Znalezionych wyników: 584

Czyli to też nie było to? Lam aż podrapał się po głowie, porównując sytuację bo znajomego im bohatera z filmów Marvela.
- Wrócimy do tego tematu.
Stwierdził krótko, bo teraz wypadało zająć się stanem zdrowotnym Alexa i zaprowadzić go prosto do łazienki, aby gorąca woda rozgrzała jego ciało. Gdy tam dotarli, Alex ogarniał siebie, Liam zrobił to samo ze sobą i dodatkowo przygotował dla nich gorącą herbatę. Postawił na ławie dwa kubki, siadając po chwili obok Alexa, wycierającego włosy.
- Żaden z nas tego nie przewidział. Nie przejmuj się.
Poklepał go po plecach w ramach pocieszenia.
- Ważne że żyjesz. Nigdy wcześniej nie przytrafiło ci się coś takiego? Może to jeden ze skutków ubocznych jak przeholujesz z mocą?
Zapytał z troską w głosie ale też i zaciekawieniem, czy może faktycznie ten dziwny do opisania stan ma związek z mutacją Alexa? Jak wrócą do bractwa, to pewnie zaczną szukać definicji tej sytuacji i rozwiązania dla Alexa.

Również wyrażam chęć udzielenia pomocy przy prowadzeniu forum. Raz się już było adminem na tym forum, podejmę ponownie tę lub inną funkcję, choćby na powrót Mistrza Gry, bądź pomaganiu przy sprawdzaniu Kart Postaci.

Dodam tez, że jestem gotów dorzucić się do serwera TG, jeżeli znajdą się również chętni włożyć w to wkład, abyśmy mogli kontynuować dalej grę na tym co mamy, bez konieczności przenoszenia się na darmową wersję serwera.

Liam spojrzał na Alexa z uniesioną brwią, słysząc o opcji utraty kontroli nad mutacją. Przecież nie używał zmysłów. Czy może jednak to robił? W jego przypadku nie było akurat widać, kiedy z nich korzysta, a kiedy nie. Czy utrata kontroli nad ciałem to jeden ze skutków ubocznych o jakim Liam nie wiedział? To pokazuje jak jeszcze niewiele o sobie wiedzą.
- Chcesz mi powiedzieć, że używałeś swojej mutacji aż do przekroczenia limitu?
Zapytał dla pewności, czy dobrze go zrozumiał. Pomagając mu usiąść i narzucając następnie ręcznik na plecy.
To co opowiadał a Liam słuchał, brzmiało jak z filmu Doktor Strange. Stan OBE
- Głupio brzmi, że to Ci się przytrafiło. Normalnie jak w Doktor Strange. Narobiłeś mi stracha.
Westchnął, bo sam do końca nie wiedział jak to opisać, ocenić i czy wierzyć? Dużo jednak było teorii o tym, że dusza odrywa się od ciała.
- Wracamy do domu. Opłuczesz się i ubierzesz, a ja przygotuję gorącą herbatę dla nas.
Zaproponował i pomógł wstać Alexowi, użyczając mu swojego ramienia. Gdyby miał problemy z chodzeniem. O ile skurcze czy cokolwiek to było mu już puściły. W domku wrócą do tego tematu na spokojnie, w lepszych warunkach. Zabrał jeszcze ich rzeczy i ubrania, po czym ruszyli do ich tymczasowego miejsca zamieszkania. Szczęście, że nie mieli zbyt daleko. Liam otworzył drzwi i mogli wejść do środka. Zaprowadził Alexa do łazienki i zostawił mu jego ubrania. Przyniósł mu nawet dodatkowy ręcznik i zostawił samego na parę minut. W tym czasie zajął się sobą i umył w zlewie kuchennym, gdyż niewiele był brudny od piachu, w przeciwieństwie do Alexa. Ubrał się i ogarnął czajnik zalewając wodą i wstawił na gazie. Wyszedł jeszcze do swojego samochodu po przygotowaną torbę z zapakowanym jedzeniem i napojami. Wrócił i wykładał z niej wszystko co było im potrzebne na te trzy dni. W tym ich kubki, kawę, herbatę itp.

Liam nie poddawał się i wprowadzał powietrze do ust Alexowi, co jak widać pomogło. Parker odzyskał możliwość oddychania i odruch organizmu nakazał mu wypluć wodę. Ellsworth odsunął się trochę, aby dać mu przestrzeń, ale też sam w sobie odczuł niewyobrażalną ulgę, że Alex żyje.
- To ja powinienem się zapytać, co się stało. Tonąłeś.
Odgarnął swoje mokre włosy do tyłu, odpowiadając Alexowi poważnie lecz z nutą małego przerażenia. Alex go dosłownie wystraszył.
- Koniec pływania na dzisiaj. Możesz wstać?
Oznajmił stanowczo i zapytał przy okazji, by wiedzieć czy ma go nieść na rękach do domku, czy będzie wstanie sam się podnieść i najwyżej o niego oprzeć. A widząc że drży jakby z zimna, wstał i podszedł po ich wszystkie rzeczy leżące nieopodal, biorąc ręcznik i pomagając partnerowi się chociaż podnieść do siadu, by narzucić mu go na plecy. Kij z tym, że byli teraz ubrudzeni od piachu i przemoczeni. Tu ważne było teraz życie Alexa. Czy było coś, o czym Liam nie wiedział a powinien?

Przez ostatnie miesiące trzeba było się ukrywać i nie można było sobie pozwolić na takie rekreacyjne wyjazdy. Ale dzisiaj mogli. Pomysł wstępnie się udał z powodzeniem i udało im wspólnie dojechać do celu. Celu ich marzeń, by być wśród natury sam na sam. Nie musieć siedzieć w jednej dziupli zwanej siedzibą Bractwa. Należy jednak pamiętać, że była ich miejscem ochronnym, bezpiecznym przed stróżami prawa. Dzisiaj mieli oddać się swoim przyjemnością i skorzystać z tego, czego nie mogli wcześniej. Lecz Alex bardzo pozytywnie Liama zaskoczył. Dla niego najważniejsze teraz było zamoczyć się w chłodnej wodzie jeziora. Poczuć się bliżej natury, tylko we dwoje.
Liam oczywiście skorzystał z zaproszenia. Zanurzył się i wyłonił zgarniając swoje nieco długie włosy do tyłu.
- Także nie miałem takiej możliwości.
Zgodził się z tym, że przez ostatni okres czasu było to bardzo utrudnione. Choć on w sumie poradziłby sobie z tym problemem, umiejąc się bronić ale Alex, nie był tak wyszkolony jak on.
Wszystko było fajnie, Liam nawet podpłynął sobie motylkiem kawałek, zatrzymując za chwilę gdy dostrzegł że z Alexem coś się dzieje. Widząc jak jego ciało znika pod wodą, wręcz spanikował wewnętrznie.
- Alex!
Nie było czasu na zastanawianie. Nabrał powietrza w płuca i zanurzył się odnajdując jego ciało opadające bezwładnie na dno. Podpłynął do niego tak szybko jak potrafił i złapał pod ramię by wynurzyć z nim na powierzchnię. Uchwycił go następnie odpowiednio pod pachami i skierował do brzegu. Najwyraźniej było już koniec zabawy w wodzie.
Dopłynąwszy do brzegu, wyciągnął Alexa ciało na brzeg i sprawdził czy oddycha, przykładając ucho do jego ust. Jeżeli nie, postanowił od razu zastosować metodę usta-usta.

Nie ma jak wstawiać ogłoszeń, więc piszę tutaj.
Bractwo.. Dla chętnych osób będzie misja z pozyskaniem dóbr technologicznych i innych dla ugrupowania, Szczególnie wykazać się będą mogli łowcy w terenie. Przygarniemy każdą chętną osobę, która zechce wziąć w tym udział! Misja prowadzona będzie przez MG.
Fabularna data wydarzenia: 18 czerwca!
Realnie wydarzenie zostanie zapoczątkowane postem Chloe.
W razie pytań, kierować się do: Chloe i Liama

Chyba najbardziej przerażona w tej sesji strzeleckiej była Chloe. Można było to po niej zauważyć, kiedy po słowach Liama zaczęła być bardziej przejęta tym co zamierzali zrobić z Zackiem, prosił aby zaufała im.
- Wiemy, ale na prawdę, nie martw się.
Uspokoił "siostrę", aby nie panikowała i im serio zaufała. Są świadom tego, że posiadali bronie załadowane ostrymi nabojami. Liam wiedział, że nie może trafić w Zacka, gdyż jego umiejętności daru medycznego tu w Bractwie cenne. Z kolei o siebie nie przejmował się. Wierzył, że Zack go wyleczy, gdyby dostał. Problemu tu nie widział.
- Chloe, proszę Cię.
Tym razem Liam powiedział poważnie i jemu nie było do śmiechu strzelać do niej. Miał przeprowadzić szkolenie z strzelania. Robił to tak jak umiał. Może i poleciał z prezentacją za daleko, ale chciał im udowodnić, jak to jest strzelać też pod wpływem chwili.
Gdy Zack był gotów, stanęli pierw do siebie przodem, potem plecami a następnie ruszyli przed siebie odpowiednią ilość kroków. Chwila oddechu, po czym odwrót i cel w siebie wzajemnie. A dokładniej - w głowy. Jednocześnie, niczym mentalna komunikacja, wystrzelili pociski a ten przeleciał obok ucha. Liam poczuł i usłyszał świst pocisku przelatujący tuż obok. Był co prawda stres, ale zaufał przyjacielowi. Tak samo jak on, zaufał jemu. Liam po tym pokazie zbliżył się do grupy i zauważył, że Zack zamierzał coś przekazać, pokazując w języku migowym. Od razu zrozumiał, że ten chce coś "powiedzieć" młodym, więc zaczął tłumaczyć na głos.
- "Jeżeli pociski skręciłyby w lewo lub w prawo i któryś z nas by dostał... oznaczałoby to o zbyt płytkim lub głębokim ułożeniu palców na języku spustowym... Mogłaby być też wina niefrontalnego ułożenia korpusu ciała lub zbyt mocnego dociskania kciuka ręki wspomagającej do broni..."
Część słów rozumiał po swojemu, ale na pewno nie zmieniało to za mocno znaczenia przekazu Zacka. Przy czym mieli tu osoby które języka migowego nie znały.
- "Na misjach nie wolno polegać na adrenalinie... Nie wystarczy wyciągnąć broni i na ślepo strzelić w stronę wroga... Pamiętajcie, strzał ma być przede wszystkim celny... aby wróg nie zdołał oddać strzału w Waszą stronę... Jeżeli spudłujecie albo rana nie będzie śmiertelna - możecie nie mieć już drugiej szansy... Jednocześnie musicie zrobić to szybko... Właśnie dlatego tak ważne są szkolenia takie jak to dzisiejsze... które rozwiną Wasze umiejętności... Adrenalina aktywuje nasz instynkt przetrwania... Przyspiesza czas reakcji oraz pomaga sprawniej ocenić sytuację, jednak to doświadczenie daje nam przewagę nad wrogiem... Ćwiczcie systematycznie, a uczynicie ze swojej broni pożyteczne narzędzie."
Przerwy robione przez Zacka były bardzo pomocne, aby Liam mógł ułożyć zdanie i je przedstawić dziewczynom. Od siebie też dodał.
- Jeżeli znajdziecie się w sytuacji takiej, jaką Wam zaprezentowaliśmy. Wiedzcie, że zaufanie do towarzysza jest w tym najważniejsze. Masz wroga za plecami przyjaciela, pozwolisz mu by go zabił, czy strzelisz ryzykując?
Tu spojrzał na Chloe. Wystarczyła wyobraźnia. Nie bez powodu zrobili pokaz. Spojrzał po każdej z dziewczyn, oczekując pewnie jakiejś odpowiedzi. Wątów, pytań lub czegokolwiek.

Od końca lipca, nie ma żadnego aktywnego administratora. Nie przeszkadzało to nikomu, do czasu aż zaczęły się pojawiać problemy, wynikające z tego, że były prośby o odzyskanie koloru, przywróceniu konta do aktywnych, a także nowe prośby o tematy i działy. Do dziś nie zostało nic z tego zrealizowane.
Dopiero w ostatnim czasie, dowiedzieliśmy się z jakiego powodu pojawiła się nagła nieobecność Samanthy. Wszyscy zrozumieli i czekają nadal na jej powrót. Ale moment, przecież jest jeszcze jeden admin! Dlaczego więc nie zaopiekował się forum? Dlaczego nie spełnił próśb graczy? To były zadania wymagające poświęcenia 5 minut. Góra 10 minut. Już nie mówimy o rozwinięciu głównej fabuły, gdyż z jednym Mistrzem Gry byśmy sobie poradzili.

Zastanawiające jest to, dlaczego Aaron nie przyjęła zaproponowanej pomocy i sugestii o znalezieniu zastępcy czy pomocnika do prowadzenia forum, bo jak sama napisała w ogłoszeniu że nie ma czasu. Taka osoba na zastępstwie pomogłaby w tych sprawach administracyjnych, które czekają na realizację i nie trzeba byłoby zamykać forum. Nie kiedy są ludzie którzy chcą tutaj nadal grać.

Podobno na niektóre pytania nikomu, albo wybranym osobom nie udzielała odpowiedzi. Szczególnie kiedy chodziło przyszłość forum i chcieliśmy wiedzieć co dalej z serwerem. Dopiero potrzebne odpowiedzi otrzymałem od zupełnie innej osoby, opiekuna serwera tego forum, dzięki któremu zostaliśmy uspokojeni w tej sprawie, że forum będzie stało dalej i nie zniknie.

Do czego zmierzam? Do tego, że wystawiono ogłoszenie z początkiem września z informacją o tym, aby każdy kto może by zapodał jakieś sugestie i propozycje na dalszą fabułę forum. Mimo iż gracze którzy grają i zależy im na forum, mają już swoje wątki i chcieliby móc je kontynuować dalej, nad fabułą by się pomyślało w swoim czasie. Ale nie dano nam nawet odpowiednio dużo czasu na przemyślenia, ponieważ niespodziewanie parę dni później pojawia się informacja o - zamknięciu forum.
Zapytam jeszcze: z kim administrator rozmawiał w sprawie tej decyzji? Ja nie otrzymałem żadnej takiej wiadomości ani zapytania. Ani na forum, ani na discordzie.

Piszę w swoim imieniu:
Nie chcę aby to forum The Gifted zostało zamknięte. Wyrażam nawet chęć udzielenia pomocy w jego ożywieniu, podniesieniu i prowadzeniu sesji graczom.

Jeżeli komuś jeszcze zależy na tym, aby forum nie zostało zamknięte - niech napisze poniżej.

- Mówisz tak, bo dopiero zaczynasz, jeżeli nigdy nie trzymałaś broni w ręku i nie ćwiczyłaś. Szczerze Ci powiem, że jak się wprawisz i nabierzesz doświadczenia, to pomimo tego co powiedziałaś, tarcza nie będzie dla Ciebie przeszkodą i stwierdzisz, że do niej strzela się znacznie łatwiej niż do ruchomego celu.
I tutaj Liam po prostu wziął broń, wyciągnął rękę i strzelił od razu do tarczy trafiając w nią., nie zachowując tych zasad jakie przekazywał dziewczynom. Udowodnił, że strzelanie do tarczy nie jet trudne, jeżeli człowiek będzie systematycznie trenował. To nie jest nic trudnego.
- Po prostu to wymaga systematycznej pracy. Moje początki też były kiepskie. Za nie trafienie w puszkę, nie dostawałem jednego posiłku.
Westchnął z uśmiechem, przedstawiając tym samym jakie on miał surowe warunki szkoleniowe przez swojego mentora. Był wtedy dorosłym już nastolatkiem, który mógłby już prawnie korzystać z broni, to całe niemal dni miał przeznaczone na uczenie się strzelania.
Kiedy przyszła kolej na Annę, widział po niej pewien problem z utrzymaniem broni, wahanie się i drżenie dłoni. Nawet i jej pomógł, ale oznajmiła że jednak nie da rady. Co innego przyjść, a co innego przełamać lęk. Możliwe że nawet strzały ją wystraszyły i mogły przywołać nieprzyjemne wspomnienia, o których Liam mógłby nie wiedzieć. A nie rozmawiali na ten temat, chyba.
Następnie miała podejść Amber, bowiem Liam odpuścił Annie, skoro nie dawała rady. Znajdzie się dla niej inny sposób do walki i korzystania z broni. Jest na to sporo możliwości. I Amber Liam pomógł z trzymaniem broni, celowaniem, ustawieniem pozycji. Na strzelanie z biegu czy z marszu przyjdzie czas. Teraz ważne było aby przyzwyczaiły się do posiadanej broni i wiedziały jak trzymać. A stabilniej dla kobiet jest mieć w obu dłoniach.
W pewnym momencie i Zack zdecydował się dołączyć, którego siedzenie i gapienie mogło nudzić. Liam poczuł jego trącenie łokciem i spojrzał w jego stronę, po czym na kaburę i zrozumiał przekaz. Nakazał więc dziewczynom się nieco odsunąć i Zack mógł zaprezentować swoje umiejętności. Choć Liam wpadł na nieco inny pomysł. Podszedł do niego i szepnął mu do ucha.
- Co Ty na to by zademonstrować im coś dynamicznego?
Zapytał ciszej, aby tylko Zack usłyszał jego propozycję. Ale też Liam nie był pewny, czy nie wystraszą obecne tu dziewczynki.
Jeżeli Zack się zgodził, Liam dodał kilka szczegółów i odebrał odpowiedź od Zacka z jego języka migowego. Chodziło oto, że
zadziałają od razu jak się oddalą od siebie licząc odpowiednią ilość kroków. Jak w westernach. Nim do tego przeszli, Liam zwrócił się do dziewczyn.
- Damy Wam mały i krótki pokaz jak z filmów. Ale bez obaw, nie pozabijamy się. Przynajmniej ja nie mogę w jego trafić, gdyż Zack jest cenny dla nas.
Tu spojrzał na kolegę z uśmiechem, wiedząc jakie właściwości ma jego moc.
- To ma być też lekcja pokazowa, nawiązując do wspomnianej adrenaliny Chloe. Co niemożliwe, jest możliwe. I też możecie się tego nauczyć. Choć w Waszym przypadku lepiej jakby to Leilah zaprezentowała.
I tu westchnął. Szkoda że odeszła. Potrzebowali dobrej kobiety zaznajomionej w strzelaniu, bo by lepiej podniosła obecne tu amatorki na duchu i pokazała, że kobieta tez potrafi. A to on zajął jej miejsce w ochronie. Trudno się mówi. Spojrzał na Zacka czy zaczynają. Chyba że chciał coś dodać, to Liam im jego język przetłumaczył mówiąc swoim głosem.

Możliwe więc, że Liam zrozumiał to tak, jakby Alex nie chciał w ogóle opuszczać Bractwa siedząc w czterech ścianach. Teraz do niego dotarło, że chodziło tylko i wyłącznie o miejsca typowo publiczne, ale nie łono natury, gdzie nikogo nie ma. Więc wyciągnięcie go nad jezioro było dobrym pomysłem. To było nawet miłe ze strony Alexa, że tak mu na nim zależało. Misje ratunkowe tylko dla niego... Aż Liamowi głupio się zrobiło, że akurat przez niego musi być wyciągany z tarapat. Jak nie epidemia, która go rozłożyła to potem skręcił kostkę i nie mógł wrócić do Bractwa po pożarowym incydencie.
Liam nie odpowiedział nic. Bo nie wiedział co. Głupio tak trochę być ratowanym przez ukochanego, kiedy to samemu jest się wojownikiem narażającym życie by ratować innych. Ale z drugiej strony to nawet dobrze jest mieć kogoś takiego. Pozwolił by Alex wygrzebał swoje gatki kąpielówki, a on sam rozejrzał się po domku by wiedzieć co gdzie jest i jak wygląda. Nawet swój bagaż zostawił w znalezionym pokoju dwuosobowym. Tam dopiero wygrzebał swoje kąpielówki i ręcznik, mogli wtedy iść na wymarzone jezioro Alexa.
Daleko nie mieli. Przy okazji mogli podziwiać przyrodę, nacieszyć powietrzem leśnego królestwa. Aż dotarli na miejsce. Alex błyskawicznie zrzucił wszystko z siebie i pognał aż do wody. Liam trochę musiał się rozejrzeć jakby w upewnieniu czy teren jest bezpieczny. Wtedy rozebrał się i już słyszał jak Alex go woła. Pomachał mu że jeszcze chwila. Przebrał pod ręcznikiem gatki na kąpielówki i zostawiając wszystko zabezpieczone i zwinięte w ręcznik podszedł do brzegu wody i wszedł do niej powoli, przyzwyczajając organizm do jej chłodu. Im wchodził głębiej, wtedy zanurzył się w całości i wyłonił odgarniając swoje długie włosy. Miał od Alexa dłuższe, to więcej było z nimi roboty.
- Przyjemna woda.
Stwierdził przecierając twarz. Też nie pamiętał kiedy ostatnio sam sobie pozwolił na takie przyjemności.

Chloe rozbawiła go z pomysłem o ulotkach, ale jak chce to niech próbuje. Nie bronił.
- Też mam przyjść?
Zapytał z uśmiechem, choć wiedział że nie musi. To jej szkolenie, ale jeżeli będzie potrzebowała jego pomocy przy tym, oczywiście jej użyczy. Co najwyżej wpadnie popatrzeć i ewentualnie coś doradzi. Ale to od niej musi paść decyzja. On miał za zadanie nauczyć amatorów strzelania z broni. Bowiem był w tym bardzo dobry.
Kwestię z konkurencją już zostawił ale uśmiechnął na jej słowa i puknięcie w ramię. Nawet nie oddawał. Czasami nie potrafił chyba wyłapać kiedy dziewczyna żartowała. Cóż, nie rozgryzł jej jeszcze tak dobrze jak Alexa.
- To idziemy po leki dla Ciebie. Może jak znajdziemy inne możliwości Twojej mocy, nie będziesz odczuwać tych migren.
I dobrze gdyby tak było. Nie chciał jej widzieć ciągle męczącej się z bólami głowy.
Jeżeli się zgodziła, opuścili razem pomieszczenie. Liam od razu jej zapowiedział że później sprzątnie ten bałagan z rozwalonym workiem.
Wieczorem czekał na Chloe w swoim pokoju pilnując małego Tengfeia bawiącego się samochodzikiem. Wręczył jej obiecaną teczkę kundla i przy okazji na swoim laptopie pokazał jej omawiany dzisiaj rejestr departamentu jaki sporządzają odnośnie mocy mutantów. Wykreśleni byli Ci co nie żyją. Uprzedził tylko, że nie ma najświeższych informacji i to są dane z ostatniego roku. Miała teraz pewność, że coś takiego jest prowadzone.

[z/t x2]

- Nie bez powodu jestem hakerem, więc przede mną wiele takich instytucji nic nie ukryje. Nie bez powodu się szkoliłem, aby sprytnie omijać zabezpieczenia i wykradać dane. Tak. Istnieje spis mocy mutantów. Inaczej nie wiedzieliby kogo do jakich zadań przydzielać, jeżeli chodzi o kundli czy ogarów.
Wyjaśnił Chloe, wtrącając także element swojego zawodu i potwierdzając, że taki spis istnieje w Departamencie. W dodatku była w AlterGenetics to sama widziała co tam posiadali. Jako laboratorium do eksperymentowania na obdarzonych, także musieli prowadzić własny spis posiadanych darów przez mutanty. Zaczynając od dzieci.
- Zrób spotkanie łowców. Porozmawiaj z nimi. Zrób taką integrację, by każdy między sobą wiedział jakie posiada zdolności. Łatwiej o zaufanie i współpracę.
Zaproponował. Choć kto wie czy i on nie będzie musiał na takim się pojawić, skoro jest także strzelcem i Hopper go często brał na misje, gdy nie miał innych pod ręką. Robił za awaryjną osobę, rezerwę na wypadek pilnych misji, zadań.
Sugestia w sprawie rozwoju mocy Chloe o leczenie łzami, mogła brzmieć zabawnie a Liamowi dziewczyna przypomniała o tym, że jest fanką tej serii. A skoro tak, to kto wie czy może faktycznie jej moc po rozwinięciu się, będzie takie cuda potrafiła? Uleczyłaby trudne rany? Trucizny?
- Może nie konkurencja, ale wsparcie i pomoc. Każdy z nas ma limity i jeżeli przyjdzie moment, że Zack nie podoła, Ty go zastąpisz.
Wyprostował jej myśl zmieniając trochę tok myślenia. Liam nie widział negatywów jej mocy, ale bolało go że aby ją rozwijać musi dać się zabijać.
- Znajdziemy sposób na rozwijanie Twojej mocy tak, byś nie musiała ginąć.
Dodał szczerze.
Później przedstawił jej dane na temat tego mutanta, o które go parę dni temu prosiła. A potem podeszła i przytuliła się. Objął ją jak młodszą siostrę nic nie mówiąc. Cieszył się, że mógł jej pomóc. Bo dzięki temu on sam czuł się potrzebny. Że mógł coś zrobić dla kogoś.

- Ostatnio?
Liam zerkając w lusterko dostrzegł że Zack odpowiadał i zadał jednocześnie pytanie. Mieli też chwilowy postój na czerwonym świetle co pozwoliło wyłapać z jego języka migowego nieco dłuższą wypowiedź. Chwilę Ellsworth musiał się zastanowić, co tak faktycznie mogło sprawić, że Alex od razu zmienił zdanie.
- Chyba za często mu wspominałem o wyjściu z bractwa na luzie. Ponoć Amber Alexowi też proponowała wyrwanie się z siedziby, ale odmówił.
Wniosek z tego, że nie tylko Liam próbował i jemu o dziwo Alex nie odmówił. Choć upierał się, że nie będzie wychodzić, by się nie narażać. Kwestią był pomysł gdzie, domek nad jeziorem zdecydowanie lepiej brzmi niż klub nocny. Tu byliby sami, a tam wśród tłumu ludzi. Możliwe że trudni do wyłapania ale Parker i tak nie czułby się bezpiecznie. Nawet jeżeli byłby z Liamem.
Ruszył pojazd dalej, skupiając się na trasie. Słuchał jednak słów Chloe, która odpowiadając przy okazji Zackowi, pomagała mu zrozumieć temat jaki pociągnęli dalej. Bowiem nie zawsze Liam mógł gapić się w lusterko by odczytać język migowy kolegi. Musiał ich bezpiecznie dostarczyć na miejsce.
- Jeżeli ten wyjazd się uda, oraz mój z Alexem. To możemy pomyśleć za jakiś czas o jakimś dla czterech osób.
Inaczej mówiąc, testowali. Czy będą bezpieczni w mniejszej grupie i jeżeli tak, to czy uda im się zorganizować wypad czteroosobowy jakiś czas.

- A ja jestem odpowiedzialny za bezpieczeństwo wszystkich w tym budynku. Więc jeżeli kogoś będę potrzebował na miejscu, to zostanie.
Odbił jej piłeczkę i to dość poważnie. Jako że ich rozmowa zeszła na poważniejszy tor i próbowała mu chyba wytknąć jak ważną ma funkcję w Bractwie. Nie ona jedna miała. Każdy ją miał. Każdy na ostatnim zebraniu został do czegoś przydzielony i zaufano im, że sobie poradzą. Tak i teraz, Liam jej przypomniał że nie tylko ona ma ciężko.
- Są.
Wtrącił się w jej słowa, kiedy zarzuciła jakoby nie było żadnego rejestru czy spisu mocy mutanckich. Tu mogła być w błędzie, gdyż Liam dokopał się kiedyś do informacji DOGS, że takowy spis albo podobny posiadali. Choćby nawet ze względu na posiadanie kundli. Co ułatwia im wybieranie odpowiednich z mocami do jakichś działań.
- Tobie też można pomóc z opanowaniem i odnalezieniem innych zalet mocy. A skoro zaczerpnęłaś wiedzy o feniksach, to czy wiesz że ich łzy prawdopodobnie leczą?
Spytał unosząc brew ku górze. Być może nawiązał do Harrego Pottera, ale sprawdził jej wiedzę czy w to wierzy. Może i jej moc posiadałaby takie właściwości? Pomogłaby komuś ratując życie, niż wysadzając siebie.
Tym samym też dowiedział się co takiego spotkało Chloe na ostatniej misji, co brzmiało jak jakiś dobry horror komediowy z rytuałem jakiegoś spalenia. Tylko współczuć że znalazła się tam i popsuło jej to spojrzenie na siebie i otoczenie.
Poczekał więc aż się wygada do końca, bo możliwe że go nie słuchała tylko kopała w ten niczemu niewinny worek, aż się rozpadł. Niby po wyrzuceniu emocji jej przeszło, ale westchnął kiedy nalegała na to by ją czymś zajął.
- Chloe.
Zaraz przypomniała o tym kundlu. Miał o nim dane. Wiedział kto to.
- Tak, znalazłem. - Potwierdził.
- Gabriel Lacroix. Więcej danych na jego temat mam u siebie w pokoju. Wpadnij później to Ci dam. Kundel na usługach Departamentu. Być jeden z kolejnych, któremu zrobiono pranie mózgu.
Dodał i czekał na jej reakcję. Z kobietami to jednak trzeba ostrożnie się obchodzić. Bo można też skończyć jak ten dzisiejszy worek.

Nie że zaraz jakieś podejrzenia, ale Liam naprawdę był zaskoczony zmianą zdania Alexa. Nie chodziło tu już o miejsce przebywania, ale o jego sztywne trzymanie się czterech kątów jednego miejsca.
- Alex, nie chodzi mi o miejsce, gdzie byśmy poszli czy pojechali, ale o sam fakt Twoich zasad jakie sobie postawiłeś, że nie będziesz opuszczał siedziby. Jedyne co mogło zmusić się do jej opuszczenia to misje lub telefon pierwszej pomocy.
Z tym ostatnim to akurat miał namyśli swojego brata, który do Alexa dzwonił by go zagarnął z pewnego miejsca, po incydencie z pożarem. To były wyjątki, gdzie Alex opuszczał bractwo, ale tak poza tym to nie. Nawet kiedy był z Imari, to czy razem gdzieś wychodzili? Liam nie przypominał sobie tego.
Skoro tak i Alexowi spieszyło się iść popływać, Liam zajął się odszukaniem pokoju dwuosobowego, zabierając swój bagaż. Oczywiście poczekał na odpowiedź Alexa, jeżeli taka się pojawiła. Wtedy zaniósł swoje rzeczy do pokoju i pierw wolał rozejrzeć się po budynku, by wiedzieć co gdzie jest i w jakim stanie. Kwestia bezpieczeństwa dla nich obojga. Musiał być czujny na wszystko, nawet jeżeli przyjechali tutaj tylko wypoczywać.