Wolisz jednak niewidzialność? Czy o czymś nie wiem?

Mam na myśli "znowu cię nie ma, Til" i "gdzie się pałętasz, łajzo"

Mam normalne i ludzkie życie. Tak właściwie, to mam je... Gdzieś, ups. A to nie są butelki z alkoholem. To piwonie, które aspirują do bycia tulipanami. Nie podcinaj im skrzydeł.

Nie wiem, o czym mówisz.

Jest bombowo.

Nie ma orchidei. Są jeszcze tylko petunie. A ja nie mam skrzydeł. Jestem Cassandra, nie Dove czy inna Raven.

Może jednak "wystrzałowo" lepiej temu odpowiada.

I tak będziesz tym zainteresowana. Nie znam bardziej ciekawsko-upierdliwej osoby.

Powiem ci w domu. Masz teraz powód, by wrócić, ha.

Załączam pozdrowienia, jeśli ktoś to czyta. I wcale nie jestem fanką teorii spiskowych. Po prostu czasy są po...cóż...ebane.

Nie, ludzie nie lubią mnie, bo jestem oziębła. A ja nie lubię ich, bo są zdradzieccy. To prosta relacja. Nie ma czego w niej analizować.

Tylko zadbaj o to, by z gdzieś dało się wyciągnąć twoją dupę, gdy już władujesz się w jakieś bagno.

HUH?

1) Skoro M. istnieją, to dlaczego nie UFO?
2) Chciałabym, żeby mnie tam miał.
3) Jestem najbardziej interesującą osobą, jaką znasz.

Jestem jak żółty śnieg? Też styknie.

Nie umiesz wciągać brzucha, gdy zbyt wiele zjesz. Co dopiero mówić o wyciąganiu dupy.

Myśl jak chcesz, Til, myśl jak chcesz...

Grałam w teatrzyku szkolnym. A potem w teatrzyku mojego tak zwanego "narzeczonego". Umiem w dramaty.

Przyjdziesz do mnie, gdy zostanie zabity przez koale.

Wracaj i nie gadaj.

Wciąganie koki nie sprawi, że staniesz się koksem.

Moje życie to pieprzona tragikomedia. Nawet nie muszę nic robić.

Myślników. Nie rozumiem tych myślników.

Ja zawsze czegoś potrzebuję, ale - tym i nie tylko tym razem - fajek. Dużo, dużo fajek. Ile tylko zdołasz przydźwigać na tych swoich wątłych rączkach. Zawsze jakoś szybko mi się, khekhem, kończą.

Jestem jak narośl. Karmię się twoim współczuciem.

Til...

Ty wiesz, że dietetyczna Cola wcale nie jest taka dietetyczna, nie?

Skoro masz takie normalne życie, kup sobie normalną Colę. Nawet ci się dorzucę. Come on. Ludzie giną od poważniejszych rzeczy. Śmierć od dietetycznej Coli, serio? Pomyśl o napisie na swoim nagrobku.

niepierdol.img

Moment. Czy my naprawdę targujemy się o to, kto dostanie lepszy napis? Na pierdzielonym nagrobku?

Mój będzie jakiś wymowny. Prosty, ale dosadny.

Wystarczy, że zaglądam do łóżka twojego i twoich znajomych? Rano jeden znalazł się pod stołem, Til. Przystopuj, bo w okolicy nie ma tylu facetów.

Nie jestem jakimś niesamowicie wykształconym psychologiem, ale siebie. Krzywdzisz siebie. Naprawdę powinnyśmy porozmawiać. Sama wiesz, o kim.

A ten frajer był całkiem miły. Przyniósł ci potem kwiatki. Jasnoróżowe goździki. Masz je w pokoju.

Bawię się. Bawię się wyśmienicie. Tak wystrzałowo, że aż boli mnie ramię. Dzięki ostatniemu panu, który miał mnie na oku.

Daj spokój, kiedyś będziesz musiała wreszcie to zrobić.

Wyrzucałam już twojego frajera. Potem kazałaś mi butelki. Teraz kwiatki. Kim ja dla ciebie jestem? Sprzątaczką?

Jaaasne. Powiem mu o wszyyyyystkiiiich moich problemach. Panie psychologu, ratuj.

Ja też tęsknię.
Ok.

Ok, ok, wywalę to. Zaraz się wzruszę, a tego nie chcemy.

Nie musiałaś.

Przerażasz mnie.

Wcale nie miałam zamiaru.