[Maysilee Griffith]

Połączenie: June July August

dzwoni

[Phil Neumann]

Mówi: JOHN SMITH

Nieśmiertelne D.O.G.S. Słucham?

[Maysilee Griffith]

Połączenie: June July August

W przeciwieństwie do sporej części osób, Maysilee całkiem lubiła rozmowy telefoniczne - zwłaszcza takie, przy których mogła spodziewać się wielu naprawdę ciekawych informacji. Teraz jednak nie ekscytowała się tym już tak bardzo. Mimo że zaledwie dzień wcześniej dokonali przecież czegoś wspaniałego, sprawa z gettem cholernie mocno jej ciążyła. Na tyle mocno, że pozbawiła jej głos radości:
- Nie sądziłam, że tak szybko dodzwonię się do schroniska. - Odmruknęła, ale jakby... Bez przekonania? - Hej, John. Jak nam idzie?

[Phil Neumann]

Mówi: JOHN SMITH

Raczej nic nie idzie. Ja sobie wygodnie siedzę i popijam kawkę, a Tobie chyba brakuje gorącej czekoladki. Co jest JUNE? Trochę życia!

[Maysilee Griffith]

Połączenie: June July August

- Mylisz się, Johnny, wypiłam dzisiaj pięć kubków gorącej czekolady z piankami, bo nie mam nic innego do roboty. - Stwierdziła, mimo wszystko, leciutko się przy tym uśmiechając.
Cóż, jeśli mogła być pewna jednej rzeczy, to dokładnie tego, iż mogła liczyć na Phila i jego poczucie luzu. Praktycznie za każdym razem, kiedy tylko z nim rozmawiała. Być może to właśnie dlatego postanowiła zadzwonić do niego w pierwszej kolejności? Po prostu przyszło jej to jakoś tak... Automatycznie. I nie żałowała. W żadnym wypadku.
- Mówię o naszym biznesie. - Dodała po chwili, już odrobinę bardziej energicznie, ale wciąż z pewną dozą melancholii. - Jak to się w ogóle sprzedało? Wiesz coś?

[Phil Neumann]

Mówi: JOHN SMITH

Ludzie krzyczą, ZNIEŚĆ TĘ JUNE. Transparenty, zamieszki. Pojawiły się nawet rozbite butelki i OGIEŃ! (chwila ciszy) A tak serio, chłopcy mówią mi, że wciąż trochę słaby mamy zasięg, ale powoli coraz więcej ludzi nas wyszukuje i oczekuje kolejnej audycji. Myślę, że powinniśmy bardziej szydzić z rządu, bo to im się podoba. Takie bezczelne i publiczne szydzenie. Zabawne, nie? Ludzie to bydło. Ludzi i mutantów mam na myśli, ofc.

[Maysilee Griffith]

Połączenie: June July August

Słysząc słowa Phila, mimowolnie wywróciła oczami, jednocześnie parskając do telefonu w reakcji stanowiącej mieszankę zarówno rozbawienia, jak i pobłażliwości. W podobnym stopniu lubiła zarówno Johna, jak i Marlę, jednakże niewątpliwie to właśnie z Philem znacznie więcej ją łączyło. Plus potrafił ją rozbawić... Bez dwóch zdań.
- Szydzenie z rządu to, coś czego wszyscy teraz potrzebujemy, co nie? - Stwierdziła, uderzając językiem o podniebienie, nim skończyła podjętą myśl. - Gdyby nie to, pewnie nigdy byśmy nie powstali. Wiesz, jako nasze cudowne radio. Masz jakiś pomysł, jak jeszcze bardziej to podbić? Potrzebujemy rozgłosu. Zwłaszcza teraz, gdy dzieją się te wszystkie rzeczy związane z gettem... - Z okropnym, naprawdę paskudnym gettem, jakie ciągle tkwiło gdzieś tam w jej myślach. Musiała coś zrobić, by chociaż trochę tam zmienić. Po prostu musiała.

[Phil Neumann]

Mówi: JOHN SMITH

Hehehe. Miałem raz wizję pod prysznicem, by pozwolić dojść do głosu społeczeństwu. Może jakieś telefony? Z pytaniami. Albo po prostu z hejtem od randomów. Niech się wyżyją dzieciaczki i dadzą nam interesujących ich tematów do przerobienia... Z drugiej strony, pewnie popłynęłoby wiele niecenzuralnych słów. Z trzeciej... Może zadzwoniłby do nas ktoś z D.O.G.S. i rozgrzał publikę hejtem-antyhejtem?

[Maysilee Griffith]

Połączenie: June July August

- Nie musisz podawać mi szczegółów dotyczących tego, gdzie i jak zdobywasz te swoje genialne pomysły. - Stwierdziła, parskając krótkim, urywanym śmiechem i zdecydowanie wywracając przy tym oczami. Cały Phil, po prostu cały Phi. Mistrz dodawania wielu rzeczy, jakich wcale nie chciała sobie wyobrażać.
- To byłoby dobre. - Mimo to, niewątpliwie podobał jej się ten potencjalny plan zaangażowania innych ludzi. - Pytanie tylko, jak doprowadzić do tego, by dało się zdobyć trochę hejtu czy hejtu-antyhejtu bez jednoczesnego narażania się na zdecydowanie hejtowany areszt u naszych kochanych przyjaciół... Jakieś specjalne zabezpieczenia? Jeszcze lepsze od tych, jakie mamy w tej chwili?

[Phil Neumann]

Mówi: JOHN SMITH

- Bo ty dziecko nie wiesz jak bardzo sexy jestem nago... Może kiedyś - zaśmiałem się, bo ja przecież taki śmieszny jestem. - A co do tych hejtów... Może po prostu miejmy szczęście? Hehe. Albo jakieś sexy ochroniarki. Nie pogardzę jakąś ostrą kobietką u swojego boku - odparłem całkiem poważnym tonem, choć przebijały się przez niego iskry ciśniętej beki.
Ale... Może jednak nie powinienem June mówić takich rzeczy? Jej biedne uszy... Ale sama mnie sprowokowała! To co, że ja zacząłem mówić o prysznicu, mówiąc o wizjach...

[Maysilee Griffith]

Połączenie: June July August

- John, John, John... - Wzdychając, pokręciła głową, nie robiąc sobie nic z tego, iż nie mógł jej teraz zobaczyć. Wystarczyło, że zapewne domyślał się jej reakcji... I, jak każdego przykładnego zwyrola, niezmiernie go ona bawiła. Maysilee mogła wyłącznie pobłażliwie się temu przysłuchiwać, zastanawiając się, jakim cudem dzieliło ich prawie dziesięć lat różnicy, skoro zachowywał się niczym duży dzieciak.
- Wiesz, że jesteś dziełem sztuki... A ja nie dotykam eksponatów muzealnych. - Stwierdziła, w tej jednej chwili serwując mu własne wydanie huśtawki emocjonalnej... Od naprawdę przemiłego komplementu do stwierdzenia, że... Cóż, był stary. Może jary, ale jednak stary. W duszy liceum, z tuszy muzeum. Ale i tak go kochała.
- Nie za bardzo się rozmarzyłeś, brachu? - Teoretycznie mieli rozmawiać o naprawdę poważnych rzeczach, ale... Phil był Philem. Nie dało się inaczej, nie w jego przypadku.

[Phil Neumann]

Mówi: JOHN SMITH

- Chyba za bardzo - przyznałem, gryząc się w język i upijając łyczka jakiegoś whisky. Wzruszyłem również ramionami, czego nie mogła usłyszeć.
- I ten skner... O, rany! Męczy mnie ona. Wszystko jej się nie podoba. Meh, meh, meh. I to też meh. Jak ona może z tym żyć? Chyba zacznę na nią wołać Meh... - stwierdZiłem, mając oczywiście na myśli naszą dzielną towarzyszkę MATYLDĘ "MEH" WALLACE.

[Maysilee Griffith]

Połączenie: June July August

- Gdybym nie kojarzyła jej sprzed okresu ciąży, powiedziałabym, że to hormony, ale w takim wypadku... Cóż, to chyba jednak nie one. - Stwierdziła z dozą rozbawienia, zwłaszcza że dużo łatwiej było żartować z lekko - lekko mocno - nieprzystępnego charakteru ich współpracowniczki, niżeli się na nią za to złościć. W końcu Maysilee wiedziała, że życie nigdy nie oszczędzało Wallace i jeśli teraz ta była chociaż trochę wewnętrznie szczęśliwa... Pozostawało liczyć, iż będzie tak jak najdłużej. Zwłaszcza jeśli pamiętało się tę jej jeszcze mniej przyjazną wersję.
- Myślisz, że weźmie bardzo długi urlop? Trzeba będzie załatwić kogoś na jej miejsce? - Dodała, bo to było w końcu znacznie bardziej martwiące. Mimo wszystko, wolała współpracować ze znajomym złem.

[Phil Neumann]

Mówi: JOHN SMITH

Westchnąłem ciężko. Ale sam sobie byłem winien, bo zacząłem temat pani Mądrali.
- Jeśli o mnie chodzi, to może z niego nie wracać. Uraziła moją dumę. Była nieprzyjemna od urodzenia, ale ile można znosić - stwierdziłem z przekąsem, ale w głębi duszy to ubolewałem nad tym, że tak bardzo zjebał się nam kontakt. Mogło być tak super. Mogliśmy tworzyć wielką, cudowną rodzinę, ale no. Łajza i tyle.
- Nikt nie zastąpi takiej marudy. Choć... numer z kablem był fajny - rzuciłem jakby nieobecny. Nostalgie... Meh-meh.

[Maysilee Griffith]

Połączenie: June July August

- Prawdopodobnie aż do późnej starości i, no, kopnięcia w kalendarz? - Zasugerowała, po raz kolejny przewracając oczami. Być może Wallace była faktycznie naprawdę wrednawą i przy tym dosyć upierdliwą osobą - nie to, by Maya jej nie lubiła; po prostu stwierdzała fakt - ale Phil także miał swoje za uszami. Zupełnie niczym każdy człowiek na tym świecie.
A jednak... Prędzej czy później, znajdował się ktoś, kto wytrzymywał z nimi wszystkimi. Czy to był partner, partnerka, czy ktoś z rodziców albo bliższej lub dalszej rodziny, czy domowe zwierzątko, a nawet rybka w akwarium. Jakoś to znosił. A ta dwójka wyglądała na ludzi, którzy mogli stać się sobie bliscy, nawet z przekomarzankami. Maya w pewnym sensie im tego zazdrościła, choć... Cóż, nie zamierzała o tym mówić, czyż nie? To zabrzmiałoby dosyć kiepsko, zwłaszcza w obecnych okolicznościach.
- Lubisz ją. - Podsumowując, uśmiechnęła się do telefonu. - Przyznaj, mimo wszystko, naprawdę ją lubisz.