Znalezionych wyników: 17

Cieszył się że dziewczyna w końcu sobie żartuję i kpi sobie z niego jak za dawnych czasów. Bardzo mu tego brakowało, te chwile uświadomiły mu tylko jak bliska jest dla niego Collen, to nie zwykła kobieta która dowodzi grupą, ale rodzina. Może nie była w tej rodzinie matka, ale na pewno jakąś kuzynka jak najbardziej. Gdy dziewczyna wypila to co miała wypić, postanowił zatkac butelkę, dopil swój kieliszek i puścił oko do dziewczyny.
- Jak wszystko się uda to je dopijemy, dobrze?
Wstał z łóżka i zaczął sprzątać wszystko co poustawial, teraz chciał żeby dziewczyna się odprezyla całkowicie przed misja. Odsunął stolik, wyrzucił butelkę do kosza i podszedł do Marie.
- Ułóż się na łóżku wygodnie, najlepiej na brzuchu i zamknij oczy.
Wiedział że ciemnowłosa mu ufa i nie zamierzał tego zawieść, wiedział też że mimo iż atmosfera jest wesoła to ona w środku była spięta. Podszedł więc do ściany, zgasil światło i wrócił do kobiety. Gdy ona już leżała, dosiadł jej tyły by móc zacząć masować.
- Ufaj mi tak zawsze.
Szepnął jej męskim ciepłym głosem i wrócił do zajęcia głównego. Złapał ja za dół sweterka i jednym sprawnym ruchem ściągnął go z niej i ładnie położył obok. Jego palce momentalnie poleciały do karku, barków i łopatek. Z uwagi iż jej stanik nieco mu przeszkadzał, rozpial go i zsunal tylko ramiączka by nie obtarly jej skóry.
- I jak przyjemnie?
Zapytal pochylajac się nad jej uchem, podczas masowania. Jeśli kobiecie się spodobało, dokończył masaż całych pleców i ucalowal ja w kark. Następnie kazał się jej odwrócić, ściągnął buty jeśli jakieś miała i wymasowal jej stópki.
- Obiecałem Ci że będziesz jak nowo narodzona. Wiesz to jeszcze nie jest taki najlepszy masaż jaki potrafię. Ale teraz nie mamy czasu na takie ekscecy i nie mam ze sobą swoich przyborów. Ale obiecuję, następnym razem porzadniej Cię wygniote. Lecz mimo że pewnie jeszcze nie czujesz ten masaż pobudzil Twoje zakończenia nerwowe. Podczas kolejnego użycia mocy, powinnaś wkładać mniej wysiłku, bo przyjdzie Ci to gładko.
Pierdyknal swój monolog i nagle się zamknął, bo doszedł do wniosku że co chwilę coś gada, a przecież ona pewnie też chciała coś powiedzieć. Popatrzył na dziewczynę taka roztrzepana, która dopiero się ogarniała.
- Jesteś najpiękniejsza kobieta jaka spotkałem w życiu.
Spojrzał jej głęboko w oczy, zbliżył się do niej, złapał ja za głowę i ucalowal w czoło. Odsunął się trochę i dalej na nią patrzył, oparł się rękoma za sobą.

Cieszyl się że dziewczyna trochę odpocznie, brakowało jej pewnie trochę szaleństwa w tym wszystkim, zupełnie się jej nie dziwił. Reakcja na to co dla niej i jej śmiech rozswietlil serce mężczyzny, on też miał gorsze dni, a takie wyjście na spontanie, dawało mu dużo satysfakcji i endorfin.
- Oj, od paru lampek jeszcze nikt się nie upił, szczegolnie że to nie jest zwykle wino. To takie wino mocy.
Zażartował i odkrecil butelkę, a na etykiecie zamiast nazwy wina był narysowany coś jakby ludzik otoczony mocą, tyle że rysunek był narysowany jak przez trzy latka.
- Widzisz??
Zaśmiał się sam do siebie, przez nieudolność swojego talentu artystycznego. Nie miał nigdy talentu do rysowania, ale jako forma poprawy humoru powinno to dzialac. Wyciągnął rękę po ser i zamoczyl go w miodzie po czym zjadł pół małego serka i popatrzył na Collen pytająco.
- Chcesz?
Zapytał się i zamoczyl go znowu w miodzie. Po czym odkrecil się do dziewczyny. Z tego wszystkiego zapomniał że siedzą w grubych ubraniach. Poczekal aż Marie, będzie jadła mu z ręki i ściągnął z siebie płaszcz i kamizelkę zostając w koszuli, butach i spodniach.
- Pozwolisz?
Zapytał, ale chwytając już za kurtkę lub co tam ona ma. W środku było dość ciepło, a na dodatek alkohol też zacznie robić swoje, a Armo nie chciałby żeby jego przyjaciółka się spocila. Wypił lampkę, poczekal aż ona wypije i nalal kolejne.
- Musimy je koniecznie wypić, bo moc nam osłabienie.

Długa podróż z zamkniętymi oczami chyba podobała się Marie, bo czasami gdy potykali się o coś, albo droga była niepewna to wydawała z siebie coś na rodzaj chichotu. Armo miał nadzieję że dziewczyna nie podglądala gdzie szli, bo miała być to super niespodzianka.
- Już prawie jesteśmy, wytrzymaj jeszcze chwilę..
Powiedział tajemniczo i prowadzil ją dalej, aż w końcu się zatrzymali. Otworzył drzwi od pokoju, a że pokój był pusty i nikt z nim jeszcze nie mieszkał, postanowił wkroczyc razem z nią, więc wprowadził dziewczynę do środka i posadzil na jednym z łóżek.
- Zaczekaj tu chwilkę.
Oznajmił dziewczynie, budując jeszcze większe napięcie. Poleciał wtedy do jednego pomieszczenia i zaraz wrócił. W razie gdyby przywodczyni, chciała coś zobaczyć to było ciemno jak w dupie. Parę stukotow, szuran o podłogę, potkniec i w końcu wszystko było gotowe. Facet zapalił światło i usiadł obok.
- No to już.
Na stoliku przed dziewczyna stała duża karafka z winem, a na desce do krojenia ser camebert i w kieliszkach od wódki miód i żurawina.
- Przed ważnymi bitwami lub potyczkami, przywódcy musieli spożyć dobry posiłek, by być bardziej efektywnymi podczas następnych dni. Jak to mówią, dobra strawa to podstawa, generale.
Tak, Romanov włączył swój tryb Makłowicza i żartował sobie z dziewczyny. Miał jednak parę niespodzianek w zanadrzu.
- Lecz nie lekaj się, to nie koniec wrażeń. To ukoi Twój duchowy stan, jak z nim skończymy to naprawimy Cię i fizycznie.
Mezczynie bardzo zależało, by ważna dla niego kobieta wróciła w końcu do normy. Miał idealny plan jak tego dokonać i zamierzał dzisiaj to wykonać. (jaki rym xD)
- Czeka nas długi dzień, a jutro obudzisz się tak naładowana, że będziesz przenosić Statue Wolności palcem. Ale nie uprzedzajmy faktów, bo jeszcze dużo przed nami.
Spojrzał głęboko w jej oczy, uśmiechnął się i nalal lampkę wina.

Collen była takim małym oczkiem w głowie Armo niby milion lat młodszą a jednak, za stara na córkę, nie chciał już by się martwiła ciągłymi problemami, chociaz w sumie miała radę która jej radziła i doradców. Bractwo wyglądało tylko na takie niepozorne w rzeczywistości była to dobrze zorganizowana grupa, która wiedziała czego chce tylko dostała mały kopniak w jaja.
- Dzięki, Maleńka!
Powiedział puszczając jej oko. Zawsze się uśmiechała gdy to robił, chyba po prostu coś było w jego oczach co ją bawiło. Wszystkiego czego teraz Romanov pragnął to właśnie ten jej piękny uśmiech, chyba każdy kto zapoznał się z nim raz, miał ciągły niedosyt albo po prostu Armo trochę inaczej ja postrzegał.
- Dawaj, idziemy z tego miejsca. Wiem co Ci się przyda na poprawę humoru i ogólnie stanu ducha. A przy okazji będziesz mogła się zrelaksować chwilę.
Podniósł się sprawnie, wziął za rękę dziewczyne i nie pytając ją czy się zgadza, prowadził ja za sobą.
- Tylko to jest niespodzianka, więc zamknij oczy i mi zaufaj.

Z/t x2

Po pierwszej małej wpadnę słownej Armo udało się wyjść z tej niezręcznie cichej sytuacji po swoim pierwszym zdaniu. Zdecydowanie nie lubił do tego wracac a ona pewnie też.
Dobrze wiedział co jej chodziło w głowie, bądź co bądź bractwo nie jest duże i raczej każdy wszystkiego się dowie, prędzej czy później, sprawa jej wyruszenia na "misje" wyjdzie na światło dzienne i dojdzie do niego.
- W razie jakbyś potrzebowała mojego wsparcia, nie tylko mentalnego wystarczy jedno słowo i jestem.
Powiedział jej w sumie to co wiedziała, ale w sumie nigdy jej tego nie mówił, była dla niego ważna i nie chciał jej stracić przez jakiś głupi mało ważny błąd. Chciał być częścią jej świata i trzymać nad nią rękę z parasolem by nie "napadalo na nią" gdy z nieba będzie lecieć deszcz kupy.
- Mimo że za czasów Twojej mamy nie chciałem jakoś bardzo się angażować w potyczki o naszą wspólną przyszłość, to chcę żeby to się zmieniło.
Oznajmił i spojrzał jej głęboko w oczy. Mogła bardzo dużo, ale potrzebowała dobrej "straży przybocznej" by zebrać się w sobie i aby nic się jej nie stało.

Poranek był przyjemny, zimny wiaterek głaskał delikatnie głowę mężczyzny. Nagle głębokie dumanie i zamyślenie przerwał znajomy głos. Gdy tylko się odwrócił zobaczył również znajomą i bardzo lubiana przez siebie buzie.
Takie chwilę pokazywały mu że tak na prawdę cieszy się z małych rzeczy i w tych ciężkich dla bractwa czasach potrafi się jeszcze uśmiechać, jednakże wszystko to było zasługą tylko jej.
- Collen...miło Cie widzieć, chyba nie widzieliśmy się od kiedy...
Tu przerwał, bo spotkanie miało miejsce przed wyjazdem do nieszczęsnego konwojowego świata. Źle to rozplanował nie miał zamiaru przypominać jej tego, ale przez ogólne rozkojarzenie ostatnimi sytuacjami, zdarzało mu się zapominać. Wyciągnął papierosa i podpalił.
- Jak tam się czujesz Maluchu ? Widać po Tobie że coś Cie gryzie...pewnie boisz się że coś Cie przerośnie ?
Armo był człowiekiem pytajknikiem, a szczególnie gdy nie widział się z kimś długo, wtedy buzia mu się po prostu nie zamykała. Mógł zapytać jak tam w związku, albo inne głupoty, ale sądził, że akurat teraz przyda jej się wsparcie taktyczne i żeby mogła to z siebie wyrzucić. Także zamknął buzie i czekał na jej odpowiedź popalając papierosa. Gdy już spalił przysunal się do dziewczyny i ja przytulił, jemu było trochę cieplej.
- Może chcesz mój płaszcz?
Zapytał śmiało, bo skoro i tak mieli rozmawiać to nie chciał by Collen zmarzla.

Armo Romanov

Buff, 40 lat

Choroby i alergie:
wpisz

Obrażenia:
wpisz

Frakcja i pozycja:
(wpisz, jeśli Twoja postać jest członkiem jakiegoś ugrupowania - usuń jeśli nie.)
Zawód:
(wpisz, jeśli Twoja postać nie przynależy do żadnego ugrupowania, jest normalnym człowiekiem i chodzi do pracy - usuń, jeśli nie)

Rodzina:
wpisz

Opis mocy i poziom mocy:(jeśli jesteś człowiekiem, usuń)

Dodatkowe umiejętności:
wpisz (np. walka wręcz, umiejętność strzelania z łuku, znajomość kilku języków itp.)

Mocne i słabe strony:
wpisz

Przyjmowane leki:

Ukryta Wiadomosc:

JeÂśli jestes *zarejestrowanym uzytkownikiem* musisz odpowiedziec w tym temacie zeby zobaczyc ta wiadomosc
--- If you are a *registered user* : you need to post in this topic to see the message ---

Cele życiowe:

Ukryta Wiadomosc:

JeÂśli jestes *zarejestrowanym uzytkownikiem* musisz odpowiedziec w tym temacie zeby zobaczyc ta wiadomosc
--- If you are a *registered user* : you need to post in this topic to see the message ---

Marzenia:

Ukryta Wiadomosc:

JeÂśli jestes *zarejestrowanym uzytkownikiem* musisz odpowiedziec w tym temacie zeby zobaczyc ta wiadomosc
--- If you are a *registered user* : you need to post in this topic to see the message ---

(1) nowa wiadomość od Armo

Bla bla bla

Ukryj:

Nathaniel łap

Link

Myślę, że tak to dobry pomysł. Będę Twoją podporą a Ty będziesz kładką :D

No to czekam na propozycje :D

Armo Romanov

Krótki opis postaci w formie dowolnej.

pozytywne

IMI? I NAZWISKO - opis relacji
IMI? I NAZWISKO - opis relacji
IMI? I NAZWISKO - opis relacji

negatywne

IMI? I NAZWISKO - opis relacji
IMI? I NAZWISKO - opis relacji
IMI? I NAZWISKO - opis relacji

neutralne

IMI? I NAZWISKO - opis relacji
IMI? I NAZWISKO - opis relacji
IMI? I NAZWISKO - opis relacji

Armo nie planował tego dnia żadnych wielkich wyjść, ale po papierosie i ciepłym prysznicu nieco zglodnial, postanowił więc że uda się do swojej ulubionej knajpy na śniadanie, była to niewielka lecz klimatyczna restauracja. Właściciele znali Romanova i nie przeszkadzało im to że jest mutantem mimo że nie znali w ogóle jego mocy. Klasycznie zamówił omlet i tosty z pieczarkami a do tego biała duża kawę. Czekając na zamówienie wyszedł przed Capitain Little i zapalił papierosa, patrzył jak miasto sobie żyje.
Po jakimś czasie przyszło jego zamówienie, a że był bardzo głodny szybko wsunal to co miał do zjedzenia i wyszedł zostawiając napiwek.
Coś się jednak działo na mieście było coraz więcej podejrzanych ludzi, a Armo nie mógł sobie pozwolić na wpadkę, także taktycznie ruszył do obozu na około. Po około półtorej godziny gdy sprawdził iż nikogo za nim nie ma ruszył na Tarasy nad Jeziorem. W tym miejscu było coś co go uspokaja daje chwilę pomyśleć i oczyścić umysł a dodatkowo jak jest ciepło to można się kąpać.
Romanov siedział tak i rozmyślał o Yvonne, o Collen i o przyszłości całego bractwa, czy ma to jeszcze sens i jak mooga odmienić los. Wiedział że przed nimi wojna, ale może dałoby się uniknąć rozlewu krwi po obu stronach.

Jako że w pewnym wieku, jak to powiedziała ciotka Królowej Elżbiety nie wypada spać, tak też Armo stosował się do tej zasady. Kiedy jeszcze wszyscy spali mężczyzna, ubrał się w to co na avatarze plus płaszcz i wyruszył do centrum Olimpii, tam tez wykorzystujac swę dawne znajomości mógł dostać najlepsza i najtańsza kawę o tej godzinie. Oczywiście może nie jakieś specjaly ale zwykła czarna mocna. Wiedział, iż czas go goni, więc z zestawem kaw i cukru w woreczkach wyruszył na zalesiala plażę.
Ku jego zdziwieniu wszyscy już byli i ćwiczyli. Zaskakujące dawno nie widział tylu buziek na treningu. Najwyraźniej śmierć przywódcy budzi w ludziach to czego wcześniej się bali.
Przez chwilę jeszcze przyglądał się wysilkom śmiałków i doszedł do wniosku iż pomoże koledze po fachu, gdyż Aiden się raczej nie palił, chyba że jego papieros.
- Witam was dzieciaczki, nazywam się Armo Romanov, część mnie pewnie kojarzy, część pewnie nie. Jestem trenerem i przyszedłem tu by pokazać wam iż granice istnieją tylko w naszych głowach.
Nagle zorientował się że ma przecież ze sobą prezent Mikołajowy dla wszystkich w postaci kawy.
- Gdzie mogę maniery, mam dla was kawę, bierzcie póki jeszcze ciepła, nie wiem kto ile slodzi więc cukier jest w woreczkach. Nie chcę tutaj zaspanych gap, które nie wiedzą co się do nich mówi. Jak już wypijecie i skonczycie rozgrzewkę to wtedy pogadamy o waszych zdolnościach.
Popatrzył w stronę Aidena, który go jeszcze chyba nie znał.
- A Ciebie Mój drogi kolego, prosiłbym na asystenta, słyszałem że wiele potrafisz, a gdybyś mógł znacznie więcej?
Spojrzał pytajaco na kolegę po fachu, poprawił płaszcz i usiadł na jakimś przewroconym konarze.

Gołąb