Evie gdy tylko zajęła się omdlałym Alexem postanowiła odebrać telefon który cały czas dzwonił. Nie wiedziała kim jest Imari domyślała się jednak że może to być ta kobieta o której wspominał w ich rozmowie, podejrzewała jednak że ów kobieta może się o niego martwić.
- Halo?- Kobiecy głos z pewnością nie był tym głosem, który chciała usłyszeć po drugiej stronie telefonu.

Evie słyszała niepewność w głosie kobiety, podejrzewała że mają podobne obawy o do siebie nawzajem.
- Ciężko mi powiedzieć. Udało mi się wyciągnąć z niego pocisk i go zszyć, jak opatrywałam mu twarz stracił jednak przytomność. On stracił bardzo dużo krwi, przydałaby mu się transfuzja niestety nie jestem w stanie załatwić krwi, musi bardzo dużo odpoczywać przez następnych kilka dni, szwy będą do zdjęcia za miesiąc.-- odpowiedziała spokojnie i fachowo, dając do zrozumienia osobie po drugiej stronie że doskonale wie co robi.

Evi milczała przez chwilę wyraźnie zastanawiając się do powinna jej odpowiedzieć.
- Proszę się na mnie nie obrazić ale wolałabym zdjąć je sama żeby zobaczyć czy wszystko zagoiło się tak jak powinno. Ja jestem neurologiem ale pracuję również jako lekarz pierwszego kontaktu i czasami chirurg.- powiedziała spokojnie, chcąc zapewnić kobietę o tym że wie co robi. Na kolejne pytanie westchnęła ciężko - Powinno, dzisiejsza noc będzie decydująca, jeżeli jego stan się nie poprawi będę musiała zabrać go do szpitala. Wydaje mi się jednak że wyjdzie z tego cało- odpowiedziała na pytanie kobiety - powinniście to zgłosić

- Och nie ma najmniejszego problemu- odpowiedziała przyjaźnie - Nie ma za co, naprawdę. Powiem Alexowi żeby się z Panią skontaktował jak tylko dojdzie trochę do siebie, proszę się nie martwić wszystko będzie dobrze- dodała na pożegnianie po czym rozłączyła się, słysząc jak Alex się porusza.

koniec połączenia