[Fay Murphy]

Fay chyba nie chciała zapeszać. Plus uznałam w późniejszej grze, jedyną osobą, której Murphy powiedziała, był Ronnie, więc nie chcę mieszać xD Inaczej pewnie powiedziałaby Mike'owi o co naprawdę jest stawka. Na razie jednak potrzebowała jeszcze trochę czasu, żeby samej to sobie poukładać, żeby minął ten pierwszy szok związany z faktem, że jej siostra jednak żyje i ostatnie dwanaście lat żyła w kłamstwie. Jak bardzo inne mogłoby być jej życie, gdyby wiedziała od początku? Być może nawet w ogóle nie uaktywniłby się jej gen x...
- Nie wiem, po prostu... ryzykuję mniej niż inni. Mam całkiem spore szanse, żeby wyjść z tego bez szwanku - powiedziała tylko. To zrozumiałe, że się martwił, pewnie gdyby sytuacja była odwrotna, ona czułaby to samo. Chciała mu tym tylko powiedzieć, że sytuacja nie była tak zła, jak on myślał, że była. Przynajmniej nie jej.
- W porządku, też będę się zbierać. Mam jeszcze parę rzeczy do zrobienia w związku z tym... wszystkim - odparła, również się podnosząc. To prawda, raczej nie odwiódłby ją od tego pomysłu, więc niewiele mógł zrobić w tej kwestii. A przekonywanie ją na siłę nie miało sensu.
- Będzie dobrze - zapewniła go i o ile przyjacielskie całusy czy uściski mogła wybaczyć, tak mierzwienie włosów już niekoniecznie, więc chłopak mógł usłyszeć rozbawiono-oburzone eeeej z jej strony. Chciała odpłacić się pięknym za nadobne, jednak chłopak był szybszy i zaraz zniknął w łazience. Wtedy Fay także opuściła domek.

// zt