Dzisiaj już nie spodziewał się żadnego telefonu. W końcu wykonał jedną robotę, został ranny i poszedł się ogarnąć do Darcy. Gdy usłyszał dzwonek, był lekko zdziwiony. Pokazał tylko palcem, żeby Darcy była cicha i najlepiej nic nie mówiła. Nie wiadomo, kto może słuchać. Wziął telefon i odebrał.
- Kto dzwoni? - odezwał się i czekał na odpowiedź.

Głos w słuchawce zaśmiał się cicho po czym westchnął.
- Wszystko w swoim czasie Panie Brown, w pana stanie nerwy nie są wskazane, ale o tym z pewnością pan wie od swojej uroczej przyjaciółki... - Spokojny, niemal przyjazny głos w słuchawce wydawał się należeć do mężczyzny... I wiedzieć bardzo dużo na temat działań Victora.
- Przejdźmy jednak do konkretów, Panie Brown. Moi ludzie obserwują pana od dłuższego czasu i przyznam, że pańskie zdolności bardzo mnie zainteresowały... Mam dla pana ofertę, z tych nie do odrzucenia. - Tu mężczyzna zrobił chwilę przerwy, ton jego głosu był teraz stanowczy, jakby osoba po drugiej stronie nagle zmieniła swoje zamiary wobec Victora.

Ciężko mu było wychwycić z kim rozmawiał, ale nie podobało mu się to. Po jego słowach był już pewny, że są obserwowani. Victor się trochę wkurzył, bo nikogo wcześniej nie zauważył. Nie robił gwałtownych ruchów, bo nie mógł wykluczyć sytuacji, w której ktoś do nich teraz celuje. Żeby się upewnić zaczął korzystać ze swojej mutacji i super wyostrzył swój wzrok. Spoglądał za okna i wypatrywał najdrobniejszych szczegółów. Pobliskie i dalekie dachy, okna, pomieszczenia, ruchy firan, poruszających się przedmiotów czy chociażby lunet. Był bardzo skupiony i poważny, a gdy wyostrza zmysły staje się najniebezpieczniejszym snajperem na świecie.
- Nie lubię być zastraszany i działać pod przymusem. Interesuje mnie tylko zarobek. - zachował zimną krew i dalej wypatrywał, w każdym momencie gotowy do działania.

Głos zaśmiał się po raz drugi, na stwierdzenie mężczyzny.
- Ależ ja pana nie zastraszam, Panie Brown. Chciałem tylko panu uświadomić iż jestem człowiekiem, któremu się nie odmawia. W najbliższym czasie dostanie pan wiadomość z datą i miejscem spotkania, wtedy omówimy szczegóły...- Z tonu głosu w słuchawce Victor mógł wyczuć, iż wpadł w niezłe bagno z którego nie będzie łatwego wyjścia.
- Nie radzę długo zwlekać. Do zobaczenia Panie Brown, proszę pozdrowić uroczą towarzyszkę. - To powiedziawszy głos po drugiej stronie się rozłączył.

Połączenie zakończone.