Najsłynniejsza wyrocznia świata znajdowała się w Delfach, a jej ostatnie zapisane proroctwo pochodzi z 393 roku naszej ery. Wszystko się skończyło, powiedziała Pythia, gdy ówczesny cesarz, Teodozjusz I Wielki nakazał zamknąć świątynię na zawsze. Pięć lat później cesarz zmarł, a piętnaście Rzym został splądrowany przez Wizygotów. Niezależnie od siebie w kulturach całego świata przewijał się motyw spojrzenia w przyszłość, odsłonięcia jego tajemnic i sprawdzenia czekającej nas przeszłości. Przepowiednie służyły jako motyw popychający bohaterów do działania, przynosiły śmierć i zniszczenie, dawały wiarę w zwycięstwo. Współczesności też nie brakuje elementów mających pomóc przewidzieć przyszłość. Fusy, karty, wosk, wróżby. Wszyscy chcą znać swoją przyszłość, ale właściwie nikt tej dotyczącej całego świata.

Jenna i Malcolm Amstrong, dwójka zamorznych ludzi, którzy spotkali się romantycznym zrządzeniem losu. Ona prowadziła warsztaty rękodzielnicze dla dzieci, podczas których jedno z nich nałykało się gliny do lepienia garnków, a on miał dyżur na Izbie Przyjęć, na który Jenna zawiozła gagatka. Umówili się na kawę, a pięć lat później wzięli ślub. Po kolejnych trzech urodziła im się córka, Chloe, która miała być idealnym dzieckiem rodziców. Kokardki, sukienki, a od osiemnastego miesiąca życia nauka tańca, bo należało się mieć czym pochwalić przed koleżankami.

Chloe okazała się być utalentowanym, dobrze wytresowanym dzieckiem. Wygrywała konkursy taneczne, dobrze się uczyła. Pod presja sugestii nauczycielki i magiczną wizją zmienienia swojej córki w dziecięcą gwiazdę, rodzice uznali, że należy zmienić jej nauczanie na domowe, aby mogła więcej czasu spędzać na ćwiczeniach tańca, aktorstwa i wokalu, a mniej na geografii i matematyce. Powoli zmieniała się w małą maszynkę do robienia pieniędzy, która się nie sprzeciwia, wkłada całe swoje serce w taniec i pragnie zostać gwiazdą Disneya lub tańczyć na Brodwayu.

Jej moc była zawsze obecna, gdzieś pod spodem, pod skórą. Nie wiedziała, kiedy dokładnie się pojawiła, ba, nadal jest jej nieświadoma, nie pamięta sensu ani jednego rysunku narysowanego przez siebie, chociaż jej matka mogłaby śmiało powiedzieć, że dziewczynka zaczęła się "zawieszać" około czwartego roku życia, a jej dziecięce rysunki stały się nieco niepokojące. Jeszcze nie do końca rozumiała, dlaczego musi spędzać godziny na wyginaniu swojego ciała w skomplikowane, akrobatyczne figury i zrozumieć je. Jej płacz nic nie dawał, miała rygorystyczną nauczycielkę. Czynnikiem, który wyzwolił u niej mutacje było potworne, nadludzkie zmęczenie, ból mięśni, nerwy związane z konkursem i presja. Musi uszczęśliwić matkę i swoją nauczycielkę. I przegrała. Była druga, a drugi jest największym przegranym. Bazgrała wtedy szminką po lustrze.

Jej rodzicie zauważyli dziwne zachowania Chloe około dziesiątego roku życia, gdy nauczycielka zwróciła uwagę, że dziewczynce zdarza się bazgrać coś spazmatycznie w zeszycie i nie zwracać uwagi na otoczenie. Początkowo stwierdzono padaczkę, później autyzm, jednak żadne terapie nie dawały efektów, a większość lekarzy stwierdzała jednomyślnie, że Amstrong nie ma żadnych zaburzeń psychicznych i jest zdrowa. Z czasem epizody były coraz częstsze, a rodzice zauważyli, że Chloe jest absolutnie nieświadoma przerw w funkcjonowaniu. Okryli też, że to co rysuje, nie jest tylko nieskładnym bazgroleniem.

Mutazyna jej pomogła.

Nie jest zbyt rozrywkowym typem, ale nie stroni od wyjść z koleżankami. Próbuje żyć normalnie, jak zwykła dziewczyna, która pojawiła się kilka razy w telewizji i nie zdobyła tak na prawdę żadnej sławy, ale jest na dobrej drodze. Śmieje się, plotkuje nad latte ze Starbucksa, a później musi naładować baterie, spędzając czas na ćwiczeniach i nauce. Tak jak nie przeszkadza jej bycie w świetle reflektorów, tak spotkania towarzyskie bardzo ją męczą. Można ją uznać za bardzo przeciętną osobę, którą da się lubić.

Jest trochę bardziej poważna niż jej rówieśnicy. Mimo nieświadomości swojej mocy, bo każdemu przecież zdarza się rysować czy pisać coś na karce gdy ucieknie gdzieś myślami, odczuwa dziwne oddzielenie od świata, jakby wiedziała więcej, znała prawdę.

Próbuje oszukać rodziców i udawać, że mutazyna działa dłużej, bo choć nie powiedzieli jej czemu musi przyjmować lek, wiedziała, że ma związek z dziwnymi rysunkami. Początkowo lek był ulgą, ale po krótkim czasie Chloe zaczęła czuć się dziwacznie i miała problemy z koncentracją. Nie chcąc być non stop dźgana igłami i móc skupić się na tańcu, niszczy i chowa zarysowane kartki, aby nie przyjmować kolejnych dawek.

Projekcje Psychometryczne
Projekcje polegają na nieświadomym rysowaniu, przebywając w pewnego rodzaju transie, który wywołuje się samoistnie. Rysunki przedstawiają informacje w formie obrazów, liter, słów i symboli, najczęściej powtarzających się wielokrotnie i perfekcyjnie identycznych, jakby ktoś je wydrukował w wielu egzemplarzach. To, co jest przedstawione na rysunku zawsze ma jakieś znaczenie. Transy mogą zostać wywołane dzięki rytmicznym dźwiękom i ruchom np. metronomowi czy tykaniu zegara, a sama projekcja może zostać ukierunkowana na konkretny cel dzięki długiej ekspozycji na temat, np. opowiadanie o danej osobie może sprawić, że podczas projekcji postać napisze numer ubezpieczenia danej osoby jako ostrzeżenie przed nadchodzącym wypadkiem lub chorobą.
Chloe, ze względu na młody wiek, rodziców negatywnie nastawionych na mutantów i przyjmowanie mutazyny, nie umie wykorzystywać świadomie swojej mocy, naprowadzać się na temat projekcji czy wywoływać jej na żądanie. Zazwyczaj też nie interpretuje wzorów, które tworzy.

• Projekcja może trwać od 1 do 4 postów, w zależności od stopnia skomplikowania rysunku i dynamiki sesji.
  
• Postać może wpaść w trans podczas codziennych czynności i wtedy automatycznie przestaje korespondować z otaczającym światem. MG może śmiało zsyłać niespodziewane transy.
  
• W przypadku sesji z MG to MG decyduje o tym, co narysuje postać.
  
• Pomiędzy projekcjami muszą minąć przynajmniej 3 posty. Postać nie może nadużywać transu, bo grozi to uszkodzeniem neuronów, paraliżem lub straceniem świadomości (postać może stać się na zawsze warzywem). Początkowe objawy nadużywania to otępienie, brak energii, apatia, padaczka, drgawki, luki w pamięci.

• Odkąd odkryto jej moc (ok. pół roku), regularnie podaje się jej mutazynę. Dziewczyna od dwóch miesięcy udaje, że działanie leku się wydłuża i ma przerwy.
  
• Jest potrójnym zwycięzcą Krajowego Konkursu Tańca w kategorii Junor's Solo Division i wystąpiła w kilku teledyskach dziecięcych wokalistów.
  
• Jej mutacja jest ukrywana przez rodziców, którzy popierają Genetically Clean.
  
• Gdy gra z koleżankami w Prawda czy Wyzwanie, zawsze wybiera wyzwanie.
  
• Uwielbia ogromniaste okulary, torebki listonoszki i sukienki.
  
• Ma specjalne pudełko, w którym trzyma swoje pierwsze buty do tańca, leotard i pierwszą wygraną koronę i szarfę.
  
• Chociaż większość osób myśli, że tancerki się głodzą, tak na prawdę Chloe zjada więcej kalorii niż przeciętne dziecko w jej wieku, głównie białek i warzyw.
  
• Jest uczulona na rzodkiew.
  
• Na jej talerzu produkty nie mogą się ze sobą stykać, chyba że to makaron z sosem lub lody z owocami. W innym przypadku wszystko rozdziela i je najpierw to czego nie lubi, zostawiając na koniec "najlepsze".