Alexander Ward urodził się 14 kwietnia 1980 roku w Seattle. Przez dwadzieścia lat był jedynym dzieckiem Eleonory - nauczycielki matematyki w szkole średniej oraz Jonathana - wpływowego kongresmena, który poza światem polityki oraz pieniędzmi nie dostrzegał praktycznie niczego innego. Jego oraz syna stosunki były bardzo trudne, wręcz napięte, bowiem, chłopak ubolewał nad ciągłą nieobecnością ojca, a nieustająca dyktatura oraz konserwatywne zasady wszechobecne w domu rodzinnym niestety dorzucały cegiełki do wybuchu widocznej już na pierwszy rzut oka nienawiści. Jawny bunt oraz bezustanne stawianie się były znanymi punktami niemalże codziennego programu, związanymi z błędami wychowawczymi. Wkrótce doszło i do tego nieodpowiednie towarzystwo, które ściągało młodego Warda na złą stronę. Liczne akty wandalizmu, kradzieże, bójki - matka nie potrafiła zliczyć na placach jednej ręki, ileż to razy musiała za tego typu przewinienia odbierać syna z pobliskiego komisariatu. Ojciec zaś się na niego wypiął, bo przecież ten szczeniak niszczył mu doszczętnie polityczny wizerunek. W 2000 roku na świecie pojawia się Lizzie; maleństwo całkowicie nieplanowane, które o mały włos a nie sprowadziłoby na tamten świat Jonathana. Otoczona była jednak miłością, nie tylko ze strony rodziców, ale także i starszego brata, który przyrzekł sobie, iż nie pozwoli, aby spadł jej chociażby jeden włos z głowy.

Kolejne lata upłynęły pod naporem zadziwiającego spokoju, jakoby sama obecność rosnącej jak na drożdżach dziewczynki, wprowadziła wśród członków rodziny niespotykany dotąd ład. Była to zaledwie cisza przed burzą, bowiem w okolicy 27 urodzin, u Alexa zaszły diametralne zmiany. Nowe towarzystwo, maksymalnie destruktywne w mniemaniu tatuśka polityka; do tego poczęły jawić się i anarchistyczne poglądy oraz odraza, którą żywił młody Ward względem rządu, jak i swego rodziciela. Całokształt danej, pokręconej do granic sytuacji sprawił, że Alexander definitywnie opuścił rodzinny dom, a także Seattle. Wsiadłszy na ukochany motocykl zaczął przemierzać kolejne stany w poszukiwaniu "tego jedynego miejsca na ziemi". Chwytając się wszelakich prac dorywczych, wylądował i za zmywakiem w przydrożnej knajpce; a powiew wyczuwalnej już w powietrzu wolności pchał go ku przygodom. Nie ustatkował się, a kolejne lata upłynęły mu na dalszym przemierzaniu świata.

Do Seattle powrócił w 2012 roku, kiedy to dowiedział się o śmiertelnym wypadku rodziców. Tymczasowa opieka nad wciąż niepełnoletnią Lizzie spadła na żyjącą wówczas ciotkę Margaret, lecz wkrótce jedynym opiekunem prawnym dziewczyny stał się Alexander. Te wydarzenie zmieniło buntowniczego lekkoducha w odpowiedzialnego i nad wyraz troskliwego mężczyznę. Pilnował on bezpieczeństwa siostry, zapewniając jej największą jakość bytu. Zatrudnił się nawet w warsztacie samochodowym, aby posiadać stałe źródło utrzymania. Śmierć rodziców jednakże zmieniła Lizzie, wprowadzając ją przy okazji w przedwczesny bunt. Brat starał się być dla niej nie tylko członkiem rodziny, lecz i przyjacielem. To nie wystarczyło jednak, aby wychować dziewczynę pod kloszem - wagary. nocne ucieczki, podejrzane towarzystwo, a nawet i używki. Całość bardzo przypominała młodość Alexa, dlatego ten starał się jak mógł, aby na własnym przykładnie wcisnąć jej do głowy pewne zasady. Bezskutecznie jednak. W grudniu 2013 roku w dzielnicy Downtown dochodzi do strzelaniny pomiędzy kręcącymi się tam dilerami a policją. Niestety na linii ognia przypadkowo znalazły się i dzieciaki błąkające się tej nocy po okolicy; jedną z nich była Lizzie Ward, która zmarła na wskutek ran tuż po przewiezieniu do szpitala. Anarchistyczne poglądy znów dały o sobie znać do tego stopnia, iż Alex zapragnął i gołymi rękoma zabić tych funkcjonariuszy, którzy przyczynili się do śmierci jego siostry. Ponadto, po części obwiniał i samego siebie, bo przecież nie upilnował jej odpowiednio.

Psychicznie wycieńczony, stracił chęć do życia, a narastające wspomnienia odnoszące się do najmłodszej z Wardów, wprowadzały go w skraj załamania. Tuż po pogrzebie Lizzie wydarza się coś niespotykanego - Alex pędząc praktycznie przed siebie na swym motocyklu, zatrzymuje się na kompletnym pustkowiu, gdzie zezwala sobie chwile słabości. Łzy, krzyk, a także coś jeszcze. Nadmiar emocji sprawił, iż samą siłą woli wprowadził małe kamienie w świdrowanie. W pierwszym odruchu, w sidłach strachu po prostu wsiadł na swą maszynę i wrócił do domu, lecz ta sama sytuacja powtórzyła się nazajutrz, na tyłach azylu mieszkalnego. Od tamtej pory robił niemalże wszystko w swej mocy, by objąć "nowy dar" choć względną kontrolą; postanowił także na dobre opuścić Seattle, aby odciąć się od koszmarnych wydarzeń. Na swojej drodze, spotyka jednak kilkuosobową grupę, która powielała to samo "dziwactwo" co i on. Nie wyjechał zatem, a przyłączył się do nich i ukrywając się w domkach na ogródkach działkowych, z ich pomocą starał się porozumieć z siłą, która w nim tkwiła.

Po makabrycznych wydarzeniach odnoszących się do ataku terrorystycznego w 2014, razem z pozostałymi mutantami wchodził do samego serca Seatlle aby w razie konieczność udzielić pomocy oraz schronienia odmiennym, którzy od tamtego czasu nie mogli odnaleźć spokoju ani bezpieczeństwa. Gdy rozeszła się wieść o stworzeniu przez Yvvone Bractwa, to Alex nie wahał się ani chwili. Pomimo swej trudnej natury, bycia samotnym wilkiem odnalazł się jednak w danym zgrupowaniu, uznając jego członków za swoją rodzinę. Byli przecież tacy sami. Nad mocą pracował, dzięki czemu kontrola jej nie stanowiła dla niego już takiego problemu, jak na początku. Wkrótce także dołączył do grona Łowców.

Wojna pomiędzy rządem a mutantami zmieniła wszystko, lecz nie punkt widzenia Alexa. On dalej trwał przy swoim i gardząc organizacjami próbującymi zniszczyć odmiennych, z dumą przynależał do Bractwa. Nie opuścił ich szeregów po śmierci ówczesnej liderki, ani gdy jej córka została aresztowana. Z szacunkiem obnosi się do obecnego dowódcy i pomagając na wszelkie możliwe sposoby, stara się przetrwać, wierząc, iż kiedyś to mutanci będą górą.

Samotny wilk, który w końcu odnalazł swą watahę. Bractwo jest dla niego zarazem domem, jak i rodziną. Wciąż jednak sprawia wrażenie niezwykle skrytej osoby. Niekiedy bywa też małomówny i jedynie w ramach zgody przytakuje lekko skinieniem głowy. Aczkolwiek, można go darzyć zaufaniem, bowiem nigdy nie odwróci się od nikogo w potrzebie, a ryzykując i własnym życiem, wyciągnie kompana z najgorszej opresji. Czasami działa zbyt impulsywnie, pozwalając w danym momencie dojść emocjom do głosu. Stara się jednak w każdych okolicznościach zachować zimną krew, pomimo tego, iż pięści aż go świerzbią do złamania komuś nosa. Wrogów mutantów zaś pokroiłby na małe kawałeczki. Nie wierzy we władze, rząd, ani jakiekolwiek inne organizacje poza Bractwem i ich sojusznikami. Dobry słuchacz. Chociaż jego rady są zwykle do dupy, to czasem wystarczy, aby posiedzieć kimś w ciszy.

Zdolność geokinezy objawiła się u Alexa po raz pierwszy sześć lat temu, po traumatycznych wydarzeniach związanych ze śmiercią siostry. Podczas jej użytkowania mężczyzna skierowuje swe palce ku podłożu i za sprawą siły woli jest w stanie kontrolować ziemię, piasek, minerały oraz skały. W przypadku znacznego rozwinięcia mocy może także wywołać trzęsienie ziemi oraz utworzyć szczelinę w glebie.


Poziom 1 - 0 – 40%
Wprowadzanie piachu w wir; możliwość unoszenia małej i średniej wielkości obiektów (kamienie) i rzut nimi na na odległość około 30 metrów.
Poziom 2 - 41 – 70%
Możliwość operowania obiektami o większej masie, rzut nimi na odległość około 40 metrów; możliwość tworzenia burz piaskowych; umiejętność utworzenia szczelin w ziemi na głębokości 10 metrów, długości 20 metrów i szerokości 10 metrów.
Poziom 3 - 71 – 100%
Przez wzgląd na brak nadludzkiej siły, odległość, na jaką Rocky może ciskać obiektami pochodzącymi z ziemi nie zmienia się. Może natomiast tworzyć niewiele większe szczeliny, których głębokość pozostaje taka sama, długość osiąga 30 metrów, a szerokość 15. Ponadto, może wywoływać trzęsienia ziemi, których następstwa są takie same jak te, które powoduje siła natury. Osiągają one maksymalnie 4,9 – 5,4 w skali Richtera.


Wady mocy - w związku z tym, że siła przy rzutach obiektami ziemi wynika tylko z panowania nad nimi i siłą woli, mutant daje z siebie wtedy 100%. Łączy się to z wadą, którą są częste stany zapalne i bóle mięśni i stawów. Działa się tak przy wielokrotnym użyciu mocy i sprawia to użytkownikowi dokuczliwy dyskomfort. Oprócz tego występują inne dolegliwości, typu: zmęczenie, przewlekłe migreny. Jednak wady te nie są tak opłakane w skutkach, jakie niesie ze sobą nadużycie geokinezy.


Skutki nadużycia - nadużycie mocy przez Rocky’ego prowadzi do znacznego osłabienia jego organizmu, dając objawy podobne do choroby: krwioplucie, mdłości, wysoka, utrzymująca się przez kilka dni temperatura, a nawet omdlenia.

Zwykle porusza się jednośladem, jednakże jeśli sytuacja tego wymaga, to wybiera się w pieszą podróż.

Ksywka Rocky wzięła się od posiadanych przez niego umiejętności.

Gdy się zdenerwuje, to potrafi komuś "sypnąć piaskiem w oczy".

Najbliższą relacje utrzymuje z Maelys Turner. Jest ona czysto platoniczna, bowiem kobieta przypomina mu zmarłą siostrę.

Nie brakuje mu zaradności, ani sprytu, a dzięki trybowi życia jaki wiódł w przeszłości, potrafi pomimo niesprzyjających okoliczności zdobyć zapasy dla grupy.

Nałogowy palacz.