczajnie podłe, by zmuszać kogoś do działania wbrew jego woli. Tak naprawdę odbierała tym samym wolną wolę, więc miała potem ogromne wyrzuty sumienia. Była dobrą dziewczyną, choć nieco zagmatwaną w tym ponurym świecie.
- Poproszę szaszłyka i kiełbasę. Do picia drink Cosmopolitan - złożyła zamówienie i gdy kelner odszedł, skupiła wzrok na swoim towarzyszu. Miała wrażenie, że coś jest nie tak. Jakby miał na głowie ważny temat, który go trapił. Nie potrafiła go do końca rozgryźć, ale to nie znaczy, że nie będzie próbowała.
- Oprócz tego, że tęskniłam? Nic ciekawego - zażartowała i machnęła nonszalancko ręką. Była singielką, okazjonalny flirt nie był niczym złym. Poza tym nie miała czym się podzielić, bo było zwyczajnie nudno.
- A co ciekawego wydarzyło się u ciebie, gdy cię nie było? - zapytała, a jej oczy minimalnie się zmrużyły, bo oczekiwała szczerej odpowiedzi. Wiedziała, że może jej nie uzyskać, ale lubiła wyzwania.
Nie zdążył odpowiedzieć, a ich napoje pojawiły się na stole. Kobieta wzięła więc swojego drinka i upiła kilka łyków, oceniając go w skali 1 do 10 na solidne 7. Oblizała usta, by pozbyć się z nich resztki alkoholu i znów spojrzała na Gabriela.

(po drugiej stronie stoi malarska sztaluga)

(przy sypialni jest mała, osobna łazienka oraz mała garderoba)

Cornelia Diana Reed

alias GossipGirl (GG) lat 30

Choroby i alergie:
wrodzona choroba serca

Obrażenia:
-

Frakcja i pozycja:
DOGS, dział infiltracji

Rodzina:
Rodzice mieszkają w Albuquerque, Caroline Mccoy - kuzynka

Opis mocy i poziom mocy:80%
Sugestia Jak aktywował się gen x? - moc aktywowała się nagle, gdy w wieku 15 lat jej najlepsza przyjaciółka ze szkoły zmarła w wypadku samochodowym. W jej dotychczasowym spokojnym i szczęśliwym życiu, takie wydarzenie było traumatyczne zwłaszcza, gdy dowiedziała się, że jej przyjaciółka nie umarła od razu tylko powoli się wykrwawiała. Nie mogła znieść tej myśli. Moc nie przyszła do niej jakoś niespodziewanie, bo przecież działa na określonych zasadach. Parę tygodni później, gdy rozmawiała o czymś z koleżanką, jej rozmówczyni użyła wobec niej słów "słyszałam, że jeszcze opłakujesz Anne", na co w przypływie złości młoda mutantka opowiedziała "a ja słyszałam, że zostawisz mnie w spokoju, bez głupich pytań". Jakie było jej zdziwienie, gdy koleżanka natychmiast wstała i odeszła. Parę razy sytuaja powtórzyła się w różnym kontekście, a Cory zaczęła zauważać, że jest w stanie wymuszać swoją wolę za pomocą tych słów. Co prawda raz się udawało, a raz nie, ale wiedziała już, że to nie jest normalna uprzejmość ludzka, że robią to co ona chce, tylko są do tego zmuszeni. Obecnie Cornelia używa swojej mocy już 15 lat i często służy jej w pracy. Właściwie tylko w pracy, bo w życiu towarzyskim rzadko dopuszcza się do takiego czynu. Chyba, że chce wypytać swojego potencjalnego partnera seksualnego, czy nie jest psychopatą i czy nie ma chorób wenerycznych. Opis mocy: "Słyszałam, że..." - zaczynając w ten sposób zdanie, Cornelia jest w stanie wymusić na danej osobie czynność lub słowa, których od niej oczekuje. Nie ma pojęcia jak wytłumaczyć swoją moc naukowo, ale chyba większość mocy nie ma naukowego wyjaśnienia. Ona jest w stanie nagiąć kogoś do swojej woli za pomocą zaszczepienia w jego umyśle plotki. Często te zdania nie mają większego sensu logicznego, ale nie muszą mieć żeby zadziałały. Jej "ofiary" zawsze pamiętają co zrobiły, chyba że zmusi ich do zapomnienia swoją mocą. Musi też uważać, żeby przypadkiem komuś czegoś nie nakazać, w końcu w normalnej rozmowie dość często zaczyna się od "słyszałem, że...". Na szczęście po tylu latach już się przyzwyczaiła, by nie używać tego zwrotu. Dziewczyna nazywa swoją moc rozpuszczaniem plotek, bo większość zwykłych plotek zaczyna się od słów "słyszałem, że....", Poziomy: I poziom - (0 - 30%) - podatni na sugestie są tylko ludzie do 110 IQ. - może zmusić kogoś jedynie do mówienia - może nagiąć do swojej woli maksymalnie 1 osobę II poziom - (31 - 69%) - podatni na sugestie są ludzie bez względu na inteligencję i mutanty z mocą opanowania do 80%. - może zmusić kogoś do mówienia oraz do określonej czynności/zachowania - może zmusić kogoś do zapomnienia konkretnej osoby lub sytuacji (bez gwarancji, że osoba sobie nie przypomni. Coś jak z amnezją - jakiś bodziec może wyzwolić pamięć) - może zmusić kogoś do postąpienia wbrew swojemu instynktowi samozachowawczemu, fobii lub sprzecznym poglądom tylko jeśli zdoła obejść polecenie i nie powiedzieć wprost czego oczekuje (wyjaśnione w ograniczeniach) - może nagiąć do swojej woli maksymalnie 3 osób naraz (mp. "Słyszałam, że za moment się zamknięcie" + musi skupić się na danych osobach) III poziom - (70 - 100%) - podatni na sugestie są ludzie i mutanty bez względu na rozwinięcie mocy czy inteligencji. - może zmusić kogoś do mówienia oraz do określonej czynności/zachowania - może zmusić kogoś do zapomnienia konkretnej osoby lub sytuacji (bez gwarancji, że osoba sobie nie przypomni. Coś jak z amnezją - jakiś bodziec może wyzwolić pamięć, chociaż na tym poziomie jest to mało prawdopodobne). Za to może cofnąć swój czyn i przywrócić komuś pamięć. - może zmusić kogoś do określonych uczuć w danym momencie (trwają tylko, gdy Cornelia jest w pobliżu) - może zmusić kogoś do postąpienia wbrew swojemu instynktowi samozachowawczemu, fobii lub sprzecznym poglądom (warunki określone w ograniczeniach) - może nagiąć do swojej woli maksymalnie 5 osób naraz (mp. "Słyszałam, że za moment się zamknięcie" + musi skupić się na danych osobach) Ograniczenia: - głównym ograniczeniem tej mocy jest fakt, że kobieta musi wypowiedzieć zdanie zaczynające się słowami "słyszałam, że...". Muszą to być dokładnie te słowa, bo inne zwyczajnie nie zadziałają. - żeby wypowiedzieć te słowa, musi być w stanie mówić - co jest logiczne, ale ogranicza to o tyle, że zakneblowana albo z chorobą gardła, podczas której nie może mówić nic nie zdziała. - odbiorca musi usłyszeć jej słowa. Jeśli będzie miał zasłonięte uszy, będzie głuchy albo nadmierny hałas wokoło nie pozwoli na wyłapanie jej słów to cały zabieg się nie powiedzie. - nie może kogoś zmusić do uczuć: miłości, nienawiści, radości itd. Może sztucznie je wywołać na chwilę, ale mijają gdy kobieta zniknie z pola widzenia. - sprawa jest ciężka, gdy jej polecenie koliduje z instynktem samozachowawczym lub fobią albo jest skrajnie sprzeczne z czyimiś poglądami. Np. jeśli ktoś panicznie boi się węży, a Cornelia każe mu wejść do zbiornika pełnego tych gadów to instynkt samozachowawczy i fobia stworzą w umyśle mur, który ciężko jej przekroczyć. W przypadkach słabszych umysłów i mniej potężnych mutantów jest w stanie i tak nagiąć czyjeś bariery poprzez słowa "słyszałam, że już nie boisz się węży i chcesz wejść do tego zbiornika". Tu jak w przypadku uczuć, zostanie to zmienione na chwilę i tylko w obecności Cornelii (jeśli zniknie z pola widzenia to nakaz zostaje przerwany). Może też obejść niektóre rzeczy w inny sposób, np. jeśli chce kogoś zabić to może kazać z zamkniętymi oczami przejść przez ruchliwą jezdnię itd. Ponadto może wmówić danej osobie kłamstwo, które nakłoni ją do zmiany zdania. Np. jeśli ktoś jest zakochany i zrobi wszystko, by zaimponować danej osobie to słowa "słyszałam, że twoja ukochana doceni cię jeśli wejdziesz do zbiornika z wężami". Tu jednak wymagana jest jej znajomość słabości danej osoby. Takie zabiegi są dla niej cięższe i zawsze po takim przekroczeniu czyjejś granicy przychodzą skutki nadużycia, niemal natychmiastowo. Skutki uboczne: - wyrzuty sumienia - bóle i zawroty głowy - osłabienie - zmęczenie psychiczne - zachrypnięte gardło Skutki nadużycia: - krew z nosa - osłabienie serca, co jest odczuwalne przez jego kołatanie - tymczasowa utrata głosu - utrata przytomności - tymczasowa utrata kontaktu z rzeczywistością - sama nie wie co jest prawdą, a co kłamstwem i jej własną "plotką"

Dodatkowe umiejętności:
wpisz (np. walka wręcz, umiejętność strzelania z łuku, znajomość kilku języków itp.)

Mocne i słabe strony:
wpisz

Przyjmowane leki:

Ukryta Wiadomosc:

JeÂśli jestes *zarejestrowanym uzytkownikiem* musisz odpowiedziec w tym temacie zeby zobaczyc ta wiadomosc
--- If you are a *registered user* : you need to post in this topic to see the message ---

Cele życiowe i marzenia:

Ukryta Wiadomosc:

JeÂśli jestes *zarejestrowanym uzytkownikiem* musisz odpowiedziec w tym temacie zeby zobaczyc ta wiadomosc
--- If you are a *registered user* : you need to post in this topic to see the message ---

Lęki:

Ukryta Wiadomosc:

JeÂśli jestes *zarejestrowanym uzytkownikiem* musisz odpowiedziec w tym temacie zeby zobaczyc ta wiadomosc
--- If you are a *registered user* : you need to post in this topic to see the message ---

Uwagi do MG:

Ukryta Wiadomosc:

JeÂśli jestes *zarejestrowanym uzytkownikiem* musisz odpowiedziec w tym temacie zeby zobaczyc ta wiadomosc
--- If you are a *registered user* : you need to post in this topic to see the message ---

Kod:

<center><div class="sms1"><img class="sms2" src="https://66.media.tumblr.com/d387f6ff984a2bdcec84765848950bf9/9ac81ac8b6ccc65c-f9/s400x600/b5b8e91c53c8ef47860ce4147883d0336005826a.gif" />(1) nowa wiadomość od Cory<div class="sms3">TREŚĆ</div></div></center>