[Imari Blanc]

czerwiec 2006
Seattle
Vincent Eddams & Marceline Hopper

Mercy bawiła się gumową piłką wielkości piłki do siatkówki, sama, całkiem dobrze. Jej rodzice byli zapewne gdzieś kawałek dalej, mając ją na oku - ale bez przesady. Miała w końcu 14 lat, była już całkiem duża, całkiem dobrze radzila sobie sama, wiec nie trzeba było jej mieć wiecznie przy sobie. Podbijała ją jak do siatkówki, dłońmi albo wnętrzem nadgarstków, starając się pobić swój prywatny rekord (a może rekord Williama?). I szło jej całkiem nieźle, gdyby nie to, że przy jednym z podbić jakiś przejeżdżający na desce starszy od niej chłopak podbił jej piłkę w bok - tak, że trafiła na drzewo. Odprowadziła go niezadowolonym spojrzeniem i fuknęła pod nosem. Spojrzała potem na drzewo i podeszła do niego, mając w planach.. w sumie co? Cieżko się na nie wskrobać, a ona miała sukienkę, na którą nalegała jej mama, a której ona absolutnie nie znosiła... Podparła się pod boki, obserwując piłkę w niezadowoleniu, jakby ta mogła spaść popchnięta s iłą woli.

[Vincent Edams]

Tymczasem ośmioletni wtedy Vincent, już obdarzony niezwykłymi zdolnościami, ale jeszcze jako wolny człowiek, bawił się niedaleko z młodszą siostrą - Vanessą. Byłą ona absolutnie najsłodszym dzieckiem, jakie widział świat. Wielkie, błękitne oczęta, burza loków koloru mlecznej czekolady, przewiązanych białą wstążką i różowe, rumiane policzki. Edams był dumnym, starszym bratem i bronił jej zawzięcie niczym lew( a raczej lwiątko). Uważał też, że ponieważ jest starszy, to ma już ogromną wiedzę o świecie i należy ją wykładać młodszej siostrzyczce.
- Nessi, nie ssij kciuka - upomniał ją po raz setny - Bo będziesz miała krzywe zęby, zobaczysz! - pogroził jej palcem
Usteczka Vanessy wykrzywiły się w smutną podkówkę
- Wćale nie ! - zasepleniła uroczo , robiąc się niebezpiecznie czerwona na buzi
VIncent poklepał ją po głowie.
- Będziesz, zobaczysz. Księżniczka Aurora na pewno nie ssała kciuka - wtedy to zauważył nieprzyjemną sytuację z piłką. - Chodź, pomożemy tej Pani- podał jej dłoń, którą Vanessa złapała w swoje pulchne paluszki.
Po krótkiej chwili, dotarli do strapionej Imari.
-Ale wysoko - zadarł głowę do góry. - Nessi, usiądź tu i czekaj, okej?
Dziewczynka pokiwała głową. Spojrzała na swoje stópki, po czym podreptała w kołko, podreptała aż usiadła tam gdzie stała.
A tymczasem Vincent uśmiechnął się i aktywował moc. A potem hops! i już właził po drzewie, jakby nie podlegał prawom grawitacji

[Imari Blanc]

Już prawie doszła do tego, żeby samej wpakowywać się na drzewo,nawet jeśli w sukience, bo musiałą odzyskać swoją piłkę i to najlepiej jak najszybciej, a stanie tutaj nijak jej nie pomoze.
A jednak pomoglo. Spojrzała zdziwiona na Vincenta.
- No, wysoko - przytaknęła - Nie mogę tam wejść - skrzywiła się wyraźnie, ale Eddams już pakował się na drzewo... i to... well. Szlo mu jak po drabinie. JAK? Obserwowała go w niemym zdumieniu z otwartymi ustami.
Spojrzała na Vanessę, ale ta zdawała sobie nic nie robić z tego co się dzieje, wiec wróciła spojrzeniem na chłopaka.
- Wow! - mruknęła tylko, zdziwiona zupelnie.

[Vincent Edams]

Vincent śmigał między gałęziami, nie bojąc się zupełnie, że mógłby spaść i z tej wysokości się poważnie połamać. W końcu miał swój mały sekret, który gwarantował mu bezpieczeństwo. Jeszcze kilka susów i był przy piłce. A to drań z tego wyrostka. Gdyby nie Edams, Imari by nie odzyskała swojej piłki już nigdy ! A przynajmniej do najbliższej burzy lub wichury.
- Uwaga, leci! - powiedział i zepchnął ją spomiędzy gałęzi.
Vanessa aż pisnęła, gdy Vincent bardzo nierozważnie skoczył z jednego konaru na drugi.
- Uwaziaj! Bo śpadnieś ! - zapiszczała z dołu.
Chłopak uśmiechnął się szeroko, schodząc dalej.
- Nie bój się, Nessi, nie spadnę ! - i w istocie tak było, Chwila moment i był już na dole, skacząc z ostatniej gałęzi w iście hollywódzkim stylu. Wylądował zadziwiająco miękko, w lekkim przykucu i wyprostował się z zadowoloną miną.

[Imari Blanc]

Imari udało się fuksem złapać piłkę w locie a potem obserwowała jak Vincent schodzi z drzewa., nadal ze szczeką na ziemi.
- Wow! Też tak chcę! Gdzie się tak nauczyles? - faktycznie wyglądał jak z jakiegoś filmu o spidermanie czy coś. Wpakowała sobie piłkę pod ręke.
- Jestem Mercy - podała do niego dłoń, w końcu właśnie tak miala wtedy na imię.. - A wy? - spojrzała na Nessie i Eddamsa. Zreszta dziewczynka była słodka, a Imari też miała młodszą siostrę, która jednak teraz była z rodzicami.

[Vincent Edams]

Edams wyszczerzył się szeroko. Od razu było widać, że niezły z niego łobuziak. I jakby odgadł jej myśli, odpowiedział konspiracyjnym tonem....
- Tak naprawdę, to jestem Spidermanem ! - zaśmiał się - A tak serio...Zawsze dużo łaziłem po drzewach, mama mówi, że to...dobry zmysł równowagi - pokiwał głową z zadowoloną miną
Również podał jej dłoń. Na oko był od niej młodszy jakieś pięć lat. Był też sporo niższy.
- A ja Vincent.. - potrząsnął jej ręką - A to moja młodsza siostrzyczka, Vanessa. - wskazał na dziewczynkę.
- Hej, mogę z Tobą pograć? Moja piłka wpadła do ogródka sąsiada, pana Jonesa, a ten stary pryk nie chce mi jej oddać. - czy odmówi tym sarnim oczętom ?

[Imari Blanc]

- Fajnie! Ja nie mogę w tej sukience wchodzic na drzewa ani na płoty ani w ogóle polowy rzeczy nie mogę w niej robić, nienawidze sukienek! - wyburczała patrząc na swoją, właściwie całkiem ladną, sukienkę.
- Ojej, jest urocza - rozpromienila się Mercy, patrząc na dziewczynke - Też mam młodszą siostrę - pochwaliła się - Jest gdzieś tam z rodzicami - obejrzala się przez ramię. Pewnie kupowali jej lody albo coś, zawsze ją troche rozpieszczali, ale nie mogla im sie dziwić!
- Jasne. A co z twoją siostrą? - spojrzałą na Nessie, w koncu ona byla trochę za mala zeby z nimi grać.

[Vincent Edams]

Dziewczynka się obdąsała. A co to zwyczaje, by to nie księżniczka Vanessa, była w centrum uwagi ? I wcale jej się nie podobało, że ta cała Mercy, miała taką ładną sukienkę i się tak uśmiechała do jej braciszka ! Spojrzała na Hopper i przybrała najgroźniejszy wyraz twarzy jakim umiała (czyli już ultra przesłodki), po czym przylgnęła do nogi starszego brata i łypała na Imari, niczym wkurzony chomiczek.
- Nessi, no coś ty? - zapytał Edams zdziwiony, nie rozumiejąc tych babskich foszków. - Księżniczki się nie dąsają, wiesz? - zauważył - Usiądź sobie pod drzewem, będziesz nam sędziować.
Pomysł się spodobał, choć Vanessa nie miała pojęcia jak się sędziuje, a pięć sekund później (bo tyle zajmuje odwrócenie uwagi dziecka), zaczęła się bawić swoją lalką.
- Masz jeszcze jakieś rodzeństwo ? - zapytał serwując. Mimo niezbyt imponującego wzrostu, potrafił nieźle odbijać. - Ja mam jeszcze starszą siostrę, Kate. I psa !

[Imari Blanc]

Na sczęście Vinc radził sobie z siostrą doskonale, wiec mała zajęła się sobą, a oni mogli zacząć odbijać sobie piłkę i rozmawiać beztrosko i otwarcie jak to tylko dzieciaki potrafią.
- Mi to się jednak wydaje, że księżniczki głownie się dąsają. Ale lepiej jej tego nie mówić - spojrzała na bawiącą się lalką dziewczynkę.
- Mam brata starszego też - odbiła piłkę do niego, ale dość niefortunnie i ta poleciała mocno w bok - Masz psa?! Moi sie nie zgadzają na psa! Nawet na chomika! A tak ich proszę razem z Claire...

[Vincent Edams]

VIncent zaśmiał się cicho pod nosem, tak by Vanessa tego nie słyszała.
- Ja też tak myślę, ale nie mogę jej tego powiedzieć, bo się obdąsa. - zachichotał i pobiegł po piłkę, którą Imari wybiła za daleko.
-Noooo...nazywa się Rex, jest ber...berdnarczykiem? Albo bernijczyjkiem ! - nigdy nie potrafił zapamiętać rasy swojego psa. - I ma taką śmieszną, ciągle uśmiechniętą mordkę. I normalnie on umie pasać owce! - zaserwował znowu.
Tak to już było z dziećmi. Ledwie się poznali a już się zachowywali, jakby się znali z dwa lata.
- Psy są fajne ! Ale musiałem obiecać, że będę go wyprowadzał, karmił i się z nim bawił. Może też im to obiecaj? - podsunął.

[Imari Blanc]

Zachichotała razem z nim zerkając na niczego nieświadomą Nessie.
- Ale jest taki biało brązowy czy taki czarno biały? - chciała wiedzieć dokładnie Mercy, jakby to mialo jej cokolwiek dać, no ale każdy widział Bethoveena, wiec pewnie by coś jej dalo... może. Jakieś bardzo bardzo ogólne wyobrażenie dużego psa z faflami.
- I tak się ślini? Ale super! - wydawała się zachwycona taką opcją
- Już im tak mówiłam - zmarszczyła nos w niezadowoleniu, odbijając piłkę dalej do niego. - Ale to nie dziala. Mówią, że nie mozemy mieć psa ani innnego zwierzaka ani nic. I że mam siostrę - prychnęła. Być może już przygotowywali się do oddania dzieciakow, do wyjazdu, do cholera wie czego i nie chcieli brac na siebie takiego balastu jakim był pies albo kot czy cokolwiek innego?
- I wychodzisz z nim? Sam?

[Vincent Edams]

- Ma taki biały pyszczek, przy oczach ma takie czarne, a poliki to ma brązowe ! -tłumaczył po kolei- I ma czarny grzbiet i biały brzuch - chciał pokazać, któe miejsce jest białe i na chwilę zapomniał o istnieniu piłki, przez co dostał nią w nos. Nie był jednak beksą i zaczął się śmiać.
- No i się nie ślini ! Jest za to bardzo puchaty i umie aportować. - chwycił piłę w dłonie i odbił do Imari
Na uwagę Hopper o zwierzątku w postaci siostry, znów wybuchnął głośnym śmiechem
- Kurczę, szkoda! Ciekawe czemu nie możecie mieć psa? Może Twoja mama lub tata mają alergię? Albo któreś z rodzeństwa? Są podobno koty co nie mają sierści i psy co mają włosy, jak ludzie! I wtedy cię nie zagną z alergią! - czuł się teraz bardzo mądry. Przeczytał to ostatnio w Encyklopedii Zwierząt !
- Noooo...ale nie mogę odejść daleko. Tylko wokół domu, powiedzieli, że jestem jeszcze za mały. A wcale nie, przecież mam już osiem lat ! - burknął - Teraz też nie jestem sam, nie pozwoliliby mi tu przyjechać samemu, a wcale nie mam daleko. - jego rodzice siedzieli całkiem niedaleko. Tata huśtał starszą siostrą na huśtawce a mama korzystała z chwili relaksu i czytała książkę.

[Imari Blanc]

- OMG, musi być uroczy! Musisz go kiedyś tu przyprowadzić! - zapliła się do tego pomysłu jak to tylko dzieciaki potrafią. No bo kurcze taki wielki pies i taki czarno biało brązowy i się nie ślini i jest taki ladny i umie aportować!? MARZENIE.
- Może jak moja mama takiego zobaczy to się zgodzi, przyprowadź go kiedyś, co? - odbijała dalej piłkę do niego, podskakując przy tym lekko.
- No ale to są takie duze psy też? Czy tylko małe? Bo ja to nie chcę małego, chcę takiego co bedzie tak duży jak ja, jak stanie na dwóch łapach! - a już była całkiem wysoka, fakt. Co prawda Vinc miał jeszcze kilka lat, zeby wystrzelić ze wzrostem, więc wszystko może się zmienić.
- Pewnie niedługo ci pozwolą, nie? Chociaż ja nadal nie mogę nigdzie dalej jeździc sama, a mam 13 lat! - fuknęła, odbijając piłkę dalej.
- W ogóle to ja tu jestem prawie codziennie, no czy tam co dwa dni to się można spotkać, nie?

[Vincent Edams]

Vincent błysnął białymi ząbkami i zaserwował nieco mocniej.
- Jasne, przyprowadzę go ! - powiedział ochoczo - To jest duuuży pies ! - w końcu sam Vincent nie należał do wysokich. - Jakby stanął na dwóch łapach i położył łapy na twoich ramionach, to na bank by cię przewrócił! Ale on nie jest groźny, jest trochę jak dziecko, uwielbia się bawić. - zapewnił ją.
Spojrzał na nią zdziwiony i znów oberwał piłką w głowę. Pech bycia niższym.
- No co ty? Ja też jestem tu bardzo często, jak to możliwe, że się spotykamy pierwszy raz? - w końcu dla dziecka, to nie było takie oczywiste. - Ej to ja mogę przyprowadzić moją starszą siostrę, może się zaprzyjaźnicie, jest w tym samym wieku! - rozmasował czoło i czmychnął po piłkę

[Imari Blanc]

- O kurcze! - przeklnęla, skoro rodziców nie było blisko.
- To musi być super! Musisz, musisz go przyprowadzic! - zapaliła się do tego, mocniej odbijając piłkę i pewnie dlatego Vinc dostał w czolo.
- E, nie wiem. Może byliśmy w innej części parku czy coś - a bardziej prawdopodobne, ze na siebie w ogóle nie zwrócili uwagi, bo mieli glowy zajęte czymś zupełnie innym niż rozglądaniem się, zabawą z rodzeństwem, użeraniem się z rodzicami o kolejnego rożka z wózka albo jeszcze czymś innym.
- No pewnie! - zgodziła się - to może poznasz też mojego brata i siostrę i w ogóle się wszyscy w coś pobawimy! Moze w zbijaka? Ale to chyba bez tych najmłodszych..